یک تذکر:
همان گونه که که شهید مطهری فرموده اند در خواندن کتب ابن عربی به دلیل زبان ویژه عرفا باید از عرفای حقیقی کمک بگیریم... باید پشتوانه علمی محکم داشته باشم تا اختلافی پیش نیاید... امیدوارم دوستان عزیز به این نکته توجه کنند.

جناب کنکاش و نیکزاد
به جای فرافکنی همانند جنابان مدیر پایگاه آیت الله احدی نژاد و همدم با دلیل و مدرک حرف بزنید نه از روی هوا.
بغض و کینه شخصی را کنار بزنید.... کمی به شخصیت هایی که از ابن عربی حمایت کرده اند بیندیشید....
ملاصدرا، شیخ بهایی، قاضی نورالله، آیت الله العظمی قاضی، سید هاشم حداد، شهید مطهری، علامه طباطبایی، علامه جعفری، امام خمینی، آیت الله خامنه ای، آیت الله جوادی آملی ، علامه طهرانی، آیت الله قوچانی( نائب آیت الله قاضی)... بازهم بگویم؟

آيه‏اللّه حسن‏زاده آملي:
در هر عصري، اوحدي از علما قادر به فهم و تدريس فصوص و فتوحات است.
استاد مطهّري در جايي از آثار خود در خصوص عظمت اين كتاب نوشته است:
فصوص‏الحكم دقيق‏ترين و عميق‏ترين متن عرفاني است، شروح زيادي بر آن نوشته شده است. در هر عصري شايد دو سه نفر بيشتر پيدا نشده باشند كه قادر به فهم اين متن عميق باشند.. شرح كردن كتاب‏هاي محيي‏الدين ابن عربي كار هر كسي نيست.
آيه‏اللّه جوادي آملي درباره دقايق و اسرار اين كتاب مي‏گويد:
كتاب فصوص‏الحكم مشتمل بر برخي از اسرار معرفت است و محيي‏الدين در آغاز آن پس از حمد خداوند و صلوات و سلام بر نبي خاتم و آل او، عذر خود را در بيان و افشاي آن اسرار اظهار مي‏دارد؛ زيرا همه مردم توان هضم و ادراك همه معارف را ندارند و برخي از معارف به‏كار همگان نمي‏آيد و اولياي الهي مأمور به كتمان آن معارف هستند. محيي‏الدين در كتاب فصوص‏الحكم به بيان بسياري از دقايق و اسرار معارف ديني پرداخته است

از زمان محى‌الدين عربى تا امروز، تا زمان حافظ و از زمان حافظ تا امروز، يعنى محى‌الدين عربى هم از شراب و محبوب و يار حرف زده، فخرالدين عراقى هم با همين زبان حرف زده، مولوى در ديوان شمس هم با همين زبان حرف زده، همه‌ى کسانى که در عرفان آنها هيچ شکّى نيست، با همين زبان صحبت کرده‌اند. برخى قبل از زمان حافظ بودند، بعضى هم بعد از زمان حافظ. حالا اگر بگوئيم بعديها از حافظ ياد گرفتند، در مورد قبليها طبعاً چنين حرفى نيست. اين زبان رائج عرفان بوده، در آن روزگار دلائلى هم دارد. حالا چرا با اين زبان مى‌گفتند؟ در اين باره هم گويندگان و نويسندگان گفتند و نوشتند. حتّى در ميان گويندگان عرب زبان - همان‌طور که عرض کردم محى‌الدين - ابن‌فارض، شاعر عارف معروف عرب قبل از حافظ، او هم با همين زبان حرف زده.

از زمان محى‌الدين عربى تا امروز، تا زمان حافظ و از زمان حافظ تا امروز، يعنى محى‌الدين عربى هم از شراب و محبوب و يار حرف زده، فخرالدين عراقى هم با همين زبان حرف زده، مولوى در ديوان شمس هم با همين زبان حرف زده، همه‌ى کسانى که در عرفان آنها هيچ شکّى نيست، با همين زبان صحبت کرده‌اند. برخى قبل از زمان حافظ بودند، بعضى هم بعد از زمان حافظ. حالا اگر بگوئيم بعديها از حافظ ياد گرفتند، در مورد قبليها طبعاً چنين حرفى نيست. اين زبان رائج عرفان بوده، در آن روزگار دلائلى هم دارد. حالا چرا با اين زبان مى‌گفتند؟ در اين باره هم گويندگان و نويسندگان گفتند و نوشتند. حتّى در ميان گويندگان عرب زبان - همان‌طور که عرض کردم محى‌الدين - ابن‌فارض، شاعر عارف معروف عرب قبل از حافظ، او هم با همين زبان حرف زده.

