به نام خدا
با صلوات بر محمد و آل محمد
و با یاد حضرت ولی عصر عج

*******
مطابق برخی ادله حکومت حضرت مهدی علیه سلام بر کل کره زمین است زیرا:
1) هدف از خلقت، مطابق برخی از آیات، رسیدن کل بشر به عبودیت کامل در تمام زمینه هاست.
2)در برخی آیات آمده است که حکومت حضرت مهدی تمام کره زمین را فرا خواهد گرفت.
3) مطابق برخی روایات که به تواتر رسیده است، حضرت مهدی تمام زمین را پر از عدل و داد خواهد کرد.
4)در برخی از روایات حکومت حضرت مهدی تشبیه به حکومت ذوالقرنین در گستردگی آن شده است.
5)همچنین در برخی از روایات آمده است حضرت تمام مناطق روی زمین را فتح خواهد کرد.
نعمانی به سندش از ابوحمزه ثمالی نقل کرده است که از امام باقر علیه سلام شنیدم فرمودند:«...خداوند برای او- قائم آل محمد_ روم و چین و ترک و دیلم و سند و هند و کابل و شاه و خزر... را فتح خواهد کرد...»(الغیبة/ف نعمانی،ص122و123)
6) مطابق برخی روایات همه مردم روی زمین موحد شده و زمین آباد خواهد شد.(ینابع الموده،ص508)

سلام

این جهانی بودن را آیات قرآن نیز اثبات نموده اند . آنجا که می فرماید :
و نُرید أَن نَمُنَّ عَلی الذین استُضعِفوا فی الارضِ و نَجعَلَهُم ائمةً و نجعلَهُمُ الوارثین و نُمَکِّن لهم فی الارض»

و یا در آیه دیگری آمده است :
«و لَقد کَتبنا فِی الزَّبور مِن بعدِ الذِّکرِ انَّ الارض یَرِثُها عِبادیَ الصالِحون»

باقی و ادامه جهان با وجود منجی محقق می گردد .

موفق باشی

اعتراف دانشمندان به لزوم حكومت جهانى

عقيده به آينده روشن و تشكيل حكومت واحد جهانى، راه خدا و راه معنويّت و مطابق با فطرت و طبيعت است. به همين جهت، فلاسفه و انديشمندان بزرگ جهان ـ مادّى و الهى ـ در اين عقيده با هم شريكند، و در انتظار روزى به سر مى برند كه حكومت واحد جهانى بر اساس معيارهاى الهى و انسانى تأسيس گردد و جهان نوينى پديد آيد و بشر در زير يك پرچم و تحت فرمان يك فرمانده قرار گيرد و از همه دردها و رنجها رهايى يابد.
«انديشمندان بزرگ براى از بين بردن جنگها و خصومتها و بر طرف ساختن بحرانهاى منطقه اى و بالاخره براى جلوگيرى از جنگها و كشمكشهايى كه سرانجام به جنگ جهانى سوّم خواهد انجاميد، تنها راهى كه پيدا كرده اند اين است كه: بايد فكر پوسيده «نژاد برتر» را از مغزها بيرون ريخت، و «جهان وطنى» را جايگزين تبليغات ناسيوناليستى قرار داده، مرزهاى جغرافيايى را در هم ريخته، شالوده حكومت واحد جهانى را (بر اساس عدالت و آزادى) استوار ساخت». (1)

اينك عين گفتار و نظريه چند تن از دانشمندان مشهور جهان را ياد آور مى شويم.
1 ـ اينشتين
دانشمند و فيزيك دان بزرگ، معتقد است كه ملل مختلف جهان از هر رنگ و نژادى كه باشند، مى توانند و بايد زير يك پرچم واحد بشريّت، در صلح و برابرى و برادرى زندگى كنند. نامبرده در اهميّت و ارزش حكومت واحد جهانى براى زندگى انسانها، تا آنجا پيش رفته است كه صريحاً مى گويد:
«حكومتهاى متعدد خواه و نا خواه به نابودى بشر منجر خواهد شد، و مردم جهان يكى از دو راه را بايد انتخاب كنند: يا بايد حكومت جهانى با كنترل بين المللى انرژى تشكيل شود، و يا حكومتهاى ملّى جداگانه فعلى، همچنان باقى بماند و منجر به انهدام بشرى گردد». (2)

