اگر کسی خدا را از طریق غیر از اسلام بشناسد، کافر نمی شود، ولی بحث در صحیح بودن این فرض است که آیا می توان طبق آموزه های ادیان تحریف شده ، خدای واقعی را شناخت ؟

امروزه مهم ترین ادیان مطرح جهان مسیحیت و یهودیت است. این ادیان خدایی را در کتاب های مقدس ارائه داده اند که دست کمی از مخلوقات عاجز و ناتوان ندارد! عده ای خدا را در بالای آسمان ها و برفراز ابرها جستجو می کنند و به این ترتیب، مکان که از خواص جسم است، برای او قائلند!
یهودی ها و مسیحی ها او را از آسمان هم فرود آورده و گاهی او را در باغ "عدن" جای می دهند که همراه نسیم صبحگاهی درخیابان های ظریف و زیبا و با صفای این باغ تاریخی خرامان خرامان گردش می کند.(1)

گاهی هم او را در "بلوطستان ممری" ظاهر می سازند که به اتفاق دو نفر (یا خداوندان سه گانه) بر در خیمه ابراهیم حاضر می شود و بنا به تقاضای بنده اش ابراهیم فرود می آید.
ابراهیم قدری آب آورده و پایش را شستشو می دهد و غذای چرب و نرم و لذیذ و مفصلی که مرکّب از شیر و کره و گوشت گوساله و نان است، تناول می کند و زیر سایه درخت می آرمد.(2)

گاهی او را در سرزمین فنوئیل نازل کرده و به جنگ با یعقوب می فرستند. قابل توجه این که خداوند هر چه می کوشد بر یعقوب قهرمان پیروز شود، نمی تواند و با خواهش و تمنا و مهارت مخصوص ، خود را از چنگ یعقوب نجات می دهد.(3)

چنان که ملاحظه می کنید خداشناسی از دیدگاه یهودیت و مسیحیت تمام عوارض مادی و جسمانی را بدون استثنا از خورد و خوراک و خستگی و شست و شوی پا دارد! بدیهی است چنین خداشناسی نمی تواند شناخت کاملی از خدا باشد.
آموزه های این دو دین الهی بر اثر گذشت زمان و افتادن به دست افراد نادان و بی اطلاع آن چنان با موهومات و خرافات آمیخته شده که چهره واقعی آن را به کلی دگرگون ساخته و خدایی شبیه انسان درست شده است، با همه ضعف و نقص ها و نیازها.
بنابراین خدایی که این ادیان معرفی می کنند، هم جسم است، هم مکان دارد، دست و پا و چشم و گوش دارد و مانند ما می خورد و می خوابد و راه می رود ، نیز حسد و ترس و وحشت دارد، گاهی پیروز است و گاهی شکست می خورد، گاهی خوشحال به نظر می رسد و گاهی عصبانی است، گاهی خسته می شود و گاهی سرنشاط است ، گاهی غافلگیر می شود و تصمیم می گیرد برای آینده احتیاط های لازم را انجام دهد.!
در این زمینه می توانید تورات، سِفر پیدایش مراجعه کنید.

اما از نظر قرآن و آموزه های اسلام، خداوند مکان و محل ندارد، بلکه همه جا هست "و هو الله فی السموات و فی الارض"(4) و به هر طرف رو کنیم، خداوند در آن جا هست: "اینما تولّوا فثم وجه الله".(5) در همه جا با ما هست: "هو معکم اینما کنتم".(6) به ما از خود ما نزدیک تر است: "و نحن اقرب الیه من حبل الورید".(7) و این معبود حقیقی در همه جا است: "و هو الذی فی السماء اله و فی الارض اله".(8) با هیچ چشمی دیده نمی شود، ولی همه را می بیند: "لا تدرکه الأبصار و هو یدرک الابصار".(9) نه پدر دارد و نه فرزند: "لم یلد و لم یولد".(10) همه کار در برابر اراده و قدرت او آسان است (11) و هیچ موضوعی در سر تا سر سرزمین و آسمان ها بر او مخفی نیست.(12)