آيه‏اللّه حسن‏زاده آملي:
در هر عصري، اوحدي از علما قادر به فهم و تدريس فصوص و فتوحات است.
استاد مطهّري در جايي از آثار خود در خصوص عظمت اين كتاب نوشته است:
فصوص‏الحكم دقيق‏ترين و عميق‏ترين متن عرفاني است، شروح زيادي بر آن نوشته شده است. در هر عصري شايد دو سه نفر بيشتر پيدا نشده باشند كه قادر به فهم اين متن عميق باشند.. شرح كردن كتاب‏هاي محيي‏الدين ابن عربي كار هر كسي نيست.
آيه‏اللّه جوادي آملي درباره دقايق و اسرار اين كتاب مي‏گويد:
كتاب فصوص‏الحكم مشتمل بر برخي از اسرار معرفت است و محيي‏الدين در آغاز آن پس از حمد خداوند و صلوات و سلام بر نبي خاتم و آل او، عذر خود را در بيان و افشاي آن اسرار اظهار مي‏دارد؛ زيرا همه مردم توان هضم و ادراك همه معارف را ندارند و برخي از معارف به‏كار همگان نمي‏آيد و اولياي الهي مأمور به كتمان آن معارف هستند. محيي‏الدين در كتاب فصوص‏الحكم به بيان بسياري از دقايق و اسرار معارف ديني پرداخته است

اميرمومنان علي(ع) مي فرمايد: ان الحق و الباطل لايعرفان باقدار الرجال، اعرف الحق تعرف اهل، و اعرف الباطل تعرف اهله؛ به درستي كه حق و باطل را با قدر و شخصيت افراد نمي توان شناخت. اول حق را بشناس تا اهل آن را بشناسي و باطل را نيز بشناس، اهل آن برايت آشكار مي گردد. (انساب الاشراف3/35 و تفسير قرطبي/ 1/340 و فيض القدير شرح الجامع الصغير /1/210 و تاريخ يعقوبي /2/210 خلافت اميرالمؤمنين(ع))

اگر جواب بنده به علت كمبود وقت و گرفتاري بعضا دير مي شود عذر ميخواهم.
اين چندمين بار است كه اين روايت روشنگر را مينويسم ولي انگار نه انگار.دوستان به جاي نقل قول بزرگان درمورد ابن عربي به سوالات جواب بدهيد.
بنده استفتائاتي را درمورد اين شخصيت در صفحه اول اين تاپيك آورده ام.مي توانيد به آنها رجوع كنيد.علمايي كه درمورد ابن عربي نظر مخالف دارند بسيار هستند.بنده به تعدادي از آنها اشاره كردم تا روشن بشود كه تمام علماي شيعه با ايشون موافق نبودند بلكه بسياري از آنها مخالف اين شخصيت بوده اند.ضمنا بنده سوالي درمورد اين شخصيت در سايت آيت الله انصاريان erfan.ir پرسيدم كه جوابشان اين بود كه ابن عربي از عرفاي منحرف بوده است.ميتوانيد خودتان هم بپرسيد و جواب بگيريد.ولي اين روند درست نيست دوستان به جاي آوردن اسم اشخاص بگوئيد كه اين سخنان باطل در كتاب ابن عربي چيست.آيا اينكه گفته شيعيان را سگ و خوك ديده از اسرار است؟ يا اينكه عمر معصوم بوده جزو اسرار است.
هرچند ميترسم با برخورد بد جناب آرش سرنوشت اين تاپيك هم مثل تاپيك پرسش و پاسخ هاي عرفاني بشود اما جواب ايشان را ميدهم.

