نظر به این که «برقعی» مبلغ وهابیت است و وهابیت نیز یک سیستم جاسوسی بنا شده توسط انگلیس برای محو اسلام است، سخنان برقعی هیچ سندیتی ندارد. نگاه آنان به قرآن و محور قرار دادن قرآن کریم توسط وهابی‌ها، نه از روی تعقل و تقدس، بلکه فقط به خاطر جداگانه اذهان عمومی مسلمین از سنت رسول خدا (ص) و فرهنگ غنی اهل بیت (ع) می‌باشد. تا بدینوسیله بتوانند با تفسیر به رأی و قرائت جدید و قانون «حسبنا کتاب الله - کتاب خدا برای ما کافی است» و «هر چه از ظاهرش فهمیدیم عمل می‌کنیم و هر چه نفهمیدیم کنار می‌گذاریم» و ...، اسلام را تحریف و نابود کنند. ما از آنها سؤال می‌کنیم که در کجای قرآن کریم آمده است که نماز صبح دو رکعت و نماز ظهر چهار رکعت است؟! و همین‌طور مابقی احکام و ... .آ
حالا بفرمایند کدام دعا را در مفاتیح یافته‌اند که با قرآن منافات دارد؟ البته نه قرآن تفسیر شده‌ی وهابی‌ها و انگلیسی‌ها. بلکه قرآن واقعی که بطن آن را اهل عصمت (ع) تفسیر کرده و در اختیار ما گذاشته‌اند. اما این که شیخ طوسی یا دیگر علما دعایی را نقل کرده باشند، دو حالت دارد، یا راوی آنها هستند و دعا با سندت محکم از اهل بیت (ع) است، که هیچ اشکالی ندارد، یا دعا را خود گفته‌اند. مثلاً گفته‌اند اگر فلان حاجب را داری، چنین بگویی خوب است و یا فلان ذکر را بگویی خوب است. این هم همان طور که اشاره فرمودید و هر کسی می‌تواند به هر زبانی که دلش می‌خواهد با خدا راز و نیاز کند، هیچ اشکالی ندارد. به ویژه اگر ناقل فرد فقیه، متقی، عارف و مجتهدی باشد، تأثیر این دعا زیاد هم بعید به نظر نمی‌رسد. جالب آن که این گونه افراد اگر کارشان گیر کند به هر فال‌گیر و رمالی مراجعه کرده و ذکر و دعا می‌گیرند، اما در شیخ طوسی و شیخ مفید تشکیک می‌کنند.