با این بیان معلوم شد که از طریق دینی غیر از اسلام نمی توان خدا را کاملاً شناخت، زیرا آن ادیان، تحریف شده هستند و با آموزه های بشری مخلوط شده اند و تصویری انسان گونه و بشری از خدا ارائه می دهند.
بدیهی است قبل از این که دین خاصی را پذیرا باشیم، باید اصل وجود خدا را با دلایل عقلی یا عرفانی بپذیریم ، آن گاه برای تقویت ادله خداشناسی می توان از آموزه های دین خاص کمک گرفت، ولی برخی از آموزه های ادیانی غیر از اسلام ، خدایی که ارائه می دهند، شرک آمیز و چه بسا موجب کفر معتقدان آن باشد، مثل اعتقاد به تتلیث و تجسیم که در آموزه های یهودیت و مسیحیت مطرح است.

منابع:
1 - تورات، سفر پیدایش ، باب سوم، آیه 8 تا 11، ص 48، به نقل از مکارم شیرازی، خدا را چگونه بشناسیم ، ص 68 .
2 - همان ، باب هیجدهم ، آیه 1 تا 9 ، ص 22.
3 - باب سی و دوم، آیه 24 تا 32 ، ص 50 ، چاپ لندن ، 1932 م.
4 - انعام (6) ، آیه 3.
5 - بقره، (2) ایه 115.
6 - حدید (57) ایه 4.
7 - ق (50) ایه 16.
8 - زخرف (43) آیه 84.
9 - انعام (6) آیه 103.
10 - توحید (112) آیه 3.
11 - فاطر (35) آیه 44.
12 - یونس (10) آیه 61.

با سلام.
در قرآن محمدی چیزی بعنوان ادیان وجود ندارد دین فقط یکی است آنهم اسلام.
تنها ديدگاه جهاني براي آينده اسلام است. دين, صلح و دوستي. ولي سوال اينست کدام اسلام؟
اسلام خدائي (جهان وطني) يا اسلام عربی (قومي گرائي و ملي گرائي)

سوره ال عمران آيه 19 دين نزد خدا اسلام است…

سوره ال عمران آيه 85 کسي که جز اسلام را بعنوان دين بپذيرد از او پذيرفته نمي شود.
پس مي بينيم دين نزد تمام پيام آوران اسلام بوده و حضرت محمد(ص) اولين عربي است که به اسلام ايمان مي آورد. انعام آيه 14 و 163 الزمر آيه 11-12
در رابطه با اسلام

کلمه اسلام از شهر اورشليم گرفته شده (Urshalem). در زمان حضرت ابراهيم سفر پيدايش باب 14 آيه 18ملک صديق و ملک ساليم نان و شراب بيرون آورد و او کاهن خداي تعالي بود.
سور انعام 127-
آنانراست خانه سلام (دارالسلام )نزد پرورگار خویش و اوست دوست ایشان بدانچه
بودند میکردند.
یونس25
25- و خدا میخواند به سوی خانه سلام ( اورشلیم) و هدایت کند هرکه را خواهد به سوی راهی راست.
کلمه اسلام در زبان عبري به معني صلح (Peace) مي باشد و آن تائيد مي شود با عبرائيان باب 7 آيه 2

همانطور که مي بينيم در زمان حضرت ابراهيم Urshalem در زمان حضرت عيسي Jerusalem در زمان حضرت محمد(ص) Mosalem و هر سه در کلمه سلام مشترک مي باشند.

پس همانطور که مي بينيم يهوديت و مسيحيت و محمدي شاخه اي از اسلام است.