(۱۲-۴-۱۳۸۹ ۱۲:۱۴ صبح)Arash نوشته شده توسط:  جناب کنکاش و نیکزاد
به جای فرافکنی همانند جنابان مدیر پایگاه آیت الله احدی نژاد و همدم با دلیل و مدرک حرف بزنید نه از روی هوا.
بغض و کینه شخصی را کنار بزنید.... کمی به شخصیت هایی که از ابن عربی حمایت کرده اند بیندیشید....
ملاصدرا، شیخ بهایی، قاضی نورالله، آیت الله العظمی قاضی، سید هاشم حداد، شهید مطهری، علامه طباطبایی، علامه جعفری، امام خمینی، آیت الله خامنه ای، آیت الله جوادی آملی ، علامه طهرانی، آیت الله قوچانی( نائب آیت الله قاضی)... بازهم بگویم؟

دوست عزيز باز تهمت زديد كه بنده از روي هوا حرف ميزنم از كجا به اين نتيجه رسيديد آيا شما مطالب را خوانده ايد كه مي گوئيد بدون مدرك حرف ميزنم شما حرفهاي بدون مدرك بنده را نقل قول كنيد بگوئيد شما در اينجا بدون سند گفتيد اتفاقا دوستان ديگر كه مي گويند كتب ابن عربي تحريف شده بدون سند حرف ميزنند.دليلشان براي تحريف چيست؟.اين همه بنده از علماي بزرگ نوشتم تا خود كتب ابن عربي با مدرك .اين كه مي گوئيد به شخصيت افرادي كه از ابن عربي حمايت كرده اند فكر كنم كاملا غلط است.چون هم سفارش دين اين نيست هم اينكه علماي بزرگي هم ايشان را محكوم نموده اند.اسامي آنها و دست خطشان را در صفحه اول آورده ام.ايا به نظر شما آنها شخصيت بزرگي نداشته اند؟؟؟ دوست عزيز در جنگ جمل هم همين توجه به بزرگي افراد حق را بر بسياري پوشيده نگاه داشت.روايت فوق هم توسط اميرالمومنين در جنگ جمل بارها گفته شد.برادر اين روش كه مي گوئيد راه درستي نيست ضمنا شما از كجا ميخواهيد بدانيد كدام گروه بزرگتر هستند و قدر و منزلتشان بيشتر است.حق را بشناسيم تا اهل حقيقت را بشناسيم.
راستي درمورد علامه طباطبايي مگر نخوانديد كه ذكر شد.بعد از اين كه مساله متوكل مطرح ميشود عليه ابن عربي چه مي گويد؟؟؟

در کتاب " فصل القضاء " ص 409 از قول سید صدر چنین آمده است :

" وقد رأيت بخط السيد الفاضل المتبحر علي بن أحمد الصدر المعروف بالسيد علي خان - رحمه الله - المدني شارح الصحيفة ، حاشية على هذه العبارة هذه صورتها بلفظه :
هذا خلاف لما أجمعت عليه الفرقة الناجية الإمامية ، ولم أر هذا المذهب في كتاب من كتب الإمامية سوى هذا الكتاب . وحمله على التقية بعيد جدا إذ لا مظنة لها هنا ، وهو مذهب ابن العربي من العامة في فتوحاته "




* میرزا نوری در " خاتمه المستدرک " ج 2 ص 239 - 240 ضمن بیان شرح حال ملاصدرا ، بیان می کند که وی ( ملاصدرا ) از ابن عربی بسیار تعریف کرده است ولی توجه نکرده است که ابن عربی از علمای عامه بوده و از نواصب !!

" وسابعهم : الحكيم المتأله الفاضل محمد بن إبراهيم الشيرازي ، الشهير بملأ صدرا....... وعكس الأمر في حالي ابن العربي صاحب الفتوحات فمدحه ووصفه في كلماته بأوصاف لا تنبغي إلا للأوحدي من العلماء الراسخين ، مع أنه لم ير في علماء العامة ونواصبهم أشد نصبا " منه أليس هو القائل في الفتوحات في ذكر بعض حالات الأقطاب ما لفظه : ومنهم من يكون ظاهر الحكم ، ويحوز الخلافة الظاهرة كهما حاز الخلافة الباطنة من جهة المقام ، كأبي بكر وعمر وعثمان - وعلي وحسن ومعاوية بن يزيد وعمر بن عبد العزيز والمتوكل "

سپس ایشان به بیان برخی مطالب شنیع عقیدتی ابن عربی از کتاب فتوحات مکیه ، می پرازد :

"وصرح أيضا " فيه بأن أصل الضلالات من الشيعة

وصرح في مسامرة الأبرار بأن الرجبيين جماعة لهم رياضة ، من آثارها أنهم يرون الروافض بصورة الخنزير

وصرح في الفتوحات بعصمة ابن الخطاب

، وغير ذلك مما هو نص على كونه من نواصبهم "


و البته متذکر می شوند که ابن عربی نیز همانند برخی دیگر از علمای اهل سنت ، به وجود امام مهدی عج اشاره کرده است ولی این دلیلی بر رفع نصب وی نیست و خواننده را برای تحصیل ادله متقن ، به کتاب "النجم الثاقب " ارجاع می دهند .....


