با سلام خدمت همه دوستان عزیز کشف الیقینی
****
در این پست می خواهم گذری بر احکام اهل سنت بزنیم و ببینیم آیا آن طور که خود ادعا می کنند به مانند سنت رسول الله رفتار خواهند کرد؟؟؟؟ ابتدا از دست روی دست گذاشتن در نماز خواندن( تکتف) آغاز می کنیم.

حديث وائل‏بن حجر
درباره موضوع تكتف هيجده حديث از وائل‏بن حجر رسيده است كه: يكى از آنها را مسلم، سه مورد را نسائى، سه مورد را ابوداود، يك مورد را ابن‏ماجه، هشت مورد را احمدبن حنبل و دو مورد ديگر را دارمى در سنن آورده است. «1» مضمون حديث چنين‏ است: وائل مى‏گويد: پيامبر صلى الله عليه و آله را ديدم كه هنگام ورود در نماز دست‏هايش را بالابرده و تكبير گفت، آن‏گاه پيراهنش را به خود پيچيده، و دست راست را روى دست چپ گذاشت. و هنگامى كه خواست به ركوع رود دو دستش را از ميان پيراهن بيرون آورده تكبير گفته و ركوع كرد.
نقد حديث‏
1- روايات، متن آشفته‏اى دارند، زيرا در برخى از آنها آمده است: پيامبر صلى الله عليه و آله دست راستش را بر روى دست چپ خود گذارد و در دسته‏اى ديگر ذكر شده است: دست راست خود را روى كف دست چپ و مچ و ساعد خود قرار داد. و در بعضى نقل شده است: دست راست خود را بر دست چپ نزديك مچ قرار داد. و در برخى ديگر آمده است: دست راست خود را بر پشت دست چپ خود قرار داد. پس حديث از حيث متن مضطرب است، و پريشانى متن مضرّ به حديث است.
2- اين حديث حاكى از سنت فعلى رسول خدا صلى الله عليه و آله است، و مى‏دانيم كه سنت فعلى مجمل است، و لذا دلالت براستحباب ندارد، شايد به جهت خاصّى، از قبيل: مرض و سرما حضرت اين‏گونه عمل كرده است. و با وجود اين احتمال‏ها نمى‏توانيم عمل پيامبر صلى الله عليه و آله را حمل بر سنت آن حضرت در نماز نماييم.
احتمال ديگرى كه در احاديث وائل بن حجر است آن كه ممكن است عمل رسول‏خدا صلى الله عليه و آله به جهت حفظ لباس در حال نماز باشد.
ترمذى از ابوهريره نقل مى‏كند: پيامبر صلى الله عليه و آله از افتادن لباس در حال نماز نهى فرموده است. «2»
3- در برخى از سندها، نام عبداللَّه بن جعفر بن نجيح سعدى وجود دارد كه بسيارى از رجاليّون او را مذمت كرده‏اند؛ براى نمونه: ابن معين مى‏گويد: او قابل اعتنا نيست.
عمرو بن على مى‏نويسد: او ضعيف است. ابوحاتم مى‏گويد: احاديث او جداً از منكرات‏ است، از افراد ثقه احاديث منكر نقل مى‏كند. نسايى مى‏نويسد: او متروك الحديث است، گاهى نيز تصريح به عدم وثاقت او نموده است. «3»
4- در برخى از اسناد وائل، نام عاصم بن كليب كوفى هست كه ابن‏المدينى مى‏گويد:
به منفردات او احتجاج نمى‏شود. «4»
5- در برخى ديگر از سندها عبداللَّه بن رجاء است، كه ابن عدى اگر چه او را صدوق دانسته، ولى معتقد است كه غلطهايش زياد است؛ از همين‏رو احاديثش حجت نيست. «5»

************
1)صحيح مسلم، ح 608؛ سنن نسائى، ح 877، 879 و 1248؛ سنن ابى‏داود، ح 621، 624 و 820؛ سنن ابن‏ماجه، ح 802؛ مسند احمد، ح 18091، 18097، 18099، 18111، 18115، 18116، 18118 و 18120 و سنن دارمى، ح 1213 و 1323.
2)سنن ترمذى، ج 2، ص 217، ح 378.
3) ر. ك: تهذيب التهذيب، ج 5، ص 174، ح 298.
4) تهذيب التهذيب، ج 5، ص 56، ح 89.
5)همان، ص 211، ح 364.