سوره حج آيه 78

خداوند براي شما در دين بيچارگي قرار نداده است اين آئين پدر شما ا براهيم است او شما را مسلمان ناميده است تا قبل از آن که اين شريعت (منظور حضرت محمد) آمده باشد.
اورشليم يا بيت المقدس
کنعانیها اولین گروه موحد در این منطقه بودند اند که در این سرزمین میزیسته اند و آنرا (اورسالم) ناميدند.اورسالم نامي تركيبي از دو واژه‌ي «اور» و «سالم» است.
«اور» كلمه اي سومري به معناي شهر است و در زبان عبري نيز اور را آتش،روشنايي و مقدس ترجمه كرده‌اند. اين واژه را در كلماتي چون اورميه (آب مقدس)، اورمزد (روشن‌مقدس) نيز مي‌توانيم مشاهده بكنيم. «سالم»نيز به مفهوم صلح،سلامتي و آرامش ذكر شده‏. تركيب اين دو واژه اورسالم را نتيجه ميدهد كه به معناي شهر سلامتي و صلح و آرامش است.
اورسالم نزد يهود به "يروشالايم" (יְרוּשָׁלַיִם)‎ و فراعنه به "اوشامام" و يونان و روم به "هيروسوليما" و نزد غرب به "جروسالم"(Jerusalem) * (Holy land) شهرت يافت. مسلمين و اعراب آن را بيت المقدس (شهر قدس) ناميدند كه همان ترجمه‌ي اورسالم (مدينة السلام) است. اين شهر در طول تاريخ نام‌هاي ديگري چون ارين ئيل، ايليا، بيت هميقداش‏، ايليا‌كاپيتولينا را نيز به خود ديده است كه در حال حاضر استعمال نمي‌شود.
خلاصه ای از وبلاک mrmahdi.blogfa.com یا سایت http://www.salamtwo.com
با تشکر : م- مهدی

صحیح است
ادیان قبل هم باطن اسلام را داشتند گرچه نامشان فرق می کرد.بدلیل تحریف آن ها دین اسلام آمد که همه ادیان در آن خلاصه شدند( البته ادیان قبل از تحریف). همان طور که خداوند می فرماید: ابراهیم علیه سلام نه یهود بود و نه نصرانی بلکه بنده خدا و تسلیم او بود. اسلام هم یعنی تسلیم شدن در برابر خدا نه اینکه کسی را شریک او بنداری( مسیحیان سرتا پا شرک توجه کنند)

با سلام.
من منظور شما را از تحریف را نمی فهمم . پس از خواندن مقاله بحث تحریف را مطرح کنید تا با آیات قرآنی جواب شما را بدهم.
جمله آخر شما اگر به اسلام محمدی اعتقاد داشته باشی قابل توجیه نیست؟ مشرک کسی است که برای خدا شریک قائل شود!!
با تشکر : م-مهدی

(08-07-2010 04:46 PM)محمدرضا مهدی نوشته شده توسط:  با سلام.
من منظور شما را از تحریف را نمی فهمم . پس از خواندن مقاله بحث تحریف را مطرح کنید تا با آیات قرآنی جواب شما را بدهم.
جمله آخر شما اگر به اسلام محمدی اعتقاد داشته باشی قابل توجیه نیست؟ مشرک کسی است که برای خدا شریک قائل شود!!
با تشکر : م-مهدی

مشرک کسی است که برای خدا شریک قائل شود.مسیحیانی که به سه خدای پسر و پئر و روح القدس اعتقاد دارند مشرک تلقی می شوند. البته این موضوع در انجمن نقد مسیحیت به کلی روی آن بحث شده است.
تحریف هم در آموزه های کتب مقدس تورات و انجیل بوده است که متن حاضر بسیار متفاوت از آن چیزی بوده است که خداوند متعال بر پیامبرانش نازل فرموده است.

