بنام خدا بنام خدایی که از وقتی چشم واکردم از وقتی شنیدم، هرکسی با یه دینی اومده میگه خدا اینه، خدا این رسم و رسوم رو میپسنده، میخوای سعادتمند بشی؟ دوای دردت پیش منه آره بیا این سمتی همینجاست اینه آیینش اینه رسمش شده عین این تبلیغاتای ترک اعتیاد هرکی یه دارویی دستت میده هرکسی هم یه راهکار میکنه تو پاچت. آره دادا دلم گرفته، واسه چی واسه اینکه سر خدا هم توی این دنیا جنگه هرکی میاد میگه خدا این سمتیه خدا طرف دین ماست، حالا واقعا خدا چپیه یا راستی؟ اصلا مسلمونه یا مسیحی؟ یحودیه یا بودایی؟ شایدم زرتشتیه؟ نه من میگم .... حالا بماند.
هرگز نتونستم با خودم کنار بیام که دین، این کلمه که من تاحالا نتونستم درکش کنم -راستشو بخوای درکش کردما ولی نه مثه شماها- که چجوری وارد زندگیه منو تو شده، انسانها رو بهم نزدیک کرده یا دور؟ وحدت آورده یا جنگ و تفرقه؟ ولی یه چیزی رو فهمیدم که سرش بدجوری بین آدما دعواست آره دعواست، کمم کشته نداده بی مروت بخاطرش خیلی خونا ریخته شده چرا این همه جنگ توو طول تاریخ بوده راستی چقدش بخاطر دین بوده؟ هر ملتی سعی کرده تحت لوای دین قدرت ورزی کنه بگه ماهاییم که برتریم حق همیشه طرف ماهاست چرا یکی نمیاد بگه بابا ماها آدمیم مگه آدم با آدم فرق میکنه مگه انسان بودن کار سختیه؟ چقدر جنگ چقدر بحث چقدر تشنج بخاطر این دین؟ شیعه با سنی میجنگه مسلمون با مسیحی جدل داره، خلاصه این وسط هرکسی یجور پاپیچ او یکی میشه دیگه.
مگه خدا از بنده هاش چیزی جز انسان بودن میخواد؟ مگه فرق میکنه که من چجوری عبادتش میکنم یا تو چجوری عبادتش میکنی؟ تو اسمشو بزار اسلام، چیه اسلام دوست نداری؟ باشه مسیحیت چیه از اینم خوشت نیومد اصلا هرچی دوست داری اسمشو بزار، فقط جون مادرت آدم باش
ای خدا کجایی که بیای ببینی اینجا سرت دعواست اینجا سر همه چی دعواست سر منجی دعواست سر قدرت دعواست سر عقاید دعواست راستی اگه تو بیای پایین کدوم وری میری یعنی میخوام بدونم طرفه کدوم دینو میگیری؟ تو مگه بنده خوب نمیخوای مگه تو نمیخوای دنیا توی صلح باشه؟ پس من قول میدم انسان باشم به همه احترام بزارم دیگران رو پله نکنم ازشون بالا برم قول میدم به جون خودت قول میدم تا جایی که بتونم به همه کمک کنم محبت داشته باشم تظاهر نکنم دوزو کلک توی کارم نباشه حق خوری نکنم، یه جورایی انسان باشم دیگه، این اسمش دین نیست؟ اینکه من تورو توی هرکاری کنار خودم ببینم دین نیست؟
آره دادا تا الان که من عمر کردم از دین و دین بازی چیزی جز جنگ و تفرقه ندیدم من انسان بودن واسم عینه دینه حالا تو میخوای صدام کنی مسلمون؟ مسیحی؟ یحودی؟ زرتشتی؟ کلیمی؟ بودایی؟ هرجور طلبه ای دادا ولی مطمئن باش اگه یه روز قرار باشه منو توی خیابون دلت صدا بزنی با هیچ کدومه این اسما برنمیگردم، من انسانم من طرفه خدام خدارو دوست دارم، اصلا هم دوست ندارم به اسم دین خودمو از انسانای دیگه جداکنم. پس انقد پرچم یه دینو نبر بالا و پرچم دین دیگه رو نیار پایین تو فقط داری اینجا بازی میکنی تو یه بازیگری سعی کن توی زمین خوب بازی کنی سعی کن گل بکاری که اگه رفتی بیرون از زمین همه واست دست بزنن، پا به توپ باش گاهی اوقاتم پاس بده تا بت پاس بدن.
انسان باش دادا، انسان
منم مثه توام انقد بد بین نباش