حديث عبد الله بن مسعود‏
در اين خصوص از عبداللَّه بن مسعود سه روايت است: يكى از آنها را نسائى و دو مورد ديگر را ابن‏ماجه و ابوداود نقل كرده است. «1» و حديث بنابر نقل نسائى اين چنين است: «عبداللَّه بن مسعود مى‏گويد: پيامبر صلى الله عليه و آله مرا ديد، درحالى‏كه در نماز دست چپ خود را روى دست راستم گذارده بودم؛ پيامبر صلى الله عليه و آله دست راست مرا گرفته و بر روى دست چپ قرار داد.
نقد حدیث‏
1- در طريق اين حديث حجاج بن ابى‏زينب است كه علماى رجال در او اختلاف دارند. ابن مدينى، نسائى و احمد او را تضعيف نموده‏اند. «2»
2- هم‏چنين در طريق حديث هشيم بن بشير است كه اتفاق بر تدليس اوست. «3»
3- بعيد است كه فردى مثل عبداللَّه بن مسعود- كه از سابقين در اسلام است- حكم مستحبى نماز را نداند و پيامبر صلى الله عليه و آله به او تذكّر دهد.
*************
1)سنن نسائى، ح 878؛ سنن ابن ماجه، ح 803 و سنن ابى‏داوود، ح 644.
2)تهذيب التهذيب، ج 2، ص 177.
3)سنن البيهقى، ج 4، ص 44، ح 2327.

حديث جابر بن عبدالله‏
از جابر تنها يك حديث در اين موضوع رسيده كه احمد بن حنبل آن را در مسند خود نقل كرده است. «1»
متن آن اين ‏چنين است: «جابر مى‏گويد: رسول خدا صلى الله عليه و آله بر شخصى گذر كرد كه نماز مى‏خواند، در حالى كه دست چپ خود را روى دست راست گذارده بود، پيامبر صلى الله عليه و آله آن را جدا كرده و دست راست را روى دست چپ نهاد.

نقد حدیث
1- راوى اين حديث نيز حجاج بن ابى‏زينب است كه در او اختلاف است.
2- بين اين حديث و حديث قبل كه آن نيز از طريق حجاج بن ابى‏ زينب نقل شده علاقه‏اى هست. و ظاهر مطلب آن است كه حجاج بعد از وضع حديث ابن مسعود مشاهده كرده كه كسى آن را نمى ‏پذيرد، لذا بر آن با استناد به جابر تأكيد كرده است.
********************
1) مسند احمد، ح 14558.

حديث علی بن ابی طالب‏
از امام على عليه السلام در مصادر اهل سنت در اين موضوع دو حديث رسيده، كه يكى از آن دو را ابوداود و ديگرى را احمد نقل كرده است. «1»
نصّ حديث بنابر روايت ابى ‏داوود اين چنين است: «على- رضى اللَّه عنه- فرمود: از سنت است قرار دادن كف بر كف در حال نماز در زير ناف».

نقد حدیث
1- در سند حديث زياد بن زيد است كه ابوحاتم رازى او را مجهول مى‏داند. «2»
2- و نيز در سند، نام عبدالرحمن بن اسحاق وجود دارد كه همه عالمانِ رجال او را تضعيف و اينگونه توصيف كرده‏اند: «ليس بشى‏ء، منكر الحديث».
از امام على عليه السلام حديثى ديگر نيز از ابى‏داود رسيده كه راوى مى‏گويد: «علىّ- رضى اللَّه عنه- را ديدم كه دست راست را روى دست چپ خود تا مچ بر بالاى ناف خود گرفته بود». «3»
اين سند نيز مشكل دارد، زيرا راوى آن جرير ضبّى است كه ابن‏حجر عسقلانى در حق او مى‏گويد: او معروف نيست. «4»
********************
1)سنن ابى‏داود، ح 645، مسند احمد، ح 833.
2)تهذيب التهذيب، ج 3، ص 318.
3)سنن ابى‏داود، ح 646.
4)تهذيب التهذيب، ج 2، ص 67.