تایید ابن عربی نزد علمای شیعی
حکیم الهی ملاصدرا (ره)
ملاصدرا در اسفار ج 3 ص 63 می گوید : « قال العارف المحقق محیی الدین العربی ...»
در جای دیگری می گوید: « قد حقق الشیخ الجلیل محیی الدین العربی ...»
در اسفار ج2 ص176 گوید: « قال المحقق المکاشف محیی الدین العربی...» و ...
علامه طباطبایی (ره)
علامه حسن زاده از قول علامه طباطبایی صاحب المیزان می گوید: « می فرمود: شیخ- یعنی محیی الدین ابن عربی- در فصوص مشت مشت می آورد و در فتوحات دامن دامن. » (عرفان و حکمت متعالیه ص 38)
آیت الله سید صدر الدین صدر (ره)
ایشان در خاتمه کتاب شریف المهدی (ص245) می گوید: « فتوحات مکیه عالم عارف محقق شیخ ابی عبد الله محیی الدین محمد بن علی معروف به ابن عربی حاتمی طائی الحق که کتاب مفیدی در بابش می باشد و گمان نمی کنم که برای آن کتاب در عالم مولفات دومی باشد. »
شیخ بهایی (ره)
شیخ بهایی در حدیث 36 کتاب اربعین می گوید: « همانا مایه تعجب من است کلام شیخ عارف کامل شیخ محیی الدین ابن عربی در این مقام که در کتاب فتوحات مکیه در باب 366 رحمه الله آورده که: خارج می شود از عترت رسول الله صلی الله علیه و آله خلیفه ای از فرزندان فاطمه علیه السلام.» (لازم به ذکر است که شیخ اکبر بابی در فتوحات مکیه در وزرای حضرت مهدی (ع) دارد. )
شیخ بهایی در کتاب کشکول خود ص95 ،353 و 363 بارها از ابن عربی با نام عارف واصل و محیی الدین و جمال العارفین نام برده است .
علامه حسن زاده آملی(ره)
ایشان در کتاب عرفان و حکمت متعالیه ص45 می گوید: رساله شق الجیب را به خصوص در باره حضرت مهدی (ع) نوشته است. در فتوحات و دیگر آثار وی چون رساله الدر المکنون فی علم الحروف و رساله مفتاح الاسرار در علم جفر و حروف و انشاء الدوایر و غیرها شواهد بسیار بر تشیع و امامیه اثنی عشریه بودن او است که نقل آنها خود مستلزم تدوین رساله ای خواهد بود .
مرحوم فاضل سید صالح خلخالی از اعاظم تلامیذه مرحوم جلوه
شرحی بر کتاب مناقب یا صلوات ابن عربی نوشته است که به تازگی توسط انتشارات اشراق قم چاپ شده است.
شیخ قاسم طهرانی
از شاگردان علامه طهرانی که کتاب وزینی را در دو جلد بنام القول المتین فی تشیع محیی الدین ابن عربی نوشته که در بیروت چاپ شده است.
آخر سخن را به گفته سید علماء ربانیین استاد مسلم علامه طباطبایی و آیت الله بهجت، آیت حق سید علی قاضی طباطبایی(ره) تمام می نماییم که: « بعد از مقام عصمت و امامت در میان رعیت احدی در معارف عرفانی و حقایق نفسانی در حد محیی الدین عربی نیست و کسی به او نمی رسد و نیز می فرمود که ملاصدرا هر چه دارد از محیی الدین است و در کنار سفره او نشسته است . »
و دیگران از جمله امام خمینی(ره) در نامه به گرباچف و دیگر کتب عرفانی ایشان ، علامه طهرانی(ره)، آیت الله جوادی آملی(ره) در شرح نامه امام(ره) و آیت الله خامنه ای در بیان شخصیت حافظ و .... که اهل تحقیق را همین کافی است.

