سلام هم ولایتی بر شما عزیزان

در باب وحدت وجود اختلاف سلایق وجود داره اما نکته ای که به طور قطع باطل و به عقيده همه فقها موجب خروج از اسلام است اين است كه كسى معتقد باشد خداوند عين موجودات اين جهان است و خالق و مخلوق و عابد و معبودى وجود ندارد همان طور كه بهشت و دوزخ نيز عين وجود اوست و لازمه آن انكار بسيارى از مسلّمات دين است، هرگاه كسى ملتزم به لوازم آن بشود خارج از اسلام است و غالب فقهاى معاصرـ اعمّ از علمای حال حاضر و گذشتگان (رضوان اللّه تعالى عليهم) اين موضوع را پذيرفته و در حواشى عروه به آن اشاره كرده اند.

جهت سندیت موضوع بطلان وحدت وجود ( به معناى وحدت مصداق وجود ، به اين معنا كه در عالم هستى وجودى جز خدا نيست و همه چيز عين ذات اوست ) می توانید به کتاب عروة الوثقى و حواشى و شروح آن مراجعه نماييد .

موفق باشید

سلام

بی زحمت طرفین موضوع موضع خودشون رو در باب تعریف وحدت وجود طبق موارد زیر مشخص نمایند .

وحدت وجود به معنای :
1. وحدت مفهوم وجود
2. وحدت حقيقت (مانند حقيقت نور آفتاب و نور چراغ كه هر دو يك حقيقت است ولى مصداق متعدد است)
3. به معناى وحدت مصداق وجود ( به اين معنا كه در عالم هستى وجودى جز خدا نيست و همه چيز عين ذات اوست ) .

موفق باشید

(۶-۳-۱۳۸۹ ۰۵:۰۷ عصر)هم ولایتی نوشته شده توسط:  سلام

بی زحمت طرفین موضوع موضع خودشون رو در باب تعریف وحدت وجود طبق موارد زیر مشخص نمایند .

وحدت وجود به معنای :
1. وحدت مفهوم وجود
2. وحدت حقيقت (مانند حقيقت نور آفتاب و نور چراغ كه هر دو يك حقيقت است ولى مصداق متعدد است)
3. به معناى وحدت مصداق وجود ( به اين معنا كه در عالم هستى وجودى جز خدا نيست و همه چيز عين ذات اوست ) .

موفق باشید

مراد ما از وحدت وجود، عينيت وجود زمين و وجود آسمان با وجود حق متعال است.شرح نهاية الحکمة، آملي، صمدي، داوود، 115
به نظر شما نظر آقای صمدی املی شامل کدام گزینه میشود؟؟

1) ديدگاه وحدت وجودي: اين ديدگاه بر اين پايه استوار است که جز وجود خداوند، هيچ وجودي در کار نيست و خداوند متعال هيچ وجودي خلق نکرده، بلکه جهان هستى و وجود ساير اشيا همان وجود خداوند است که به صورت‌ها و شکل‌ها و تعين‌هاي گوناگون در آمده است و حتي وجود شيطان هم غير وجود خدا نيست.
2) عقيده مکتب برهان و وحي: بر خلاف انديشه بشر ساخته پيشين، در اين ديدگاه، جهان هستى، غير وجود خداوند متعال است. همه اشيا مخلوق و آفريده او مي‌‌باشند و او همه چيز را پس از نيستي حقيقي (لا من شيء) خلق نموده است. مخلوقات، نه پديد آمده از ذات خداوندند و نه مرتبه‌ها، جلوه‌ها، اجزاء، تعين‌ها، اشکال و صورت‌هاي وجود او.