2 ـ برتراند راسل
برتراند راسل، دانشمند و فيلسوف مشهور انگليسى، از لزوم تشكيل حكومت واحد جهانى به شدّت دفاع كرده و معتقد است كه عدم اجراى اين طرح، سرانجام به نابودى بشر منجر مى شود.
وى ضمن بحث مهمى در اين باره مى نويسد:
«اكنون از لحاظ فنّى مشكل بزرگى در راه يك امپراتورى وسيع جهانى وجود ندارد، و چون هم اكنون خرابى جنگ بيش از قرون گذشته است، يا بايد حكومت واحد جهانى را بپذيريم، و يا اين كه به عهد بربريّت برگرديم و به نابودى نژاد انسانى راضى شويم». (3)
همين دانشمند در جاى ديگر، ابتدا به عامل اصلى جنگها، و تضاد منافع حكومتهاى متعدّد اشاره كرده، و سپس لزوم تشكيل حكومت واحد جهانى را بار ديگر ياد آور شده، و مى نويسد:
«مادام كه يك حكومت جهانى در دنيا وجود ندارد، رقابت براى كسب قدرت مابين كشورهاى مختلف وجود دارد. و چون ازدياد جمعيّت، خطر گرسنگى را به بار مى آورد، قدرت ملّى، تنها راه جلوگيرى از گرسنگى است . . . اين حقايق را ثابت مى كند كه دنياى علمى بدون يك حكومت جهانى، ثبات و دوامى نخواهد داشت». (4)

3 ـ فوليتر فرانسوى
«هيچ كس براى شهرهاى خودش عظمت آرزو نكرد مگر آن كه آرزومند بدبختى و نيستى ديگران شد». (5)

4 ـ پروفسور آرنولدتوين پى
وى كه از شخصيت هاى متفكّر انگليسى است، ضمن نطقى كه در كنفرانس صلح «نيويورك» ايراد نموده به ضرورت تشكيل حكومت واحد جهانى اشاره كرده، و چنين مى گويد:
«تنها راه صلح و نجات نسل بشر، تشكيل يك حكومت ]واحد[ جهانى، و جلوگيرى از گسترش سلاح هاى اتمى است». (6)

5 ـ ويليام لوكا اريسون، فيلسوف آمريكايى
«ما به مملكت واحد و قانون واحد و قاضى واحد و حاكم واحد براى بشر، اعتراف مى كنيم. تمام شهرهاى دنيا، شهر ما و هر يك از جامعه بشر، ابناى شهر ما و ابناى وطن ما هستند. ما زمين شهرهاى خود را دوست مى داريم به مقدارى كه شهرهاى ديگر را دوست مى داريم». (7)

6 ـ دانته، اديب شهير ايتاليايى
«واجب است كه تمام زمين و جماعاتى كه در آن زيست دارند به فرمان يك امير باشند، كه آنچه را مورد حاجت است مالك باشد تا جنگ واقع نشود و صلح و آشتى بر قرار شود». (8)