به نام خدا
با صلوات بر محمد و آل محمد
و با یاد حضرت ولی عصر ارواحنا له الفداء
وبا سلام و عرض ادب
*******
دوست عزیز رنجنامه تان را خواندم و کلی...
اما آیا این همه مشکلاتی که از آن دم زدید همه اش تقصیر دین است؟ اصلاً حتی ذره ایش تقصیر دین است؟ و یا مقصر کسانی هستند که به نام دین و تعصب ورزی و ... این کارها را انجام می دهند؟ دین به خودی خود چه مشکلی دارد؟ آیا دین های الهی و یا حتی مکاتب بشری دستور به خون و خونریزی داده است؟ اگر هست کدام دین و کدام مکتب چنین دستوری داده است؟اگر سر تا سر زندگی پیامبر و ائمه علیهم السلام را نگاه کنی می بینی که هیچ وقت به خاطر نشر دین لشکر کشی نکرده اند( جهادشان جنبه دفاعی داشته است) بلکه همواره با بی دینان و ملحدان و پیروان ادیان دیگر به خوبی مناظره کرده اند همین طور که قرآن دستور به مناظره داده است نه جنگ لشکر کشی برای پیشبرد دین.
و یا ادیان دیگر که دستخوش تحریفات فراوانی شدند.ابتدا که آن دین ها بر پیامبر مربوط نازل می شد دستور به کشت و کشتار داده بود و یا نه؟ یا این طور بود که دنیا خواهان و زیاده خواهان با آنان به مبارزه می پرداختند؟ آیا این مشکل دین است و یا مشکل زیاده خواهان؟
این انسانیتی که دم از آن می زنید را چه کسی باید راه و روش و دستورات آن را بدهد؟
خدایی که در اول نوشته تان از آن نام بردید و یا مکاتب بشری با اعلامیه ی حقوق بشرشان که در آن برای خدایی( که در اول نوشته تان نامشان را بردید) محلی از اعراب قائل نشدند؟
آیا فقط انسان بودن کافی است؟ این انسان بودن را چه کسی تعریف می کند؟ آیا خود انسان ها قائل به تعریف آن هستند؟به نظر شما انسانهایی که قوانین حقوق بشر را ایراد می کنند و آن را پایه ریزی می کنند شرایط همه را در نظر می گیرند و سپس حقوقی را وضع می کنند و یا اینکه شرایط خودشان را نگاه می کنند؟ اگر این طور است برای منی که به خدا اعتقاد دارم چرا حرفی از خدا در اعلامیه های حقوق بشری نیست؟
آری دین ماهیتاً خوب است و این ما هستیم که آن را بد جلوه می دهیم.اما نه هر دینی و نه هر مسلکی. دین باید وجهه الهی داشته باشد تا سعادت ما را در دنیا و آخرت رقم بزند. دنیا هم آفریده خداست و آخرت هم آفریده خداست. باید دینی را انتخاب کرد که به هر دو توجه داشته باشد نه فقط یکی از آن را بگیرد و دیگری را رها کند. آری دوست عزیز انسانیتی که شما از آن دم می زنید بدون دین محلی از اعراب ندارد

سلام جناب میر جلالی.
شما به چه ارزشی می خواهید انسان باشید؟
فرضا که دین رو بذارید کنار.
دلیلتون برای خوب بودن چیه؟
چرا بد نباشیم؟
نیاز به دین در انسان وجود داره.اما خود دین نه.
فطرت به آدم میگه خدایی هست.اما اگه فطرت رو پرورش نداد و بهش نرسید زیر خروار ها شبهه از بین میره و فراموش میشه. و نهایتا هم با این فریاد بیدار میشه که نه خدا وجود داره نه دین!
پس حالا کدوم حرف فطرت رو میشه باور کرد؟
اگه دین نبود، هیچ دلیلی برای وجود هستی وجود نداشت.

چه نیازیه که شما خوب باشید؟ چرا بدی رو انتخاب نمی کنید؟ بدون دین عاقبت خوبی و بدی یکسانه! در واقع هیچه! پس چرا بد نباشیم؟

مشكل شيطان اين نبود كه خدا را عبادت نكرد بلكه اين بود كه خدا را از راهي كه خدا ميفرمود عبادت نكرد.

