خاطراتی ناب از کل احمد آقا
ایشان می فرمودند:

روزی به همراه جمعی از رفقا در خدمت آمیرزا تقی نشسته بودیم. یکی از دوستان به میرزا گفت: به نظر شما سرّ موفقیت شیخ رجبعلی در سلوک چه بوده است؟

میرزا هم در عالم معنی تصرفی کرد و گذشته شیخ رجبعلی را به آن شخص نشان داد. لذا او مشاهده کرد که جناب شیخ در جوانی، پا برهنه و بر روی برف ها به طرف مجلس عزاداری حضرت سیدالشهداء علیه السلام حرکت می کند. (1)



همچنین در جای دیگر فرمودند:

روزی با جناب شیخ رجبعلی خیاط و مرحوم تزودی و گروهی از دوستان به امام زاده صالح علیه السلام رفتیم و در صحن حرم نشستیم. جناب شیخ در خلال صحبت هایشان آرزو کردند که ای کاش در صحرای کربلا حاضر بودم و در آنجا به یاری حضرت سیدالشهداء علیه السلام می شتافتم. در میان همین صحبت ها بودیم که ناگهان تگرگ مفصلی شروع به باریدن کرد. به غیر از مرحوم تزودی ما و دیگر رفقا به طرف پناهگاهی حرکت کردیم. اما تزودی سرش را زیر تگرگ ها گرفته بود و با اشک و لابه می گفت: خدایا بزن! زورت به سر کچل من رسیده؟پس بزن. در همین احوالات که منتظر تمام شدن تگرگ بودیم حضرت سیدالشهداء در عالم معنا به شیخ الهام کردند که در روز عاشوراء درست مثل همین تگرگ ها بر سر من و یارانم تیر می بارید ولی هیچکدام فرار نکردند.

(2)



کل احمد آقا در جای دیگر می فرمایند:

روزی در حرم حضرت سید الشهداء علیه السلام مشغول مناجات با حضرت بودم و از دست خودم به دامان ایشان پناه بردم. در همان حال به حضرت عرض کردم حسین جونم پسرت علی اکبر بود، فرزند حسین پسر علی علیهما السلام، برادرت هم عباس است و او هم فرزند علی علیه اسلام. خود شما هم که حسین فرزند علی علیهما السلام هستید. همگی شما گل سر سبد عالم وجودید و فرزند علی علیه السلام. من چه خاکی بر سر کنم که اصل و نسب درست و حسابی ندارم؟

همان موقع شخصی از مومنین که واسطه بین من و حضرت بود و سخنان ما را رد و بدل می کرد نزد من آمد و گفت حضرت از این سخن شیرین تو خنده شان گرفته است. (3)





پی نوشت:

(1) رند عالم سوز ، صفحه 141

(2) همان ، صفحه 168

(3) همان ، صفحه 125

کلامی از مولامان ابا عبدالله (علیه السلام)
از کاری که باید پس از آن پوزش بخواهی دوری کن، زیرا مومن نه بد می کند و نه پوزش می طلبد.
نکاتی از علامه حسن زاده آملی در باب سکوت
از خاموشی گفتار زاید و از اندیشه کردار


گرسنگی و تشنگی دائند(1) و غذا و آب دوا

دوا را تا چه اندازه باید خورد؟!!!


برادرم، حرف این و آن را مزن، دم فرو بند و تماشا کن، بنگر و عبرت بگیر و به فکر خود باش.


همان طور که فضول طعام(زیاده روی در خوراک) ممیت قلب است، فضول کلام(زیاده روی در کلام) نیز از قلب قاسی برخیزد. از حضرت رسول (صلی الله علیه و آله) روایت است که:

« و در غیر یاد خداوند زیاد سخن نگویید که موجب قساوت قلب می شود و دورترین مردم از خداوند افراد قسی القلب هستند. »


ای من فدای آن که دلش با زبان یکی است.
پی نوشت:

(1) درد

اعظم بودن همه اسمای حق

عارف بسطامی در جواب شخصی که از او پرسید: اسم اعظم کدام است؟ گفت: تو اسم اصغر به من بنمای که من اسم اعظم به تو نمایم، آن شخص حیران شد، پس بدو گفت: همه اسمای حق عظیم اند.

