سلام بر شما کاربران محترم

امام رضا (ع) عليه السلام بعد از مناظره با بزرگ یهود و و جاثلیق ( بزرگ مسیحیت) به بزرگ زردشتيان رو كرد و فرمود: به من بگو اين كه زردشت را پيامبر مي داني، بر طبق كدام دليل است؟
بزرگ هيربدان: او كارهاي خارق عادتي انجام داده كه هيچ كس قبل از او انجام نداده است. گرچه ما آن را نديده ايم، ولي اخبار پيشينيان ما گواه بر اين معناست.
امام عليه السلام آيا جز اين است كه پيشينيان به شما رسيده و پيروي كرده ايد؟
بزرگ هيربدان: نه.
امام عليه السلام همين گونه ساير امت ها اخباري به آن ها از معجزات موسي، عيسي، (مخصوصاً) محمّد (ص) و پيامبران ديگر رسيده است؛ پس چرا اين پيامبران را قبول نداريد و تنها روي زردشت تكيه مي كنيد؟
بزرگ هيربدان خاموش شد و پاسخي نداشت بدهد.
در اين جا امام عليه السلام با روش پاسخ نقضي جواب داد و در واقع، با تكيه بر قاعدة عقلي« حكم الامثال فيما يجوز و فيما لا يجوز واحد» به او الزام فرمود كه اگر دليل بر حقانيت زردشت معجزات نقل شده باشد، اين معنا دربارة ساير پيامبران بزرگ الهي، مخصوصاً در مورد پيامبر گرامي اسلام كه مدارك اعجاز او بسيار بيشتر و گسترده تر است، نيز صادق است.
اضافه بر اين، معجزة مهم پيامبران اسلام (ص) قرآن مجيد كه امام عليه السلام قبلاً به آن اشاره فرمو، جنبة عيني و حسي دارد و نياز به تكيه بر تاريخ ندارد. قرآن مجيد موجود است و آثار اعجاز آن نمايان.

موفق باشید