دوستان عزیز و گرامی و کاربران محترم سعی کنند که اگر نقدی بر شخصیتی است بسیار محترمانه باشد و به جای کلمات نا به جا از کلمه« اشتباه» استفاده فرمایند.
سپاس

اميرمومنان علي(ع) مي فرمايد: ان الحق و الباطل لايعرفان باقدار الرجال، اعرف الحق تعرف اهل، و اعرف الباطل تعرف اهله؛ به درستي كه حق و باطل را با قدر و شخصيت افراد نمي توان شناخت. اول حق را بشناس تا اهل آن را بشناسي و باطل را نيز بشناس، اهل آن برايت آشكار مي گردد. (انساب الاشراف3/35 و تفسير قرطبي/ 1/340 و فيض القدير شرح الجامع الصغير /1/210 و تاريخ يعقوبي /2/210 خلافت اميرالمؤمنين(ع)
دوستان اينقدر اشخاص را ملاك قرار ندهيد.بيشتر از اينكه كلام علما را درمورد ابن عربي بياوردي بگوئيد اين اشتباهات پس چيست؟اما حال كه اين روش را دنبال مي كنيد يعني سنجش با قدر و منزلت افراد بنده هم كمي از علماي بزرگ مي نويسم.ضمنا قبلا استفتائات برخي مراجع در تاپيك تشیع ابن عربی از منظر علمای شیعه آورده شد.

در کتاب " فصل القضاء " ص 409 از قول سید صدر چنین آمده است :

" وقد رأيت بخط السيد الفاضل المتبحر علي بن أحمد الصدر المعروف بالسيد علي خان - رحمه الله - المدني شارح الصحيفة ، حاشية على هذه العبارة هذه صورتها بلفظه :
هذا خلاف لما أجمعت عليه الفرقة الناجية الإمامية ، ولم أر هذا المذهب في كتاب من كتب الإمامية سوى هذا الكتاب . وحمله على التقية بعيد جدا إذ لا مظنة لها هنا ، وهو مذهب ابن العربي من العامة في فتوحاته "




* میرزا نوری در " خاتمه المستدرک " ج 2 ص 239 - 240 ضمن بیان شرح حال ملاصدرا ، بیان می کند که وی ( ملاصدرا ) از ابن عربی بسیار تعریف کرده است ولی توجه نکرده است که ابن عربی از علمای عامه بوده و از نواصب !!

" وسابعهم : الحكيم المتأله الفاضل محمد بن إبراهيم الشيرازي ، الشهير بملأ صدرا....... وعكس الأمر في حالي ابن العربي صاحب الفتوحات فمدحه ووصفه في كلماته بأوصاف لا تنبغي إلا للأوحدي من العلماء الراسخين ، مع أنه لم ير في علماء العامة ونواصبهم أشد نصبا " منه أليس هو القائل في الفتوحات في ذكر بعض حالات الأقطاب ما لفظه : ومنهم من يكون ظاهر الحكم ، ويحوز الخلافة الظاهرة كهما حاز الخلافة الباطنة من جهة المقام ، كأبي بكر وعمر وعثمان - وعلي وحسن ومعاوية بن يزيد وعمر بن عبد العزيز والمتوكل "

سپس ایشان به بیان برخی مطالب شنیع عقیدتی ابن عربی از کتاب فتوحات مکیه ، می پرازد :

"وصرح أيضا " فيه بأن أصل الضلالات من الشيعة

وصرح في مسامرة الأبرار بأن الرجبيين جماعة لهم رياضة ، من آثارها أنهم يرون الروافض بصورة الخنزير

وصرح في الفتوحات بعصمة ابن الخطاب

، وغير ذلك مما هو نص على كونه من نواصبهم "


و البته متذکر می شوند که ابن عربی نیز همانند برخی دیگر از علمای اهل سنت ، به وجود امام مهدی عج اشاره کرده است ولی این دلیلی بر رفع نصب وی نیست و خواننده را برای تحصیل ادله متقن ، به کتاب "النجم الثاقب " ارجاع می دهند .....


دوستان می توانند ادله مرحوم نوری در نصب ابن عربی را در کتاب " النجم الثاقب " ؛ آخر باب الرابع و باب الخامس ( آخر باب 4 و باب 5 ) مشاهده کنند .




* شیخ علی نمازی شاهرودی ( رحمه الله ) در " مستدرک سفینه البحار " ج 7 ص 144 - 145 می گوید :

" ابن العربي : هو محي الدين ، صاحب الفتوحات المكية والفصوص ، من أركان المتصوفة ، له دعاوي فاسدة وكلمات مضلة ، ذكرنا بعضها في كتابنا " تاريخ فلسفه وتصوف " . وتقدم شطر منها في " حيى " بعنوان محي الدين . مات سنة 638 ، وله ذموم وخرافيات ، كما في البحار . نقله هنا في السفينة "