دوستان می توانند ادله مرحوم نوری در نصب ابن عربی را در کتاب " النجم الثاقب " ؛ آخر باب الرابع و باب الخامس ( آخر باب 4 و باب 5 ) مشاهده کنند .




* شیخ علی نمازی شاهرودی ( رحمه الله ) در " مستدرک سفینه البحار " ج 7 ص 144 - 145 می گوید :

" ابن العربي : هو محي الدين ، صاحب الفتوحات المكية والفصوص ، من أركان المتصوفة ، له دعاوي فاسدة وكلمات مضلة ، ذكرنا بعضها في كتابنا " تاريخ فلسفه وتصوف " . وتقدم شطر منها في " حيى " بعنوان محي الدين . مات سنة 638 ، وله ذموم وخرافيات ، كما في البحار . نقله هنا في السفينة "

( ابن عربی : او محی الدین ، صاحب فتوحات مکیه و فصوص می باشد . وی از ارکان متصوفه می باشد و صاحب ادعاهای فاسد و سخنان گمراه کننده می باشد که برخی از آنان را در کتابمان " تاریخ فلسفه و تصوف " بیان کرده ایم . برخی از آنان در ماده " حیی " بعنوان محی الدین بیان شد . وی در سال 638 ه.ق مرد . مذمتها و خرافیاتی برای وی می باشد همچنان که در " بحارالانوار " آمده . آنان را در اینجا از " سفینه البحار " نقل کرده )




* آقا بزرگ طهرانی در " الذریعه " ج 22 ص 209 می گوید :

"( 6725 : ملخص فصوص الحكم ) الأصل والملخص كلاهما لمحيى الدين ابن العربي العامي ، ويأتي الملخص باسمها " نقش الفصوص " في حرف النون . "




* سید محسن امین در " اعیان الشیعه " ج 2 ص53 - 54 ، نام ابن عربی را در باب " اخباره عن طرق اهل السنه " ( یعنی اخبار وجود امام زمان عج از طریق علمای اهل سنت ) بیان می کند .

" فصل الخطاب عن بعض كبراء العارفين يعني الشيخ محيي الدين بن العربي في ذكره المهدي "


* میرزا حسین نوری طبرسی ( استاد امثال کاشف الغطاء - آقا بزرگ طهرانی - محدث قمی و ... ) در " نفس الرحمان فی فضائل السلمان " ص 137 می گوید :

"من هنا قال ابن العربي الحنبلي في الفتوحات المكية "




* شیخ علی یزدی حائری در " الزام الناصب " ج 1 ( الفرع الثالث - فی ذکر بعض المعترفین بولادته من اهل السنه و الجماعه ) ص 292 ، می گوید :

"الخامس : الشيخ الأكبر محي الدين بن العربي في الباب السادس والستين وثلاثمائة من الفتوحات "




* سید شرف الدین عاملی در " الفصول المهمه فی تالیف الامه " ( الفصل السادس في لمعة مما أفتى به علماء أهل السنة ، من إيمان أهل التوحيد مطلقا ونجاة أصحاب الشهادتين جميعا ) ص 35 می گوید :

"وقال الشيخ الأكبر ابن العربي في باب الوصايا من فتوحاته "




* شیخ ماحوزی در " الاربعین " ص 229 - 230 چنین می گوید :

" قال الشيخ محي الدين بن عربي ، وهو من أكابر صوفية المخالفين ، كما يظهر لمن تتبع كلامه في الفتوحات المكية "



* سید حسن صدر در " تکمله آمل الامل " ص 183 - 184 چنین می گوید :

" أين هم من علمائنا ؟ وهل فينا من يقول بوحدة الوجود ولا صوفي الا يقول بها ، فانظر منازل السائرين والرسالة القشيرية ورسائل ابن عربي والحلاج والجنيد والعطار وخواجة عبد الله وأمثالهم . أولئك الصوفية لا الشهيد وابن فهد والبهائي وأبيه من حكماء الدين وشيوخ المتشرعين . "

( کجاست مکان آنان از علمای ما ؟ و آیا در میان ما کسی وجود دارد که به وحدت وجود معتقد باشد مگر اینکه قائل آن صوفی می باشد . پس کتب " منازل السائرین " و " رسائل قشیریه " و " رسائل ابن عربی " و حلاج و جنید و عطار و خواجه عبدالله و امثال آنان را مطالعه کن . آنان از صوفیه اند و نه کسانی مانند شهید و ابن فهد و بهایی و پدرش که از حکمای دین و متشرعین بوده اند )

ایشان به صراحت مکان علمای بزرگ شیعه را از افرادی همچون ابن عربی و حلاج و غیره جدا می داند و اینان را مدعیان وحدت وجود و صوفیه معرفی می کند .