در حرفهاي جناب امير ميرجلالي چند شبهه بود.
1-آيا داشتن دين ضرورت دارد؟

نقل قول: بنام خدایی که از وقتی چشم واکردم از وقتی شنیدم، هرکسی با یه دینی اومده میگه خدا اینه، خدا این رسم و رسوم رو میپسنده، میخوای سعادتمند بشی؟

در جواب بايد گفت:انسان موجودي است مركب از تن و روان،عقل و هوي،و در اثر اين تركيب،فطرتش در جستجوي سعادت مادي و معنوي و رسيدن به كمال مقصود از هستي خويش است.
و از طرفي حيات هر انسان دو بُعد دارد فردي و اجتماعي،مانند هر عضوي از اعضاي بدن كه گذشته از زندگاني خاص خود ،تأثير و تاثّر متقابل از بقيه اعضاء دارد.
از اين رو انسان نيازمند برنامه اي است ك تضمين كننده سعادت مادّي و معنوي و حيات طيبه فردي و اجتماعي او باشد و چنين برنامه اي را تنها شخصي مي تواند تهيه نمايد كه به تمام زواياي زندگي انسان آگاه باشد و به جز خالق انسان كسي در اين مقام نيست.اين است كه خداوند متعال دين را به عنوان برنامه سعادت انسان برايش فرستاد.و تبعيت از آن را براي همگان واجب نمود.
كمال هر موجود رسيدن به آن برنامه اي است كه خالقش برايش در نظر گرفته مثلا كمال يك ماشين حساب محاسبه دقيق است.كمال يك ربات خدمتكار انجام برنامه اي است كه به آن دادند.كمال انسان هم انجام برنامه اي است كه خالقش برايش در نظر گرفته است.چه بسا حكمت اين برنامه را انسان نداند.اما شرط عقل است كه به برنامه خالق گوش فرا دهد.
اين مساله كه لامذهب باش اما انسان باش هم باطل است چون هركس خوب بودن را چيزي تعريف مي كند.

2-آيا اديان با هم متفاوت هستند؟ آيا ضرورتي در اين هست كه دين خاصي داشته باشيم؟

نقل قول: مگه خدا از بنده هاش چیزی جز انسان بودن میخواد؟ مگه فرق میکنه که من چجوری عبادتش میکنم یا تو چجوری عبادتش میکنی؟ تو اسمشو بزار اسلام، چیه اسلام دوست نداری؟ باشه مسیحیت چیه از اینم خوشت نیومد اصلا هرچی دوست داری اسمشو بزار، فقط جون مادرت آدم باش

جواب:قطعا اين مساله كه خدا را چگونه عبادت كنيم مهم است و راه سعادت انسان فقط يك راه است.درست است كه حقيقت تمام اديان يك چيز واحد است و هدف از تمام اديان رسيدن به رضاي خداوند متعال و رساندن انسان به كمال است.اما بايد توجه كرد كه با آمدن دين جديد پيروان اديان ديگر هم بايد از دين جديد تبعيت كنند چه بسا دين قبلي به اندازه اي تحريف شده باشد كه تنها نشاني از يك دين الهي را داشته باشد.
فرض كنيد دين راهي باشد كه ما را به كمال خودمان و رضاي خدا برساند.حال يا همه اين اديان ما را به يك خدا ميرساند يا به خداهاي مختلف،خدا يكي است پس بايد آنها ما را به يك خدا برسانند.با تفكر در اديان مي بينيم تعريفشان از خدا با يكديگر فرق دارد اسلام يك خدايي را تعريف مي كند مسيحيت يك خداي ديگر را پس بايد بهترين راه را برگزيد تا ما را به مقصد درست برساند.
به فرض كه هر دو دين مارا به يك هدف برساند به هرحال يكي از اين راهها نزديكتر است و راهي است درست تر پس بايد باز هم تحقيق كرد تا راه درست را برگزيد.
بايد به اين نكته دقت كرد كه خدا چه عبادتي را ميپزيرد وقتي به شيطان مي گويد به آدم سجده كن كمال تو در آن است كه به او سجده كني ان وقت عبادت ديگري را قبول نمي كند.
اين روايت را ببينيد دقيقا به اين موضوع اشاره دارد.در بحارالانوار-جلد27-ص176-حديث23
عَنْ أَبي عَبْدِاللهِ قالَ : عَبَدَ اللهُ حِبْرٌ مِن أَحْبارِ بَني إِسْرائِيلَ حَتّى صارَ مِثْلَ الْخَلالِ
فَأَوْحَى اللهُ عَزَّوَجَلَّ إِلى نَبيِّ زَمانِهِ قُلْ لَهُ : وَعِزَّتي وَجَلالي وَجَبَرُوتي لَوْ أَنَّكَ عَبَدْتَني حَتّى تَذُوبَ كَما تَذُوبُ الاِْلْيَةَ في الْقَدْرِ ما قَبِلْتُ مِنْكَ حَتّى تَأتِيَني مِنَ الْبابِ الّذي أَمَرْتُكَ .
از امام صادق ص روايت شده : عابدى از عابدان بنى اسرائيل آن چنان عبادت كرده كه به سختى لاغر شد ، خداوند به پيامبر زمانش وحى كرد به او بگو : به عزّت و جلال و جبروتم سوگند ، اگر مرا آن چنان عبادت كنى كه بمانند چربى درون ديگ آب شوى ، از تو نمى پذيرم مگر به آن صورتى كه خودم معيّن كرده ام به بندگى من برخيزى ، و از آن درى كه دستور داده ام وارد شوى .