با سلام.
آقای عزیز نه قرآن بلکه تورات و اناجیل هر سه کتاب از دست تحریف گران تاریخ در امان مانده اند چرا برای اینکه هر سه کتاب خدا است واوست نگهبان آن .
در رابطه با تورات واناجیل آنچه که در قرآن آمده است.
آیات 43تا 48 سوره مائده را اکر با دقت بخوانی متوجه میشوی.
از عبارت( عندهم التوراه فیها حکم الله): تورات نزد آنان است ودر آن حکم خدا است معلوم میشود که تورات موجود در دسترس یهودیان زمان محمد(ص) بوده در بر دارنده خکم خدا واز نظر قرآن برای یهودیان معتبر شمرده شده است یعنی وظیفه الهی یهودیان زمان محمد(ص) عمل کردن به تورات موجود بوده و انجام وظیفه الهی مکتوب در آن موجب رستگاری و هدایت و نور بوده است (فیها هدی و نور) و سر پیچی از آن موجب عذاب الهی
در باره مسیحیان آیه 47 سوره مائده: 47- و باید حکم کنند انجیلیان بدآنچه فرستاده است خدا در آن و انکس که حکم نکند بدانچه خدا فرستاده است آنانندتبهکاران (هم الفاسقون)
بنابر این مسیحیان باید به انجیل موجود عمل کنند در غیر اینصورت (هم الفاسقون)
مائده 69- همانا آنانکه ایمان آوردند و آنانکه جهود شدند و صابیان و ترسایان هر انکس ایمان آرد بخدا و روز باز پسین و کردار شایسته کنند نیست بر ایشان بیمی و نه اندوه کین شوند.
بقره آیه 62- همانا آنانکه ایمان آوردندو آنانکه جهود شدند و ترسایان و صابیان هرکس ایمان آرد بخدا وروز باز پسین و کردار نیک کنند آنانراست پاداششان نزد پرورکارشان نه ترسی است بر ایشان و نه اندوهکین شوند.
اما در رابطه با اعراب
سوره مائده آیه 69- و اکر اهل کتاب (اعراب) ایمان می آوردند و پرهیزگاری میکردند هر آینه ما بیقین گناهایشان را محو میسازیم و حتما در بهشت پر نعمت داخل میکردانیم.
اما در باره گفتار شما در باره کتاب مقدس قرآن را باز نمودم سوره قصص آمد آیه 49
49- بگو پس بیاریدکتابی از نزد خدا را نماینده تر از این دوتا (تورات و اناجیل) پیرویش کنم اکر هستید راستکویان
50- پس اکر نپذیرفتند از تو بدان که همانا پیروی کنندهوسهای خویش را وکیست گمراه تر از آنکه پیروی
کند هوس خود را بی رهبری از خدا همانا خدا هدایت نکند گروه ستمکاران
دوست عزیز سعی کن قرآن محمدی با دقت بخوانی و به آن عمل کنی وهیچ فرقی هم بین پیام آوران اسلام نیست ولی متاسفانه کسانی که
دست به تحریفات قرآنی زدند و دین خدائی (جهان وطنی ) را تبدیل به اسلام عربی نمودند و امروز هم ............... دیگر جایگاهی در ایران ندارند


وبرای اینکه متوجه شوی به این بحث کهنه قدیم را مولانا در مثنوی در باره اتحاد داود وسایر انبیا در دفتر چهارم سطر406
چنین بیان میدارد!
گر چه بر نایدبجهد و زور تو
لیک مسجد را بر آرد پور تو
کردهء او کردهء تست ای حکیم
مومنان را اتصالی دان قدیم
مومنان معدود لیک ایمان یکی
جسمشان معدود لیکن جان یکی
غیر فهم و جان که در گاو و خرست
آدمیرا عقل و جانی دیگرست
باز غیر جان و عقل آدمی
هست جانی در ولی آن دمی
جان حیوان ندارد اتحاد
تو مجو این اتحاد از روح باد
گر خورد این نان نگردد سیر آن
ورگشد باراین این نگردد او گران
بلک این شادی کند از مرگ او
از حسد میرد چو بیند برک او
جان گرگان و سگان هر یک جداست
متحد جانهای شیران خداست
جمع گفتم جهانهاشان من باسم
کان یکی جان صدبود نسبت بجسم
همچو آن یک نور خورشید سما
صد بود نسبت بصحن خانها
لیک یک باشد همه انوارشان
چونک برگیری تو دیوار از میان
چون نماند خانها را قاعده
مومنان مانند نفس واحده
با تشکر م-مهدی