7 ـ كانت، فيلسوف مشهور آلمانى
«ايجاد نظم جهانى، منوط به وضع يك قانون جهانى است. اين همان است كه مذاهب آن را خواسته اند، و اين همان است كه پيامبران از دورانى بس كهن، براى تحقّق بخشيدن به آن بپاخاستند و خروشها برآوردند، و بدين گونه خواستند روشنگر تاريكيها باشند». (9)
آرى ! امروز موجى گسترده در جهان پديد آمده، و روانشناسان و دانشمندان از راه هاى نجات بشر، بازگشت انسان به خويشتن و حكومت واحد جهانى سخن مى گويند و معتقدند كه اوضاع كنونى جهان قابل دوام نيست، و امروز جهان بشريّت بر سر دو راهى مرگ و حيات قرار گرفته است.
توجّه خاصّ دانشمندان به «بازگشت به معنويّت» و «تشكيل حكومت واحد جهانى» نشان دهنده اين واقعيّت است كه آنها از مشعلداران دانش و علوم مادّى و پيش قراولان تمدّن كنونى و حكومت هاى فعلى جهان مأيوس شده، و ديگر اُميدى ندارند كه مناديان آزادى و مدّعيان دروغين بشر دوستى، محرومان و مستضعفان جهان را از زير چكمه ابر جنايتكاران تاريخ رهايى بخشند.
اين موج خروشان كه پس از نوميدى كامل از پيش قراولان علوم مادّى و تمدّن كنونى و حكومتهاى فعلى جهان، از روى آگاهى و توجّه به خطرات تمدّن صنعتى پديد آمده، و دانشمندان و انديشمندان خير خواه جهان را با اقامه دليل و برهان، با محرومان و مستضعفان و دردمندان جهان هم آواز و هم صدا ساخته و مى رود تا قافله بشرى را به سوى معنويّات سوق داده، تا آنها براى سعادت و خوشبختى خود از راهنمايى ها و رهنمودهاى پيشوايان آسمانى بهره جويند، حركت پر بركتى است كه نسل امروز را به سوى راه راست رهنمون مى شود و آنها را از گم شدن در تاريكى هاى ضلالت، جهالت و گمراهى رهايى مى بخشد و زمينه پذيرش افكار عمومى را براى ظهور يكتا مصلح جهانى نويد مى دهد.

به هر حال، بررسى نظام خلقت، قانون تكامل، ضرورتهاى اجتماعى، خواستهاى فطرى و طبيعى، عشق به صلح و عدالت و نويدهاى كتابهاى آسمانى، همه و همه نشان مى دهند كه اوضاع كنونى جهان قابل دوام نيست و سرانجام، آينده اى درخشان در پيش است، و در آينده اى نه چندان دور، چهره زشت و نازيباى جهان كنونى دگرگون خواهد شد، و بشريّت از چنگال ظلم و ستم خواهد رهيد، و فساد و بى دينى و بى عدالتى از ريشه و بن خواهد خشكيد، و در سرتاسر جهان پرچم توحيد و يكتا پرستى به اهتزاز در خواهد آمد، و دنيا پر از عدل و داد خواهد شد.
اين تذكر لازم است كه در مطالب گذشته این ویژه نامه ، با آيات و روايات و نويدهاى كتب مقدّس، روشن شد كه مصلح موعود، از نسل پيامبر اسلام و نامش مهدى است.
در اينجا بى مناسبت نيست به اين نكته اشاره كنيم كه علاوه بر روايات اسلامى، در پيشگويى هاى برخى از كاهنان و غيب گويان نيز به مسأله ظهور حضرت مهدى(عج) و تشكيل حكومت واحد جهانى به وسيله آن يگانه مصلح غيبى، و جهانى شدن اسلام اشاره شده است. اينك به عنوان نمونه، گفتار يكى از مشهورترين غيب گويان تاريخ را براى شما دوستان عزيز نقل مى كنيم:

خبر سطيح كاهن در باره مصلح موعود
مرحوم علاّمه مجلسى ـ رضوان الله تعالى عليه ـ در كتاب شريف «بحار الانوار» از كتاب «مشارق الانوار» تأليف حافظ رجب برسى كه از علما و محدّثان شيعه است، خبرى را در باره ظهور امام زمان(عج) از سطيح كاهن بدين مضمون نقل نموده است:
«ذاجدن پادشاه براى استفسار از موضوعى كه در آن ترديد داشت به دنبال سطيح كاهن فرستاد. چون سطيح آمد خواست او را امتحان كند، لذا يك دينار در كفش خود پنهان كرد و آن گاه به وى اجازه داد كه داخل شود. چون وارد شد شاه گفت: اى سطيح! براى تو چه پنهان كرده ام؟
سطيح گفت: به خانه خدا و صخره صمّا و سخت و محكم و شب ظلمانى و صبح نورانى و هر گويا و گنگى، در كفش خود يك دينار پنهان كرده اى!
شاه پرسيد: اين را از كجا دانستى؟
سطيح گفت: از يك نفر جن كه مانند برادر، همه جا با من همراه است.
شاه گفت: اى سطيح! از آنچه در روزگاران پديد مى آيد مرا مطلع گردان.
سطيح گفت: اى پادشاه! هنگامى كه نيكان از ميان بروند، و اشرار به جاه و مقام برسند، و مقدرات الهى را تكذيب نمايند، و اموال را به سختى حمل كنند، و ديدگان از گنه كاران بترسد، و صله رحم را قطع نمايند، و فرومايگان ظاهر شوند و غذاهايى كه در عالم اسلام حرام است حلال شمارند، و اختلاف كلمه پديد آيد، و عهد و پيمانها شكسته شود، و احترام به يكدگر ـ در ميان مردم ـ كم گردد، ستاره دنباله دارى كه عرب را پريشان كند، طلوع نمايد.
در آن هنگام باران نبارد، و رودها خشك شود، و اوضاع روزگار دگرگون گردد، و نرخها در همه جاى جهان بالا رود. سپس طايفه بربر با پرچمهاى زرد سوار بر اسب هاى تاتارى و اصيل روى مى آورند تا اين كه وارد مصر شوند. آن گاه مردى از اولاد صَخْر (10) خروج مى كند و پرچمهاى سياه را به پرچمهاى سرخ تبديل مى نمايد و محرمات را مباح مى گرداند و زنان را در مقام شكنجه به پستانها آويزان مى نمايد و كوفه را غارت مى كند . . .
در آن موقع «مهدى» فرزند پيغمبر ظاهر مى شود، و اين در وقتى است كه مظلومى در مدينه و پسر عموى وى در خانه خدا كشته شود، و امر پوشيده آشكار گردد، و با علايم ]ظهور[ موافق باشد.

پس در اين وقت، مردى شوم و سياه دل با ياران ستمگرش مى آيد، و روميان دست به كشتار مى زنند، و بزرگان را مى كشند. در اين هنگام آفتاب مى گيرد، و لشكرها مى آيد و صفها آراسته مى گردد.
آنگاه پادشاهى از صنعاى يمن كه مانند پنبه سفيد، و نام او «حسين» يا «حسن» است خروج مى كند، و با خروج او عمر فتنه ها به پايان مى رسد.
در اين موقع، آن مرد مبارك و پاكيزه سرشت و راهنماى راه يافته و سيّد علوى نسب ظاهر مى شود، و مردم را از پريشانى نجات مى دهد. تيرگيها با نور روى او بر طرف مى شود، و حق به وسيله او آشكار مى گردد، و اموال را به طور مساوى ميان مردم تقسيم مى نمايد؛ آن گاه شمشير در غلاف كند و ديگر خون كس نريزد و مردم در كمال نشاط و سرور زندگى كنند.

او از سرچشمه زلال عدالت چشم روزگار را از خس و خاشاك ظلم و ستم پاك كند، و حق را به اهل حق برگرداند، و ميهمانى را در ميان مردم افزون گرداند، و با عدالت خود، غبار ضلالت و گمراهى را از ميان ببرد؛ پس زمين را پر از عدل و داد كند و عالم را پر از بركت نمايد». (11)
به اُميد آن روز، و در انتظار و اشتياق رسيدن آن روز مبارك كه اميد همه اُمّتها و ملّتها، يكتا بازمانده حجّت هاى پروردگار حضرت مهدى(عج) ظهور فرموده، حكومت نمونه و ايده آل خود را در سرتاسر جهان مستقر ساخته، و قسط و عدالت بر تمام پهنه گيتى سايه گستر شده، و ديدگان رمد ديده و هجران كشيده ما به جمال دل آراى آن مهر تابان و خورشيد فروزان روشن و منوّر گردد. ان شاء اللّه.