3-چرا بايد براي اعتقادات جنگيد؟

نقل قول: ای خدا کجایی که بیای ببینی اینجا سرت دعواست اینجا سر همه چی دعواست سر منجی دعواست سر قدرت دعواست سر عقاید دعواست راستی اگه تو بیای پایین کدوم وری میری یعنی میخوام بدونم طرفه کدوم دینو میگیری؟

نقل قول: آره دادا تا الان که من عمر کردم از دین و دین بازی چیزی جز جنگ و تفرقه ندیدم...

جواب:دين اسلام هرگز مردم خشني نميخواهد كه به افراد حمله كنند.پيامبر و معصومين عليهم السلام هرگز آغاز گر جنگ نبوده اند و همواره در پاسخ به حمله دشمن و براي دفاع از عزتشان جنگيده اند.كه خب اين جنگ عقلاني ترين جنگ ممكن است ونمي شود كسي به شرافت و ناموس كسي توهين كند و شخص كاري نكند.
مثلا جنگ امام حسين عليه السلام با سپاهيان يزيد،همه ميدانند كه امام حسين عليه السلام براي كسب مقام دنيوي نجنگيد اگر اينطور بود صلح بهتر به نظر ميرسيد چون همه ميدانستند كه كشته ميشوند.
اصلا چيزي با ارزشتر از اعتقادات وجود ندارد كه انسان براي آن بجنگد يا كشته شود و اين در صورتي پسنديده است كه دستور دين باشد و نه اينكه انسان خود تشخيص دهد كه بايد حمله كند يا نكند!!!
شايد بگوئيد جنگ هاي دوران خلفايي چون عمر چطور بود.قطعا كارهاي شخصي مانند عمربن خطاب نشانگر تفكر اسلام نيست بلكه برعكس اعمال خشن و بدون فكر او اسلامي ساخت كه هنوز هم به عناوين مختلف چون وهابيت براي مسلمانان دردسر ساز شده است.براي تحقيق بيشتر مي توانيد به كتاب "سیری در سیره معصومین علیهمالسلام" نوشته استاد مطهري رجوع كنيد.
اما بحث درمورد اعتقادات با جنگ فرق ميكند مردم بايد با هم تبادل نظر كنند افكار همديگر را نقد كنند تا به بهترين راه برسند و اگر كلامي را بهتر يافتند آن را برگزينند.همانطور كه خداوند متعال در قرآن هم به اينگونه افراد بشارت داده است.قال الله تعالی:الَّذِینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولَئِکَ الَّذِینَ هَدَاهُمُ اللَّهُ وَأُولَئِکَ هُمْ أُولُو الْأَلْبَابِ (18زمر) پس مژده بده بندگان مرا آنان كه مي شنوند سخن را وپيروي مي كنند از نيكوترين آن ؛ خداوند هدايت مي كند آنها را وآنان در حقيقت خردمندان هستند.
موفق و پيروز باشيد