به نام خدا
با صلوات بر محمد و آل محمد
و با یاد حضرت ولی عصر عج
درود خداوند متعال بر شما باد
*************************
ببنید دوست عزیزم. کتاب های مقدس تحریف شده اند. اما نه همه ی آن بلکه بخش عظیمی از آن دچار تحریف گردیده است.در قرآن می خوانیم که خداوند می فرماید زمین را بندگان صالح من به ارث می برند و همین آیه در تورات هم وجود دارد. پس نمی توان گفت که همه ی تورات تحرف شده است. نمونه های بسیاری از تحریفات در تورات و انجیل وجود دارد. به عنوان مثال آیات بسیاری از آن که گناهان کبیره ای را به پیامبران معصوم خدا نسبت می دهند من جمله تحریفات است.چون عده ای فرصت طلب می خواستند اعمال نامشروع خودشان را شرعی جلوه دهند دست به تحریف زدند و پیامبران خدا را هم اینگونه مثل خودشان می دانستند.
در تفسیر آیه 46 از سوره مائده آمده است که:
«در تعقيب آيات مربوط به تورات ، در اين دو آيه(45 و 46 مائده) اشاره به وضع انجيل كرده ، مى گويد: پس از رهبران و پيامبران پيشين ، مسيح (عليه السلام ) را مبعوث كرديم ، در حالى كه نشانه هاى او كاملا با نشانه هائى كه تورات داده بود تطبيق مى كرد
(و قفينا على آثارهم بعيسى ابن مريم مصدقا لما بين يديه من التورية )
اين جمله تفسير ديگرى نيز دارد و آن اينكه مسيح (عليه السلام ) به حقانيت تورات كه بر موسى بن عمران نازل شده بود، اعتراف كرد، همانطور كه تمام پيامبران آسمانى به حقانيت پيامبران پيشين ، معترف بودند.
سپس مى گويد: انجيل را در اختيار او گذاشتيم كه در آن هدايت و نور بود
(و آتيناه الانجيل فيه هدى و نور)
در قرآن مجيد به تورات و انجيل و قرآن هر سه نور گفته شده است : درباره تورات مى خوانيم :
(انا انزلنا التورية فيها هدى و نور) (مائدة – 44)
و درباره انجيل در آيه فوق ، اطلاق نور شده بود، و درباره قرآن مى خوانيم :
(قد جائكم من الله نور و كتاب مبين ) (مائدة – 15)
در حقيقت همانطور كه تمام موجودات جهان براى ادامه حيات و زندگى خود احتياج شديد به نور دارند، همچنين آئينه اى الهى و دستورهاى كتب آسمانى براى رشد و تكامل انسانها ضرورت قطعى دارد.
اصولا ثابت شده كه تمام انرژيها، نيروها، حركات ، و زيبائيها، همه از نور سرچشمه مى گيرند و اگر نور نباشد، سكوت و مرگ ، همه جا را فرا خواهد گرفت ، همچنين اگر تعليمات پيامبران نباشد همه ارزشهاى انسانى ، اعم از فردى و اجتماعى به خاموشى مى گرايد كه نمونه هاى آنرا در جوامع مادى به روشنى مى بينيم .
قرآن در موارد متعددى از تورات و انجيل به عنوان يك كتاب آسمانى ياد مى كند، در اينكه اين دو كتاب در اصل از طرف خدا نازل شده جاى هيچگونه شك و ترديد نيست ، ولى اين نيز مسلم است كه اين دو كتاب آسمانى بعد از زمان پيامبران دستخوش تحريف شدند، حقايقى از آن كم شد و خرافاتى بر آن افزوده گرديد و آنها را از ارزش انداخت و يا كتب اصلى فراموش گرديد و كتابهاى ديگرى كه تنها بخشى از حقايق آنها را در برداشت جاى آنها نشست .
بنابراين اطلاق نور به اين دو كتاب ، ناظر به تورات و انجيل اصلى است .
بار ديگر به عنوان تاكيد، روى اين مطلب تكيه ميكند كه نه تنها عيسى بن مريم ، تورات را تصديق مى كرد، بلكه انجيل كتاب آسمانى او نيز گواه صدق تورات بود.
(مصدقا لما بين يديه من التوراة )
و در پايان ميفرمايد: اين كتاب آسمانى مايه هدايت و اندرز پرهيزكاران بود.
(و هدى و موعظة للمتقين )
اين تعبير همانند تعبيرى است كه در آغاز سوره بقره درباره قرآن آمده است آنجا كه مى گويد: هدى للمتقين : قرآن وسيله هدايت پرهيزكاران است نه تنها قرآن ، تمام كتابهاى آسمانى چنينند كه وسيله هدايت پرهيزكاران مى باشند، منظور از پرهيزكاران كسانى هستند كه در جستجوى حقند، و آماده پذيرش آن مى باشند و بديهى است ، آنها كه از سر لجاج و دشمنى دريچه هاى قلب خود را به روى حق مى بندند، از هيچ حقيقتى بهره نخواهند برد.
قابل توجه اينكه در آيه فوق در مورد انجيل نخست فيه هدى گفته شده سپس هدى بطور مطلق آمده است ، اين تفاوت تعبير ممكن است بخاطرآن باشد كه در انجيل و كتابهاى آسمانى دلائل هدايت بر هر كس بدون استثناء هست ولى براى پرهيزكاران كه در آن به دقت مى انديشند، باعث هدايت و تربيت و تكامل است .
(منبع: تفسیر نمونه؛ جلد4،صص396-398)