تنظیم مطالب : حجت الاسلام مجتبی اسماعیلی
تهیه مطالب: گروه فرهنگی – مذهبی مهدیون کرج

منابع:
1. او خواهد آمد، ص 75.
2. جهان بعد از ظهور، ص 80، به نقل از مفهوم نسبيت اينشتين، ص 35.
3. تأثير علم بر اجتماع، ص 56.
4. تأثير علم بر اجتماع، ص 199.
5. امامت و مهدويّت، ج 2، پاورقى ص 332.
6. حكومت عدل گستر، ص 225، به نقل از مشكلات روز و اطلاعات شماره 11617.
7. امامت و مهدويّت، ج 2، ص 332.
8. امامت و مهدويّت، ج 2، ص 332.
9. به ياد حضرت مهدى (عج)، ص 62.
10. صَخْر: نام ابو سفيان پدر معاويه است، و مقصود از او سفيانى مشهور مى باشد.
11. بحار الانوار، ج 51، ص 162؛ مشارق انوار اليقين في اسرار أميرالمؤمنين(ع)، ص 130.

انتظار ظهور يك مصلح بزرگ آسمانى، و اميد به آينده و استقرار صلح و عدل جاويدان، امرى فطرى و طبيعى است كه با ذات و وجود آدمى سر و كار داشته و با آفرينش هر انسانى همراه است و زمان و مكان نمى شناسد و به هيچ قوم و ملّتى اختصاص ندارد.
از اين رو، همه افراد طبق فطرت ذاتى خود مايلند روزى فرا رسد كه جهان بشريّت در پرتو ظهور رهبرى الهى و آسمانى و با تأييد و عنايت پروردگار، از ظلم ظالمان و ستم ستمگران نجات يافته، شور و بلوا در جهان پايان پذيرد و انسانها از وضع فلاكت بار موجود نجات يابند و از نابسامانى و نا امنى و تيره روزى خلاص شوند و سرانجام به كمال مطلوب و زندگى شرافتمندانه اى كه انسان است، نايل آيند.
به همين دليل، در تمام اديان و مذاهب مختلف جهان از مصلحى كه در آخر الزمان ظهور خواهد نمود و به جنايتها و خيانتهاى انسانها خاتمه خواهد داد و شالوده حكومت واحد جهانى را بر اساس عدالت و آزادى واقعى بنيان خواهد نهاد، سخن به ميان آمده و تمام پيامبران و سفيران الهى در اين زمينه به مردم با ايمان جهان، نويدهايى داده اند.

در اين زمينه، يكى از نويسندگان معروف چنين مى نويسد:
«موضوع ظهور و علايم ظهور، موضوعى است كه در همه مذاهب بزرگ جهان واجد اهميّت خاصّى است. صَرفِ نظر از عقيده و ايمان كه پايه اين آرزو را تشكيل مى دهد، هر فرد علاقه مند به سرنوشت بشريّت، و طالب تكامل معنوى وقتى كه از همه نا اميد مى شود، و مى بيند كه با وجود اين همه ترقّيات فكرى و علمى شگفت انگيز، باز متأسّفانه، بشريّت غافل و بى خبر، روز به روز خود را به سوى فساد و تباهى مى كشاند و از خداوند بزرگ بيشتر دورى مى جويد، و از اوامر او بيشتر سرپيچى مى كند; بنا به فطرت ذاتى خود متوجّه درگاه خداوند بزرگ مى شود، و از او براى رفع ظلم و فساد يارى مى جويد.