بسم الله الرحمن الرحیم

چند نکته
1 مجموعه ادیان یک مجموعه واحد است و بین ادیان دعوایی نیست
2 این مجموعه جهت رشد و کمال و تمامی خوبیهاست
3 این مجموعه متکفل تربیت است
4 تربیت امری تدریجی است
5 پس ادیان باید به ترتیب به تربیت بپردازند تا انسان به کمال خود برسد
6 اسلام اخرین پله تربیت است که انسان رابه رهایی می رساند
7 این علت بالاتری اسلام و به معنای نفی ادیان دیگر نیست
8 حال اگر کسی به خاطر منافع خودش کاری انجام می دهد به ساحت دین ارتباط ندارد

چند نکته دیگر

1 محبت فرع بر شناخت است یعنی وقتی محبت می اید که من به چیزی یا شخصی فهم پیدا کرده باشم
2 شما که خدا را دوست داری چگونه و از چه طریقی او را شناختی
3 ابزار شناخت شما چه بوده
4 ایا در مقابل نعمتهای او به او محبت پیدا کردی (معمولا این روش شایع است که بنده نعمات را می بیند و بعد محبت پیدا می کند)
5 ایا در مفابل ان نعمتها شکر میکنی
6 ایا میزان شکر نباید در شان مشکور باشد
7 ایا کارهای ما از عبادت و غیره در شان خداست
8 ایا بهتر نیست با اخرین دین و روش به شکر بپردازیم
که مورد ذم عقلا واقع نشویم

ولی از حق نگذریم
این صلح و امنیت که گفتی نیاز فطری
و حدا این را در جامعه مهدوی بهطور کامل اجرا می کند
و این حال شما حال نیاز به منجی است که بسیار پسندیده می باشد

با نام خدا....
در نظر بازی ما بیخبران حیرانند...
البته این نظربازی با این نظر دادن فرق داره ولی بهر حال کلمه نظر و نظر دادن مد نظرم بود که منظور محقق شد.یعنی اینکه میخوام نظرم را در مورد انچه از اول بحث شد بنویسم.
بله. منم موافقم که بقول دکتر شریعتی جنگ مذهب علیه مذهب همیشه بوده و. هنوز هم هست. اما انسانیت کجاست؟انچه میرجلالی گفت را میپذیرم ولی این شبهه و شبهه ناک بودن و تعابیر و تفاسیر و تاویلات و تعبیرات و خرافات که وارد شده و هر کسی از ظن خود شده دین دار زمانه همه از باب قدرت است و لاغیر.چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند.هرگز تاکنون سالقه نداشته که بخواهیم اعتقاداتمان را بنویسیم. شاید شده باشد که کتابی چیزی خوانده ایم و اضافه اش کردیم بر موارد سابق.اما موارد قبلی را نیاز نبوده بنویسیم.و جالب همین است که باید بنویسیم تا مقبول درگاه شود. تا کافر و مشرکمان نخوانند. و از همین راه است که تفاسیر عدیده وارد دینی میشود که ... انسانم آرزوست.یا حق

سلام

انسانیت در بطن دینه ...

مثالی که برای خود میر جلالی زدم تو یاهو و ایشون هم پذیرفتند رو همینجا بیان می کنم :

اگر بخواهیم دین را برای یک کافر ماتریالیست تعریف کنیم نمی فهمه چون با اسلام و یهود و مسیح شاید میونه نداشته باشه . خوب ... باید براش راهکار ارائه بدیم .

محبت ... وفا ... نظم ... همه اینا چیزاییه که حتی یه بی مذهب هم بهش پایبنده . غیر از اینه ؟

حالا سوال اینجا مطرح میشه که این محبت و نظم و وفا و ... تو قالب دین هم مطرح هست یا خیر ؟ تو قالب بی دینی چطور؟
با گشتی در جوامع غربی متوجه خواهیم شد همه مردم آن جوامع که حتی بویی از دین نبرده اند با این ارزشها موافقند . اما اگر این ارزشها در قالب بی دینی و الحاد ریخته بشه میشه همون چیزی که در امثال لاییکا دیده میشه . لاییکایی که براشون عقیده اصلا ارزش نداره .

جامعه ای فاقد قید و بندی خاص ...