( ابن عربی : او محی الدین ، صاحب فتوحات مکیه و فصوص می باشد . وی از ارکان متصوفه می باشد و صاحب ادعاهای فاسد و سخنان گمراه کننده می باشد که برخی از آنان را در کتابمان " تاریخ فلسفه و تصوف " بیان کرده ایم . برخی از آنان در ماده " حیی " بعنوان محی الدین بیان شد . وی در سال 638 ه.ق مرد . مذمتها و خرافیاتی برای وی می باشد همچنان که در " بحارالانوار " آمده . آنان را در اینجا از " سفینه البحار " نقل کرده )




* آقا بزرگ طهرانی در " الذریعه " ج 22 ص 209 می گوید :

"( 6725 : ملخص فصوص الحكم ) الأصل والملخص كلاهما لمحيى الدين ابن العربي العامي ، ويأتي الملخص باسمها " نقش الفصوص " في حرف النون . "




* سید محسن امین در " اعیان الشیعه " ج 2 ص53 - 54 ، نام ابن عربی را در باب " اخباره عن طرق اهل السنه " ( یعنی اخبار وجود امام زمان عج از طریق علمای اهل سنت ) بیان می کند .

" فصل الخطاب عن بعض كبراء العارفين يعني الشيخ محيي الدين بن العربي في ذكره المهدي "


* میرزا حسین نوری طبرسی ( استاد امثال کاشف الغطاء - آقا بزرگ طهرانی - محدث قمی و ... ) در " نفس الرحمان فی فضائل السلمان " ص 137 می گوید :

"من هنا قال ابن العربي الحنبلي في الفتوحات المكية "




* شیخ علی یزدی حائری در " الزام الناصب " ج 1 ( الفرع الثالث - فی ذکر بعض المعترفین بولادته من اهل السنه و الجماعه ) ص 292 ، می گوید :

"الخامس : الشيخ الأكبر محي الدين بن العربي في الباب السادس والستين وثلاثمائة من الفتوحات "




* سید شرف الدین عاملی در " الفصول المهمه فی تالیف الامه " ( الفصل السادس في لمعة مما أفتى به علماء أهل السنة ، من إيمان أهل التوحيد مطلقا ونجاة أصحاب الشهادتين جميعا ) ص 35 می گوید :

"وقال الشيخ الأكبر ابن العربي في باب الوصايا من فتوحاته "




* شیخ ماحوزی در " الاربعین " ص 229 - 230 چنین می گوید :

" قال الشيخ محي الدين بن عربي ، وهو من أكابر صوفية المخالفين ، كما يظهر لمن تتبع كلامه في الفتوحات المكية "



* سید حسن صدر در " تکمله آمل الامل " ص 183 - 184 چنین می گوید :

" أين هم من علمائنا ؟ وهل فينا من يقول بوحدة الوجود ولا صوفي الا يقول بها ، فانظر منازل السائرين والرسالة القشيرية ورسائل ابن عربي والحلاج والجنيد والعطار وخواجة عبد الله وأمثالهم . أولئك الصوفية لا الشهيد وابن فهد والبهائي وأبيه من حكماء الدين وشيوخ المتشرعين . "

( کجاست مکان آنان از علمای ما ؟ و آیا در میان ما کسی وجود دارد که به وحدت وجود معتقد باشد مگر اینکه قائل آن صوفی می باشد . پس کتب " منازل السائرین " و " رسائل قشیریه " و " رسائل ابن عربی " و حلاج و جنید و عطار و خواجه عبدالله و امثال آنان را مطالعه کن . آنان از صوفیه اند و نه کسانی مانند شهید و ابن فهد و بهایی و پدرش که از حکمای دین و متشرعین بوده اند )

ایشان به صراحت مکان علمای بزرگ شیعه را از افرادی همچون ابن عربی و حلاج و غیره جدا می داند و اینان را مدعیان وحدت وجود و صوفیه معرفی می کند .

ایشان مدعیان وحدت وجود را نیز شیعه نمی دانند بلکه از صوفیه می دانند !