از اين رو در همه قرون و اعصار، آرزوى يك مصلح بزرگ جهانى در دلهاى خداپرستان وجود داشته است. و اين آرزو نه تنها در ميان پيروان مذاهب بزرگ، مانند: زرتشتى و يهودى و مسيحى و مسلمان، سابقه دارد، بلكه آثار آن را در كتاب هاى قديم چينيان و در عقايد هنديان، و در بين اهالى اسكانديناوى و حتّى در ميان مصريان قديم و بوميان و حتّى مكزيك و نظاير آنها نيز مى توان يافت». (1)
آرى! عقيده به ظهور يك مصلح بزرگ آسمانى در پايان جهان، يكى از مسايل بسيار مهمّ و حسّاسى است كه نه تنها در آيين مبين اسلام، بلكه در همه اديان آسمانى، و نه تنها در ميان پيروان اديان و مذاهب بلكه در نزد بسيارى از مكاتب مختلف جهان سابقه ديرين دارد، و تمامى پيروان اديان بزرگ عالم از مسيحيان، كليميان و زرتشتيان گرفته تا پيروان مكتب هاى الحادى، همه و همه بدان عقيده دارند.

ناگفته نماند كه پيروان اديان و مذاهب گوناگون، و ديگر ملل و اقوام گذشته و مكاتب مختلف جهان درباره نام آن بزرگوار با هم اختلاف نظر دارند، مسلمانان او را «مهدى موعود منتظر(عج)»، و پيروان ساير اديان ومكتبها و ملّتها و توده هاى محروم، وى را «مصلح جهانى» يا «مصلح غيبى»، يا «رهاننده بزرگ» يا «نجات بخش آسمانى» و يا «منجى اعظم» مى نامند ؛ ولى در باره اوصاف كلّى، برنامه هاى اصلاحى، تشكيل حكومت واحد جهانى بر اساس عدالت و آزادى، و ظهور او در آخرالزمان اتّفاق نظر دارند.
جالب توجّه اين كه حتى در اين اواخر نيز، اين عقيده در بين گروهى از دانشمندان و فلاسفه بزرگ جهان به عنوان : « لزوم تشكيل حكومت واحد جهانى» درسطح وسيعى مطرح گرديده است:
«در عصر اخير دوشادوش پيشرفت همه جانبه اى كه در تمام مسايل علمى نصيب بشريّت شده، اين ايده و عقيده نيز از مرز اديان و مذاهب قدم فراتر نهاده و به عنوان يكى از مهمترين مسايل حياتى مورد بحث و بررسى قرار گرفته است». (2)

آرى. امروز بسيارى از انديشمندان و فلاسفه مشهور جهان نيز عقيده دارند كه با پيشرفت سريع صنعت و تكنولوژى، زندگى ماشينى، رقابت هاى نا سالم نظامى، بازيهاى خطرناك سياسى، و احساس يأس و نا اميدى در بين جوامع بشرى براى رهايى از اوضاع نا بسامان كنونى، تشكيل حكومت واحد جهانى بر اساس عدالت و آزادى لازم و ضرورى است.
بنابراين، برغم افكار بيمارگونه كوته نظران كج انديش كه مى پندارند مسأله مهدويّت و انتظار ظهور يك رهبر بزرگ آسمانى در پايان جهان، از مختصّات مسلمانان و يا از عقايد خاص شيعيان است و مى كوشند تا با تلاش مذبوحانه خود آن را در يك مكتب خاصّ محصور كنند، اين مسأله اختصاص به مسلمانان و شيعيان ندارد ؛ بلكه يك اعتقاد عمومى مشترك است كه همه امّتها و ملّتها و پيروان اديان ـ و حتّى مكاتب مختلف، فلاسفه، دانشمندان و انديشمندان واقع بين جهان نيز ـ در اين عقيده و مرام باهم شريك اند.

منابع:
1. مقدّمه كتاب «مهدى موعود» ترجمه سيزدهم بحار، ص 177، و مهدى انقلابى بزرگ، ص 57، به نقل از كتاب علائم الظهور.
2. او خواهد آمد، ص 75.