ایشان مدعیان وحدت وجود را نیز شیعه نمی دانند بلکه از صوفیه می دانند !


* شیخ علی کورانی عاملی در کتاب " عصر الظهور " ص 336 چنین می گوید :

" على أن عددا من علماء السنة يوافقنا أي على أنه هو الإمام محمد بن الحسن العسكري عليه السلام ، مثل ابن عربي والشعراني وغيرهم ، ممن صرحوا باسمه ونسبه ، وثبت عندهم أنه حي غائب . وقد ذكر أسماء مجموعة منهم صاحب كتاب " المهدي الموعود " "

( گروهی از علمای اهل سنت نیز همانند ما موافق این مطلب هستند که وی ، امام محمد بن حسن عسکری علیه السلام می باشد . همانند ابن عربی و شعرانی و غیره که به نام ایشان و نسب ایشان صراحت داشته اند و در نزد آنان ثابت است که ایشان ( امام زمان عج ) زنده و غائب هستند . و صاحب کتاب " مهدی موعود " نام گروهی از آنان را در کتابش آورده است )



* علامه سید علی میلانی در کتاب قیّم " نفحات الازهار " به کلام ابن عربی ، بعنوان یکی از علمای اهل سنت ، اشاره می کند مانند کلام ایشان در باب حدیث نور ( ج 5 ص 275 )

" فمنهم : الشيخ محيي الدين ابن عربي ، كبير أوليائهم وأكبر مشايخهم "




* آیت الله العظمی مرعشی نجفی در " شرح احقاق الحق " نیز از کلام ابن عربی ، بعنوان نمونه ای کلام بزرگان اهل سنت استفاده می کند . مانند ج 11 ص 578

" حديث أم جابر رواه جماعة من القوم : منهم العلامة الشيخ محي الدين بن العربي في ( محاضرات الأبرار ) "

جناب آقای آرش
لطفا تهمت نزنید... حرف های ایشان همیشه با سند مدرک بوده همانند بنده و جناب همدم.
اما جناب آرش بحث محیی الدین بحث الان نیست.... این اختلافی است که می توان از آن به عنوان اختلاف عرفا و فها دانست..
شما ببینید عرفایی می گویند ایشان عارف واصل اهل ئل و شیعه است.. مراجع و فقهای عالم ما می گویند خیر.
پس عصبی نشوید... همانطور که استاد مطهری فرمودند اگر بدون علم کافی( علم به این نیست که مثلا بنده که الان مجتهد شده ام.. دکتر شده ام ، مهندس شده ام علم دارم .. خیر...) به سراغ محیی الدین بروید به نتیجه نمی رسید... بلکه ......... . بماند چه می خواستم بگویم.

اميرمومنان علي(ع) مي فرمايد: ان الحق و الباطل لايعرفان باقدار الرجال، اعرف الحق تعرف اهل، و اعرف الباطل تعرف اهله؛ به درستي كه حق و باطل را با قدر و شخصيت افراد نمي توان شناخت. اول حق را بشناس تا اهل آن را بشناسي و باطل را نيز بشناس، اهل آن برايت آشكار مي گردد. (انساب الاشراف3/35 و تفسير قرطبي/ 1/340 و فيض القدير شرح الجامع الصغير /1/210 و تاريخ يعقوبي /2/210 خلافت اميرالمؤمنين(ع))
در کتاب " فصل القضاء " ص 409 از قول سید صدر چنین آمده است :

" وقد رأيت بخط السيد الفاضل المتبحر علي بن أحمد الصدر المعروف بالسيد علي خان - رحمه الله - المدني شارح الصحيفة ، حاشية على هذه العبارة هذه صورتها بلفظه :
هذا خلاف لما أجمعت عليه الفرقة الناجية الإمامية ، ولم أر هذا المذهب في كتاب من كتب الإمامية سوى هذا الكتاب . وحمله على التقية بعيد جدا إذ لا مظنة لها هنا ، وهو مذهب ابن العربي من العامة في فتوحاته "




* میرزا نوری در " خاتمه المستدرک " ج 2 ص 239 - 240 ضمن بیان شرح حال ملاصدرا ، بیان می کند که وی ( ملاصدرا ) از ابن عربی بسیار تعریف کرده است ولی توجه نکرده است که ابن عربی از علمای عامه بوده و از نواصب !!