در مورد آیه 47 سوره مائده:
پس از اشاره به نزول انجيل در آيات گذشته ، در اين آيه مى فرمايد: ما به اهل انجيل دستور داديم كه به آنچه خدا در آن نازل كرده است ، داورى كنند.
(و ليحكم اهل الانجيل بما انزل الله فيه )
شك نيست كه منظور از جمله بالا اين نيست كه قرآن به پيروان مسيح (عليه السلام ) دستور مى دهد كه هم اكنون بايد به احكام انجيل عمل كنند، زيرا اين سخن با ساير آيات قرآن و با اصل وجود قرآن كه اعلام آئين جديد و نسخ آئين قديم مى كند، سازگار نيست بلكه منظور اين است ، كه ما پس از نزول انجيل بر عيسى (عليه السلام ) به پيروان او دستور داديم كه به آن عمل كنند و طبق آن داورى نمايند.
و در پايان آيه ، بار ديگر تاكيد مى كند: كسانى كه بر طبق حكم خدا داورى نكنند فاسقند.

در مورد سوره مائده آیه 69:

در ذيل آيه 62 سوره بقره كه مضمون آن با آيه فوق تقريبا يكى است ، بعضى از افراد با يك بيان سفسطه آميز خواسته اند آيه فوق را دليل بر مسلك صلح كل بگيرند، و تمام پيروان مذاهب را اهل نجات بدانند و در حقيقت فلسفه نزول كتب آسمانى را يكى پس از ديگرى كه ناظر به پيشبرد جهان انسانيت در مسير تكامل تدريجى است ناديده بگيرند.ولى آيه با تعبير عمل صالحا اين حقيقت را مشخص مى سازد كه بايد در مورد تفاوت مذاهب به آخرين قانون عمل كنند، زيرا عمل به قوانين نسخ شده ، عمل صالح نيست بلكه عمل صالح به قوانين موجود و آخرين قانون است ، (توضيح بيشتر و مشروحتر در زمينه اين آيه را در جلد اول صفحه 191 تا صفحه 200 تفسیر نمونه آیت الله مکارم مطالعه فرمائيد).

ببخشید دوست عزیز
می شود کمی راجع به اسلام عربی و آن هایی که به این پای بندند و در ایران جایگاهی ندارند توضیحی بفرمایید. بنده درست متوجه نشدم