مردم همه قبول دارند ( فطرتا) که این ارزشها خوبند اما در شیوه و پیمودن مسیر دچار تردید میشن . در اینکه کدوم مسیر درسته دچار تردید میشن . وگرنه اکثرشون می خوان به دین و پرچمی گرایش پیدا کنن که توش این عقاید جزو ارزشهاس و بهش بها داده میشه . کاری هم به نوعش ندارند . میخواد یهود باشه ... مسیح باشه و یا اسلام و سایر ادیان . اونا براشون ارزش مهمه .

حالا باید اینجا اثبات کرد ارزش تو کدوم ادیان والاتره و بهای بیشتری برایش قائلند ؟

حال به نظر شما انسانیت را در کدام آیین باید جستجو کرد ؟ اینجاس که عقاید ادیان بروز میکنه و ادیان میخوان احکام و آیین خودشون رو به منصه ظهور برسونن .

موفق باشید

بنام خدا
و آرزوی قبول روزه و عبادت همگان ...
آنچه شرط بود جناب همولایتی به بهترین وجه ممکن فرمودند . و بنده بجز تایید صحبت ایشان چیزی در چنته ندارم.
صرفا به اضافه گویی بسنده میکنم که قانون کارما " همان قانون عمل و عکس العمل در دنیای انسانی و دین داری است. قانون سوم نیوتن هم همینرا میگه . که هر عملی عکس العملی مناسب و در خلاف جهت خودش داره. باری... در دنیای انسانیت همین است و تا انجا که حقیر میداند در کشورهای لائیک نیز چنین است که اخلاقیات با تمام نیرو در افعال و اقوال مردم حضور دارد گرچه دین داری یا نیست یا کمتر است.گرچه برخی به ادیان دیگر در همان کشورها معتقدند.به اسلام و مسیحیت و غیره.ولی با درصد کمتری از اشخاص .
اگر غیر از این بود در همین ممالک میبایست همیشه شاهد جنایات و گناهان فراوان میبودیم.ولی اینگونه نیست .چرا که با نداشتن دین " به اخلاقیات پایبند هستند.
ولی در برخی کشورهای مملو از دین " میبینیم که دین بیش از اخلاق مورد توجه است .و دین ملعبه ای ست برای رسیدن به قدرت یا هر چیز دیگر. یک نمونه اینکه در همین کشور خود ما که اکثریت با مسلمانان است اما حداقل طی ده الی بیست سال گذشته اکثر اشتغال زایی ها از باب دین داری و توانایی افراد نبوده .و فقط بر اساس پارتی بازی عمل شده. ایا در کشورهای لاییک که دین حضور ندارد هم چنین است؟ چه بسا افرادی که شغلی را با پارتی قبول نکنند تنها به این دلیل که ضد اخلاقی ست.یا ممکن است عکس العمل این رفتارشان مشکلی باشد که سر راهشان ایجاد شود.
اما اگر اخلاق و انسانیت باشد و دین داری مطلوب نیز در کنارش باشد حتما اسلام و تشیع ارزشی بالاتر و والاتر بدان خواهد بخشید و در این شکی نیست.
زمان جنگ روی پاکت نامه های جبهه مینوشتند که اگر کسی نامه یک رزمنده را به خانواده اش برساند از هفتاد سال عبادت برتر است. بنقل از امام صادق (ع) .
ولی ایا یک نامه را رساندن کافیست و هفتاد سال از عبادت و انسانیت بدور باشیم صرفا بخاطر اینکه نامه دوستانمکان را در مرخصیها به اهل و عیالشان میرساندیم؟ طبیعی ست که کفایت نمیکند.
با تشکر ...

داداش من کاملا بعد از 22 سال پژوهش و و تحقیق شبانه روزی به نتیجه ای که شما میگید رسیدم و از کودکی فردی مذهبی بودم و دین پژوه ولی انتهای همه اینها همین چیزیست که شما میگوییدو برادرم هم خونم باید اول از خود نقد دین شروع از کجا آمده و چچه کسی و آورده ما انسان ها موجوداتی نوستالژیک(دی ساز و مقدس گرا) هستیم این بلای جان دین داران است.تغییر جسارت وشجاعت می خواهد ....همین(بنده اول از تحقیق و چندین بار مطالعه قران ونقد آن و تاریخ اسلام راهم را شروع کردم)