* شیخ علی کورانی عاملی در کتاب " عصر الظهور " ص 336 چنین می گوید :

" على أن عددا من علماء السنة يوافقنا أي على أنه هو الإمام محمد بن الحسن العسكري عليه السلام ، مثل ابن عربي والشعراني وغيرهم ، ممن صرحوا باسمه ونسبه ، وثبت عندهم أنه حي غائب . وقد ذكر أسماء مجموعة منهم صاحب كتاب " المهدي الموعود " "

( گروهی از علمای اهل سنت نیز همانند ما موافق این مطلب هستند که وی ، امام محمد بن حسن عسکری علیه السلام می باشد . همانند ابن عربی و شعرانی و غیره که به نام ایشان و نسب ایشان صراحت داشته اند و در نزد آنان ثابت است که ایشان ( امام زمان عج ) زنده و غائب هستند . و صاحب کتاب " مهدی موعود " نام گروهی از آنان را در کتابش آورده است )



* علامه سید علی میلانی در کتاب قیّم " نفحات الازهار " به کلام ابن عربی ، بعنوان یکی از علمای اهل سنت ، اشاره می کند مانند کلام ایشان در باب حدیث نور ( ج 5 ص 275 )

" فمنهم : الشيخ محيي الدين ابن عربي ، كبير أوليائهم وأكبر مشايخهم "




* آیت الله العظمی مرعشی نجفی در " شرح احقاق الحق " نیز از کلام ابن عربی ، بعنوان نمونه ای کلام بزرگان اهل سنت استفاده می کند . مانند ج 11 ص 578

" حديث أم جابر رواه جماعة من القوم : منهم العلامة الشيخ محي الدين بن العربي في ( محاضرات الأبرار ) "

بنده سوالي دارم كه ديگر مثل سوالات قبلي با صحبتهاي ديگر و فرمايشات ديگر دوستان از آن كوتاه نمي ايم.دوستي به من بگويد چگونه ابن عربي شيعه بود و انساني پارسا در صورتي كه :
وی صراحتا بیان می کند که شیعیان را به صورت سگ و خوک شهود کرده است .

ابن عربی در " الفتوحات المکیه " ج 2 ص 8 می گوید :

" وكان هذا الذي رأيته قد أبقى عليه كشف الروافض من أهل الشيعة سائر السنة فكان يراهم خنازير "


ایشان در عالم کشف و شهود خودشان (!) ما شیعیان را به صورت خوک دیده اند ...... !!!!!!!!!!!!!


ابن عربی در " محاضره الابرار " ج 1 ص 245 - 246 ، لطف کردند و شیعیان را " سگ " معرفی کردند :

"وقد اجتمعنا برجل منهم في شهر رجب، وهو محبوس في بيته، قد حبسته هذه الحالة، وهو بائع للجزر والخضر العامة، غير أني سألته عن حالته، فأخبرني بكيفيتها على ما كان علمي منها، وكان يخبر بعجائب..
فسألته: هل يبقى لك علامة في شيء؟
قال: نعم، لي علامة من الله في الرافضة خاصة، أراهم في صورة الكلاب، لا يستترون عني أبداً.
وقد رجع منهم على يده جماعة مستورون، لا يعرفهم أهل السنة، إلا أنهم منهم عدول. فدخلوا عليه، فأعرض عنهم، وأخبرهم بأمرهم، فرجعوا وتابوا، وشهدوا على أنفسهم بما أخبر عنهم، مما ليس عند أحد من غيرهم خبره "
به بنده حق بدهيد با ديدن چنين جمله اي يقين كنم كه ابن عربي شخصي بد و يك سني متعصب بوده.آيا اين جزو اسرار است يا جزو چيزهايي كه تقيه كرده يا تحريف است؟؟؟
دوستان بنده و دوستان ديگر دليل ميخواهيم نه سخن بزرگان در تائيد ابن عربي كه آن هم همه علما اتفاق نظر بر خوب بودن ابن عربي ندارند.
مشتاق پاسخ برادران و خواهران عزيز هستم.

با عرض سلام خدمت دوستان
ببینید دوستان من قبلاً هم عرض کرده بودم که رفرنس دادن برای این بحث به جایی نمی رسد. آیت الله مکارم شیرازی هم هممون قبول داریم.تو صفحهه152 کتاب جلوه حق صحبت ابن عربی رو که شیعیان رو خنزیز خطاب کرده بودو نقد کرده؛
محی الدین تو کتاب «مسامرة الابرار می نویسد رجبیون کسانی هستند که دارای یک نوع ریاضت می باشند و از آثار آن این است که در حالت مکاشفه رافضی ها را به صورت خوک می بینند.

