با سلام و صلوات بر محمد وآل پاکش
مساله مبدا ومعاد از اصول همه مذاهب مخصوصا اسلام است و اصل آن متفق بین مذاهب است اما در کیفیت و نوع آن اختلافاتی وجود دارد .
در قرأن كريم أيات زیادی در حوزه معاد وجود دارد مانند :
إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآَنَ لَرَادُّكَ إِلَى مَعَادٍ قُلْ رَبِّي أَعْلَمُ مَنْ جَاءَ بِالْهُدَى وَمَنْ هُوَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ( قصص85)

که در این آیه فقط لفظ معاد استعمال شده است ودر آیات دیگراز قيامت وبرگشت موجودات به مبدا :
) أَوَلَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللَّهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ إِنَّ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ (19) قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ ثُمَّ اللَّهُ يُنْشِئُ النَّشْأَةَ الْآَخِرَةَ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (20عنكبوت)

كه بحث را بر روی این آیه وتفسیر آن از المیزان علامه طباطبايي رحمه الله شروع میکنیم :

بطور كلى در عالم وجود بطلان و نيستى راه ندارد
يكى از آن لطايفى كه آيه شريفه از حقايق قرآنى دارد، بر مى آيد كه بطور كلى بطلان
و نيستى در عالم وجود راه ندارد، بلكه آنچه را كه خداى تعالى براى اولين بار هستى داده به زودى با اعاده به سوى او برمى گردد و اگر به چشم خود مى بينيم كه موجوداتى معدوم مى شوند ما آن را فقدان و نيستى بعد از هستى مى بينيم و گر نه در واقع چنين نيست بلكه - همانطور كه گفتيم - براى ما فقدان است .
و اما اينكه علماى كلام اتفاق كرده اند بر اينكه اعاده معدوم در بعضى موجودات مانند عرضها (يعنى هر چيزى كه اگر بخواهد موجود باشد محتاج به محلى است تا در آن خود نمايى كند مانند رنگها و هيئتها و كيفيتها و امثال آن ) محال است و در بعضى موجودات ديگر مانند جواهر (هر چيزى كه در هستى اش محتاج به موضوعى نيست مانند اجسام )، اختلاف كرده اند ربطى به مساءله مورد بحث ما نيست ، زيرا مساءله بعثت در قيامت آن هم آنطور كه آيه شريفه تقرير كرده از باب اعاده معدوم نيست ، تا آقايان آن را محال و يا مورد اختلاف بدانند، بلكه بعث عبارت است از: برگشتن خلق و رجوع آن - در حالى كه همان خلق اول است - به سوى پروردگارى كه مبدء آن است . .

سلام

ممنون از بحث خوبت .

امیدوارم با سوالم بحث خوبتو منحرف نکنم ولی خوشحال میشم از نحوه رجوع خلق بدانم . کیفیتش چگونس ؟

موفق باشی

با سلام

انسان و همه هستی از خدای سبحان شروع شده وبسوی او بر میگردند : انا لله و انا الیه راجعون

اما در کیفیت معاد :

در قرآن کریم آیاتی وجود دارد که صراحتا معاد جسمانی را ثابت میکند :
قل یحییها الذی انشأها اول مرة و هو بکل خلق علیم؛ (یس 79)
بگو استخوان ها را آن کس که آنها را بار نخست آفرید زنده می کند و او به هر آفرینشی آگاه است.
ایحسب الانسان ان لن نجمع عظامه بلی قادرین علی ان نسوی بنانه؛ (قیامت3)
آیا انسان تصور می کند که ما استخوان های او را جمع نخواهیم کرد؟ آری ما تواناییم انگشتان او را بسازیم.
. برخی از آیات، گواهی می دهند که انسان روز قیامت از قبر برخاسته و پای محاسبه می آید :
افلا یعلم اذا بعثر ما فی القبور؛ (عادیات4)
آیا نمی داند هنگامی که انسان ها از قبرها برانگیخته می شوند.

و نفخ فی الصور فاذاهم من الاجداث الی ربهم ینسلون؛ (یس51)
در صور دمیده می شود، پس ناگهان از قبرها به سوی پروردگار خود می شتابند.
و از احیای برخی از مردگان مانند «عزیز» و یا مرده نمایان مانند اصحاب کهف و زنده شدن مرغانی که به وسیله حضرت ابراهیم سر بریده شده بودند، سخن به میان می آورد و اینها نشانگراینست که حیات مجدد انسان، با بدن عنصری و مادی همراه خواهد بود.
اما از روایات :

اخرجهم من ضرایح القبور و اوکار الطیور و اوجرة السباع، و مطارح المهالک سراعا الی امره مهطعین الی معاده؛ (نهج البلاغه)
مردگان را از دل گورها و ... بیرون می آورد، در حالی که به سوی فرمان خدا می شتابند و به محل بازگشت خود مبادرت می نمایند.
و نیز می فرماید:
و اخرج من فیها فجددهم علی اخلاقهم و جمعهم بعد تفرقهم؛
کسانی را که در زمین نهفته اند بیرون می آورد سپس آفرینش آنان را پس از کهنه شدن تجدید می کند و همه را پس از پراکندن گرد می آورد.
و اعلموا انه لیس لهذا الجلد الرقیق صبر علی النار فارحموا نفوسکم
بدانید برای این پوست نازک، صبر و بردباری بر آتش نیست، پس به خودتان رحم کنید.