(إن الحق المنزه هو الخلق المشبه: همانا خداوندِ منزه، همان خلق داراي همانند است!) "وحدت از ديدگاه عارف و حكيم" حسن زاده، حسن 76، به نقل از ابن عربي، فصوص الحکم، 30 ، 78.
(او به صورت خلق خود مي‏باشد، بلكه عين هويت و حقيقت خلق خود است). "فصوص الحكم" ابن‏عربي فص شعيبي: 286.
(هنگامي كه ما خداوند را شهود مي‏كنيم خودمان را شهود كرده‏ايم، زيرا ذات ما عين ذات اوست، هيچ مغايرتي بين آن دو وجود ندارد جز اينكه ما متعيّنيم و او مطلق...؛ و هنگامي كه او ما را شهود مي‏كند، ذات خودش را ـ كه تعيّن يافته و به صورت ما درآمده و ظهور كرده است ـ مشاهده مي‏كند). شرح فصوص الحكم، 389.
(من نگفتم: "اين سگ خداست". من گفتم: "غير از خدا چيزي نيست"... وجود بالاصالة و حقيقة الوجود در جميع عوالم... اوست تبارك و تعالي!) روح مجرد، حسيني ‌تهراني، 515.
(همه عالم خودِ اوست و همه با وي قائمند... و او را در هر جا به نوعي تجلي و ظهور است). شرح گلشن راز لاهيجي،158.
(واجب الوجود كل الاشياء، لا يخرج عنه شيء من الاشياء: واجب الوجود همه چيزهاست، هيچ چيز از او بيرون نيست). ملاصدرا، اسفار، 2 / 368.
(غير متناهي كه صمد حق است به حيث كه لا يخلو منه شي‏ء ولا يشذّ منه مثقال عشر عشر أعشار ذرة...) "انه الحق" حسن زاده، حسن 46 سال 1373.
(رجعت العلية والافاضة إلي تطور المبدأ الاول بأطواره):
(معناي عليت و افاضه خداوند به اين باز مي‏گردد كه خودِ او به صورت‏هاي مختلف و گوناگون درمي‏آيد). مشاعر، ملاصدرا، 54.
(كل ما عداه فهو فيضه، فلا يكون أمرا مبائنا عنه):
(هر چه غير خدا باشد رشحه ذات اوست پس جدا از او نمي‏باشد). جوادي آملي، عبد الله‏: علي بن موسي الرضا والفلسفة الالهية، 39 فروردين 1374.
(إن غير المتناهي قد ملا الوجود كله... فأين المجال لفرض غيره):
(همانا نامتناهي تمام وجود را پر کرده است، پس چگونه جايي براي فرض غير او خواهد ماند؟) جوادي آملي، عبد الله‏: علي بن موسي الرضا والفلسفة الالهية، 36 فروردين 1374.
من و ما و تو و او هست يك چيز كـه در وحدت نبـاشـد هيـچ تمييــز (شبستري).
والربط في مرحلة الشهود عين ظهور واجب الوجود (کمپاني).
(چون به دقت بنگري آن‎ چه در دار وجود است وجوب است و بحث در امكان براي سرگرمي است!) حسن زاده آملي، حسن، ممد الهمم در شرح فصوص الحکم، 107.
)الحق هو المشهود، والخلق موهوم). شرح فصوص الحكم، 715:
(آن چه ديده مي‏شود همان حق است، و خلق وهم و خيال مي‏باشد(.
(تعيّن بر دو وجه متصور است يا بر سبيل تقابل، و يا بر سبيل احاطه كه از آن تعبير به احاطه شمولي نيز مي‌‏كنند، و امرِ امتياز از اين دو وجه بدر نيست... تعيّن واجب تعالي از قبيل قسم دوم است زيرا كه در مقابل او چيزي نيست، و او در مقابل چيزي نيست تا تميّز تقابلي داشته باشد... خلاصه مطلب اين كه... تعيّن و تميّز متميّز محيط و شامل به مادونش، چون تميّز كل از آن حيث است كه كل است... و نسبت حقيقة ‏الحقايق با ماسواي مفروض چنين است). "وحدت از ديدگاه عارف و حكيم"، حسن زاده، حسن.
(تمثيلي كه به عنوان تقريب در تشكيك اهل تحقيق توان گفت آب دريا و شكن‏هاي اوست كه شكن‏ها [امواج] مظاهر آبند و جز آب نيستند و تفاوت در عظم و صغر امواج است). حسن زاده، حسن رساله "انه الحق"، 50 سال 1373.
(هر يك از ممكنات، مظهر يك اسم از اسماي حقند، هر چند گفتن و شنيدن اين سخن دشوار است ولي حقيقت اين است كه شيطان هم مظهر اسم "يا مضلّ" است!) "انه الحق"، حسن زاده، حسن 68، به نقل از رساله شعراني.
(هر آنچه موجود است از آن جهت که موجود است چيزي جز ذات حق نيست، و اصلا چيزي جز ذات خداوند و تجليات او در پهنه هستي موجود نيست). برهان‌هاي صديقين، عشاقي، حسين، 2.
(بايد همه حقائق به ظاهر موجود را جلوه‌هائي از آن وجود يکتا دانست که در لباس مخلوقات و در قالب معين و محدود به جلوه‌گري مي‌پردازد.) برهان‌هاي صديقين، عشاقي، حسين 223.

خلاصه مدعاي وحدت وجوديان اين است كه:
تفاوت وجود آفريدگار عالميان با آفريده‏هاي او مانند تفاوت اجزاي يك شي‏ء با كل آن، و مانند نسبت بين كل دريا با تك تك امواج آن است. بنابر اين حقيقت وجود خالق چيزي جز وجودِ کل اشيا و خصوصيات آن‏ها نبوده، و تفاوت آن دو تنها از جهت اطلاق و تقييد است!