آقای مکارم هم در صفحه 153 کتاب جلوه حق می گوید: رجبیون در قیافه خود در آیینه وجود شیعه چنین می بینند.
***********************
خواستم بگویم که با این رفرنس دادن ها به جایی نمی رسیم. سوالی که هست این است که اگر جناب ابن عربی شیعه بودند پس چرا آن را رافضی خوانده و حتی در توهین به این فرقه حقه آن را در کشف شهود و رویا به صورت خنزیر می بینند؟

به نظر بنده با این مسایل به جایی نمی رسیم... حضرت آیت الله العظمی بهجت حجت را تمام کرده اند... دوستان یم توانند در کتاب در محضر بهجت هم ملاحظه کنند. یا به بیت ایشان واقع در کوچه 16 خیابان ارم قم مقابل دفتر شیخ الاستاد حضرت ایت الله احدی نژاد مراجعه نمایند... ایشان فرمودند محیی الدین عارفی شیعی است. والسلام
در مورد آن عبارات هم حضرت علامه حسن زاده گفتند: بنده به یقین رسیده ام که آن عبارات تماما تحریفاتی است که بر اثر دشمنی و عناد برخی از علمای اهل تسنن مانند فلان و فلان انجام گرفته است... بلکه این گونه سخن ها از محیی الدین نیست و تماما تحریف است.
دوستان ان شاءالله چند روز دیگر قرار است به محضر علامه برویم... اگر بشود بازهم موضوع محیی الدین را مطرح می کنم..

سلام علیکم
در ذیل دقیقا متن نامه ای که 2 شب پیش از طرف یکی از جوانان جویا حقیقت به محضر حضرت آیت الله احدی نژاد در مورد عرفان محیی الدین عربی فرستاده شده است به همراه جواب آن عارف الهی می آورم:
سوال: سلام به محضر عارف ربانی حضرت آیت الله احدی نژاد
می خواستم نظر حضرت عالی را درباره تشیع و عرفان محیی الدین عربی بدانم و آیا کسی که شیعیان را به سگ و خوک تشبیه کرده عارف است؟ البته می دانم جناب قاضی گفته اند محیی الدین عارف است و جناب سید هاشم حداد و ملاصدرا و غیره... ولی نظر شما برای این حقیر حجت است.
من الله التوفیق
جواب عارف الهی حضرت آیت الله احدی نژاد:
سلام علیکم
وقتی چنین بزرگانی نظر می دهند نظر بنده بی ارزش است از شما عذر می خواهم.
*******************************************************
همچنین ایشان بارها در کتب خویش از محیی الدین به عنوان عارفی شیعی نام برده اند. ( همانند اساتید خویش حضرات آیات علامه طباطبایی، بهجت و حسن زاده آملی که از محیی الدین به عنوان عارفی شیعی نام برده اند)
حضرت آیت الله فاظمی نیا هم درباره توهین هایی که به شیعیان در کتب محیی الدین موجود است فرمودند که آن توهین ها تحریفاتی است که دشمنان تشیع در کتب محیی الدین وارد کرده اند.

نقل قول: مدیر پایگاه اطلاع رسانی حضرت آیت الله احدی نژاد - دیروز 01:25
حضرت آیت الله العظمی بهجت حجت را تمام کرده اند... دوستان یم توانند در کتاب در محضر بهجت هم ملاحظه کنند. یا به بیت ایشان واقع در کوچه 16 خیابان ارم قم مقابل دفتر شیخ الاستاد حضرت ایت الله احدی نژاد مراجعه نمایند... ایشان فرمودند محیی الدین عارفی شیعی است.

دوست عزيز اين منطق شما را بنده به هيچ وجه نمي پذيرم چون بارها گفته شد كه در اينجور مسائل نظر فقها و عرفا حجت نيست.خب بنده هم بگويم آيت الله صافي و روحاني و... گفتند ابن عربي سني متعصب است پس ديگر والسلام!!!
ضمنا لطفا سعي كنيد حتي الامكان صحبت هايتان مستند باشد صحبت آيت الله بهجت در سايت رسمي ايشان منتشر شده است بنده در زير مي آورم.

نقل قول: سؤال: آيا محى الدّين ابن عربى، ضالّ و مُضلّ است؟
جواب: اين سؤال را بايد از آقا سيّد محمّد كاظم يزدى ـ رحمه اللّه ـ پرسيد كه با آن همه تورّع، احتياط مى كند.(1) البته ما نمى توانيم از محى الدّين و امثال او و گفته ى آن ها تبعيّت كنيم و از آن ها متابعت نماييم و بنا بگذاريم كه: «كُلُّ مايَقُولُهُ حَقٌّ.» هر چه مى گويد، حقّ است.
ما بايد در اعتقاد و عمل تابع انبياء و اوصياء ـ عليهم السّلام ـ و با آن ها باشيم ؛ اما اين كه بگوييم: اين ها كافرند و تناكح و تناسل با آن ها جايز نيست، اين را هم نمى توانيم بگوييم، زيرا آن ها به نماز و روزه التزام داشته اند، حرف هاى آن ها قابل تأويل است.