اما در اینکه زندگی اخروی آدمی بسیار کاملتر از زندگی در رحم ودنیا است شکی نیست چون خدای سبحان لذت ودرد کامل را مخصوص نشأه آخرت قراد داده است.وهستی همواره روبه کمال است. وبنظر اینجانب جسم اخروی بسیار کاملتر وبا ظرفیت تر از جسم دنیوی است چون بایستی طاقت وظرفیت ثواب وعذاب های بی نهایت و ابدی را داشته باشد.

هر آن چیزی که در عالم عیان است. چو عکسی زآفتاب آن جهان است.

سلام

معاد روحانی چی ؟ آیا روح جزا نمی بیند و یا کیفر نمی شود ؟

موفق باشی

(10-04-2010 11:21 AM)هم ولایتی نوشته شده توسط:  سلام

معاد روحانی چی ؟ آیا روح جزا نمی بیند و یا کیفر نمی شود ؟

موفق باشی

البته جزا و پاداش فقط روح در برزخ اتفاق مي افتد و جزا و پاداش جسم و روح در جهان آخرت. البته فكر كنم عذاب اصلي براي روح باشد تا جسم!!
حال نظر مديران محترم ببينيم چيست؟

نقل قول: معاد روحانی چی ؟ آیا روح جزا نمی بیند و یا کیفر نمی شود ؟

با سلام وتشکر

شما اگر بدانید که روح انسان ، اصل و رکن انسان است وجسم تبع وقالب اوست وهمه چیزناشی و از قدرت روح است بسیاری از مشکلات معاد حل خواهد شد .دیگر روح یا جسم وعنصر ومثال در این مقام مهم نیستند.

نکته دیگر معمولا چون فکر ومغز وجسم انسان ظرفیت محدودی دارد در بعضی خصوصیات زندگی اخروی شک میکند وگرنه شما میدانید که مثلا چشم انسان از محدوده طیف فوق بنفش وزیر قرمز فقط محدوده بسیار کوچکی را میبیند ویا گوش انسان اصوات بسیار بلند وبسیار ضعیف را نمیشنود (محدوده شنوایی انسان : 20هرتز تا 20000هرتز).و....
(ناحیه نور مرئی بر حسب طول موج از حدود ۴۰۰ نانومتر (آبی) تا ۷۰۰ نانومتر (قرمز) گسترده است که در وسط آن طول موج ۵۵۵ نانومتر (نور زرد) که چشم انسان بیشترین حساسیت را نسبت به آن دارد .)

بعبارت ساده تر آنچه که نمیبینیم ونمیشنویم از دیده ها وشنیده ها بسیار بیشترند همانطور که خدای سبحان بآن قسم یاد کرده است :فَلَا أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ (38) وَمَا لَا تُبْصِرُونَ (39حاقه)

بنابراین در موضوعاتی که به عقل ناقص ما محال می نماید میتوان از انواع علوم بهره گرفت .


علاوه بر دلایل عقلی ،بعضی حوادث که از تواتر واعتبار برخوردارند میتوانند در این باب گره گشا باشندمانند داستان زیر :


جناب سید محی الدین فاطمی فرزند مرحوم حجه الاسلام و المسلمین فاطمی که در حال حاضر در تهران ساکن هستند نقل میکنند: شبی در عالم رویا دیدم که روز قیامت بپا شده و مرا به همراه عده ای به سمت جهنم می بردند زمین زیر پای ما به صورت پله برقی حرکت می کرد و مارا به طرف دوزخ حرکت می داد و مردم دسته دسته در جهنم سرنگون می شدند، به طرف چپم نگاه کردم دیدم یک باغ بسیار سرسبز و خرم است که با نرده هایی که اطراف آن است از ما جدا می شود و پدرم در آن باغ زیر درختان قدم می زند هرچه اورا صدا می زدم و فریاد کرم ابدا توجه نمی کرد و من هم به سمت دوزخ نزدیک و نزدیکتر می شدم،من یکباره فریاد زدم، پدر تو را به جدت زهرا ( علیه السلام ) مرا دریاب و به محض اینکه نام مقدس حضرت زهرا ( علیه السلام ) را گفتم زمین از حرکت ایستاد و من در لبه پرتگاه جهنم توقف کردم و به درون گودال جهنم سقوط نکردم ولی حرارت آتش صورت مرا سوزند دست به صورتم گذاشتم،دیدم دستم هم سوخت در این هنگام نعره ای کشیدم و متوجه شدم همسرم مرا بیدار کرد و گفت چه خبره ؟ چرا در خواب داد و فریاد می کنی ؟ گفتم، چراغها را روشن کن لامپها روشن شد و همسرم در صورت من با تعجب نگاه کرد و گفت: چرا صورت شما سوخته؟ من جریان را برایش نقل کردم،فردا به پزشک مراجعه کردم و پزشک پماد سوختگی برای من نوشتند و من گفتم: آقای پزشک شما به عنوان یک پزشم مطمئن هستید که من سوخته ام؟ پزشک گفت :مگر خودت شک داری ؟ وقتی جریان خوابم را برایش تعریف کردم او با حالت ناباوری گفت : آقا جان شما سوخته ای من هم پماد سوختگی برایت نوشته ام.

سید حسین فاطمی اضافه کردند که مدتها ازین پماد استفاده کردم تا خوب شدم.( ناقل داستان حضرت حجة السلام آقای زهرایی). در کوی بی نشانها ص 117




وَهُوَ الَّذِي يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ وَهُوَ أَهْوَنُ عَلَيْهِ وَلَهُ الْمَثَلُ الْأَعْلَى فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ .(27روم)

برگرداندن خلقت از خلقت اولیه نزد خدای متعال ساده تر است .