" وسابعهم : الحكيم المتأله الفاضل محمد بن إبراهيم الشيرازي ، الشهير بملأ صدرا....... وعكس الأمر في حالي ابن العربي صاحب الفتوحات فمدحه ووصفه في كلماته بأوصاف لا تنبغي إلا للأوحدي من العلماء الراسخين ، مع أنه لم ير في علماء العامة ونواصبهم أشد نصبا " منه أليس هو القائل في الفتوحات في ذكر بعض حالات الأقطاب ما لفظه : ومنهم من يكون ظاهر الحكم ، ويحوز الخلافة الظاهرة كهما حاز الخلافة الباطنة من جهة المقام ، كأبي بكر وعمر وعثمان - وعلي وحسن ومعاوية بن يزيد وعمر بن عبد العزيز والمتوكل "

سپس ایشان به بیان برخی مطالب شنیع عقیدتی ابن عربی از کتاب فتوحات مکیه ، می پرازد :

"وصرح أيضا " فيه بأن أصل الضلالات من الشيعة

وصرح في مسامرة الأبرار بأن الرجبيين جماعة لهم رياضة ، من آثارها أنهم يرون الروافض بصورة الخنزير

وصرح في الفتوحات بعصمة ابن الخطاب

، وغير ذلك مما هو نص على كونه من نواصبهم "


و البته متذکر می شوند که ابن عربی نیز همانند برخی دیگر از علمای اهل سنت ، به وجود امام مهدی عج اشاره کرده است ولی این دلیلی بر رفع نصب وی نیست و خواننده را برای تحصیل ادله متقن ، به کتاب "النجم الثاقب " ارجاع می دهند .....


دوستان می توانند ادله مرحوم نوری در نصب ابن عربی را در کتاب " النجم الثاقب " ؛ آخر باب الرابع و باب الخامس ( آخر باب 4 و باب 5 ) مشاهده کنند .




* شیخ علی نمازی شاهرودی ( رحمه الله ) در " مستدرک سفینه البحار " ج 7 ص 144 - 145 می گوید :

" ابن العربي : هو محي الدين ، صاحب الفتوحات المكية والفصوص ، من أركان المتصوفة ، له دعاوي فاسدة وكلمات مضلة ، ذكرنا بعضها في كتابنا " تاريخ فلسفه وتصوف " . وتقدم شطر منها في " حيى " بعنوان محي الدين . مات سنة 638 ، وله ذموم وخرافيات ، كما في البحار . نقله هنا في السفينة "

( ابن عربی : او محی الدین ، صاحب فتوحات مکیه و فصوص می باشد . وی از ارکان متصوفه می باشد و صاحب ادعاهای فاسد و سخنان گمراه کننده می باشد که برخی از آنان را در کتابمان " تاریخ فلسفه و تصوف " بیان کرده ایم . برخی از آنان در ماده " حیی " بعنوان محی الدین بیان شد . وی در سال 638 ه.ق مرد . مذمتها و خرافیاتی برای وی می باشد همچنان که در " بحارالانوار " آمده . آنان را در اینجا از " سفینه البحار " نقل کرده )




* آقا بزرگ طهرانی در " الذریعه " ج 22 ص 209 می گوید :

"( 6725 : ملخص فصوص الحكم ) الأصل والملخص كلاهما لمحيى الدين ابن العربي العامي ، ويأتي الملخص باسمها " نقش الفصوص " في حرف النون . "




* سید محسن امین در " اعیان الشیعه " ج 2 ص53 - 54 ، نام ابن عربی را در باب " اخباره عن طرق اهل السنه " ( یعنی اخبار وجود امام زمان عج از طریق علمای اهل سنت ) بیان می کند .