مثل بايزيد و جنيد كه داراى شَطَحيّات بوده اند. و به طور كلى در مورد افرادى كه نمى دانيم چگونه بوده اند و عاقبتشان چه شده، مى گوييم: هر كس كه موافق با اهل بيت ـ عليهم السّلام ـ باشد، ما هم با او موافقيم؛ و هر كس با آن ها مخالف باشد، مخالف هستيم. در هر حال، بايد از ثِقْلَيْن تقليد كرد، و مرجع همه ى مسلمان ها ثِقْلَيْن است.
http://bahjat.org/fa/content/view/1189/51/
1. ر.ك: العروة الوثقى، كتاب الطهارة، النجاسات: الكافر.

بنده باز هم مي گويم كه كمي درمورد صحبت ها تحقيق شود بسيار خوب است اينقدر به بزرگي افراد در پيدا كردن حقيقت دقت نكنيد.كمي خودتان بينديشيد.
درمورد بحث تحريف بنده به پاسخي كه در تاپيك ديگري داده شد اكتفا ميكنم.
از كجا میدانید كه سایر مبانی عرفانی كه در كتب ابن عربی آمده است تحریف نشده باشد.شما چه دليلي داريد كه اين ها كه نشان از سني بودن است تحريف شده و ان دسته از كلمات كه با كتب تشيع مخالفت ندارد تحريف نشده است.حتما شنيده ايد كه ميگويند امام غزالي در آخر عمر شيعه شده ولي همچنان شيعه مي گويد او شخصي كثيف بود و بايد از او تبري جست.چرا؟ چون كتب غزالي نشاني از شيعه بودن ندارد.و ما با غزالي سني طرف هستيم.حال درمورد ابن عربي ما با شخصي به نام ابن عربي كار داريم كه اين مزخرفات در كتاب اوست.كسي كه مي گويد شيعيان را به شكل خوك ديدم.كار را به جايي ميرساند كه صراحتا متوکل را از مقربین و سید الجماعه فی زمانهم می داند ( فتوحات المکیه ج 2 ص 6 )

و علامه طباطبايي هم به او اعتراض می کند و مي گويد :

" چطور مي شود محيي الدّين را اهل طريق دانست با وجوديكه متوكّل را از اولياي خدا ميداند؟! ( روح مجرد - پاورقی ص 436 )
براي پاسخ كاملتر به صفحه دوم تاپيك تشيع ابن عربي از منظر علماي شيعه برويد.
ضمنا اگر هر عالمي هم بگويد ايشان انسان فوق العاده خوبي بوده از او نمي توان بدون دليل پذيرفت.كتاب هاي ابن عربي پر است از اين اشتباهات.كه به بعضي اشاره شد.

سلام
چون از تاب و تب و جدل بیرون امده سه نکته
1 این بحث که رافضیان را به شکل خنزیر شهود کردهاند در کتب محی الدین
توضیح
1 بحث یاد شده نقل قول است که ایشان فرموده
2 منظور از رافضی گروهی به نام جهنیه می باشد که از فرق شیعه می باشد
در فقه ما امامیه شیعه و رافضی فقط به ما نمی گویند به ما شیعه اثنی عشری می گویند



2 بحث تقییه
تقییه و میزان ان که خوش رقصی بوده یا نه به شرایط شخص برمی گردد که چقدر تحت فشار بوده و با تقییه چه چیزی را حفظ کرده جدا از دست دادن کسی چون محی الدین ثلمه ای بر اسلام می باشد که با الفاظی مثل عمر معصوم است این مسائل قابل مقایسه نیست ان هم در شهر شام محل استقرار سنی های متعصب



3 بحث تحریف
ااینکه اگر کتاب تحریف شده قابل استفاده نیست مطلب درستی نمی نماید بلکه با ارائه به کتاب و سنت می توان صحیح را از سقیم تشخیص داد
و این کلام مستلزم تخصیص اکثر است که نزد عقلا مستهجن است

و من الله التوفیق