در تفسیر ابوالفتوح رازی است که: حضرت امام صادق را پرسیدند از مهم ترین نام اسم اعظم؟ حضرت فرمود او را: در این حوض سرد رو، او در آن آب رفت و هر چه خواست بیرون آید فرمود منعش کردند، تا گفت: یا الله أغثنی، فرمود: این اسم اعظم است؛ پس اسم اعظم به حالت خود انسان است.
هزار و یک کلمه، ج 3، ص 389-390

تشییع آیت الله بروجردی

ما عادت كرده‏ایم مرده‏هایی كه دفن می‏كنیم، باید مرده باشند! ولی آقای بروجردی زنده است.


از آیت اللّه عراقی رحمه‌الله و اخیراً از جناب آیت اللّه سید عباس كاشانی دامت بركاته شنیدم كه می‏فرمودند:

با بزرگان، آیت اللّه بروجردی رحمة ‌الله را از منزل تا مسجد اعظم تشییع كردیم. برای خاك‌سپاری. فقط علما و مراجع را راه دادند و جلوی راه را برای دیگران بسته بودند. بنده همراه علما به داخل رفتم.

فردی برای تلقین آقای بروجردی‏ رحمه‌الله، داخل قبر شد. بعد از چند لحظه بالا آمد و گفت: من نمی‏توانم! گفتند: چه شد؟ گفت: آقای بروجردی با من تكرار می‏كند؛ می‏ترسم! به فرد دیگری گفتند تلقین را بخواند، وقتی داخل شد سریع از قبر بیرون آمد و گفت: آقای بروجردی با من تكرار می‏كند. ما عادت كرده‏ایم مرده‏هایی كه دفن می‏كنیم، باید مرده باشند! ولی آقای بروجردی زنده است. آقای عراقی ‏رحمة ‌الله گفت: من تلقین را می‏گویم. داخل قبر شدم و گفتم.

گمان نكنیم، او الان در قبر «لا اله الا الله» می‏گوید، بلكه او عمری به این ذكر می‏زیست. ناگهانی نیست. وقتی روز عید غدیر، پسری آیه سجده‌دار خواند، آقای بروجردی‏ رحمةالله با لباس عید، به زمین افتاد و سجده كرد. بنده بود و بندگی را می‏دانست. باید بندگی كرد تا به انسان همه چیز را بدهند.

(28-12-2010 08:34 PM)ezadp نوشته شده توسط:  سلام جناب آسیابانی میتونم مطالب رو در وبلاگم بنویسم؟

باسلام

استفاده از مطالب این سایت با ذکر منبع در هر محیطی ایراد ندارد .

موفق باشید

سلام بر محمد آسیابانی وضمن تشکر به دعوت برای نظر
تشکر از ایجاد یک همچین فضای خوبی اجرکم عندالله
کل این داستان ها بیانگر حقایقی روشن و دعوت به قبول اموری که نیاز به درک حتمی عقلی ان ها نیست بلکه ابتدا دین را که بپذیریم برمبنای دین این امور پذیرفته می شود هرچند که الان بعضی از امور عقلی آن ها هم اثبات شده است .ممنون از شما

سلام .از همگی همگی همگی ممنونم.
از جمله آقای محمد آسیابانی که پیغام دادند تا به این صفحه و صفحه های دیگر وصل بشم.
این همه مطلب...خسته نباشید من که ذوق زده شدم.
بعضی ازین ها سوال بود برام با خواندن داستان های عارفانه بعضی هاشون حل شد.
بازم ممنونم اجرتون با خدا.

منبع:http://mousaviboroujerdi.com/home