" فصل الخطاب عن بعض كبراء العارفين يعني الشيخ محيي الدين بن العربي في ذكره المهدي "


* میرزا حسین نوری طبرسی ( استاد امثال کاشف الغطاء - آقا بزرگ طهرانی - محدث قمی و ... ) در " نفس الرحمان فی فضائل السلمان " ص 137 می گوید :

"من هنا قال ابن العربي الحنبلي في الفتوحات المكية "




* شیخ علی یزدی حائری در " الزام الناصب " ج 1 ( الفرع الثالث - فی ذکر بعض المعترفین بولادته من اهل السنه و الجماعه ) ص 292 ، می گوید :

"الخامس : الشيخ الأكبر محي الدين بن العربي في الباب السادس والستين وثلاثمائة من الفتوحات "




* سید شرف الدین عاملی در " الفصول المهمه فی تالیف الامه " ( الفصل السادس في لمعة مما أفتى به علماء أهل السنة ، من إيمان أهل التوحيد مطلقا ونجاة أصحاب الشهادتين جميعا ) ص 35 می گوید :

"وقال الشيخ الأكبر ابن العربي في باب الوصايا من فتوحاته "




* شیخ ماحوزی در " الاربعین " ص 229 - 230 چنین می گوید :

" قال الشيخ محي الدين بن عربي ، وهو من أكابر صوفية المخالفين ، كما يظهر لمن تتبع كلامه في الفتوحات المكية "



* سید حسن صدر در " تکمله آمل الامل " ص 183 - 184 چنین می گوید :

" أين هم من علمائنا ؟ وهل فينا من يقول بوحدة الوجود ولا صوفي الا يقول بها ، فانظر منازل السائرين والرسالة القشيرية ورسائل ابن عربي والحلاج والجنيد والعطار وخواجة عبد الله وأمثالهم . أولئك الصوفية لا الشهيد وابن فهد والبهائي وأبيه من حكماء الدين وشيوخ المتشرعين . "

( کجاست مکان آنان از علمای ما ؟ و آیا در میان ما کسی وجود دارد که به وحدت وجود معتقد باشد مگر اینکه قائل آن صوفی می باشد . پس کتب " منازل السائرین " و " رسائل قشیریه " و " رسائل ابن عربی " و حلاج و جنید و عطار و خواجه عبدالله و امثال آنان را مطالعه کن . آنان از صوفیه اند و نه کسانی مانند شهید و ابن فهد و بهایی و پدرش که از حکمای دین و متشرعین بوده اند )

ایشان به صراحت مکان علمای بزرگ شیعه را از افرادی همچون ابن عربی و حلاج و غیره جدا می داند و اینان را مدعیان وحدت وجود و صوفیه معرفی می کند .

ایشان مدعیان وحدت وجود را نیز شیعه نمی دانند بلکه از صوفیه می دانند !


* شیخ علی کورانی عاملی در کتاب " عصر الظهور " ص 336 چنین می گوید :

" على أن عددا من علماء السنة يوافقنا أي على أنه هو الإمام محمد بن الحسن العسكري عليه السلام ، مثل ابن عربي والشعراني وغيرهم ، ممن صرحوا باسمه ونسبه ، وثبت عندهم أنه حي غائب . وقد ذكر أسماء مجموعة منهم صاحب كتاب " المهدي الموعود " "

( گروهی از علمای اهل سنت نیز همانند ما موافق این مطلب هستند که وی ، امام محمد بن حسن عسکری علیه السلام می باشد . همانند ابن عربی و شعرانی و غیره که به نام ایشان و نسب ایشان صراحت داشته اند و در نزد آنان ثابت است که ایشان ( امام زمان عج ) زنده و غائب هستند . و صاحب کتاب " مهدی موعود " نام گروهی از آنان را در کتابش آورده است )



* علامه سید علی میلانی در کتاب قیّم " نفحات الازهار " به کلام ابن عربی ، بعنوان یکی از علمای اهل سنت ، اشاره می کند مانند کلام ایشان در باب حدیث نور ( ج 5 ص 275 )

" فمنهم : الشيخ محيي الدين ابن عربي ، كبير أوليائهم وأكبر مشايخهم "




* آیت الله العظمی مرعشی نجفی در " شرح احقاق الحق " نیز از کلام ابن عربی ، بعنوان نمونه ای کلام بزرگان اهل سنت استفاده می کند . مانند ج 11 ص 578

" حديث أم جابر رواه جماعة من القوم : منهم العلامة الشيخ محي الدين بن العربي في ( محاضرات الأبرار ) "