بنام خدا
خسته نباشید...
سوال اینست که بهاییان خودشان که میدانند یک فرقه ساختگی دارند که توسط شخصی گمراه بنا نهاده شده... پس چرا از آن دست نمیکشند؟
شاید ما برای اثبات تشیعمان چندان توان علمی نداریم ولی حداقل میدانیم که راه درستی است.
آنها هم احتمالا میدانند که چه اندازه به خطا رفته اند...چرا ادامه میدهند؟

(03-04-2010 03:17 AM)رضا1389 نوشته شده توسط:  بنام خدا
خسته نباشید...
سوال اینست که بهاییان خودشان که میدانند یک فرقه ساختگی دارند که توسط شخصی گمراه بنا نهاده شده... پس چرا از آن دست نمیکشند؟
شاید ما برای اثبات تشیعمان چندان توان علمی نداریم ولی حداقل میدانیم که راه درستی است.
آنها هم احتمالا میدانند که چه اندازه به خطا رفته اند...چرا ادامه میدهند؟

خوب مردم عوامی که بهایی هستند بیشتر حاصل تبلیغات بسیار مبلغین است که با آب و تاب فرقه خود را دین الهی معرفی می کنند. خوب بساط تحقیق هم که برای همه فراهم نیست. کسانی که از ابتدا بهایی به دنیا آمده اند با تبلیغی که از مبلغین بهاییت می شود دین خود را بعد از اسلام دین الهی می دانند.

سلام

این سوال تقریبا سوال مشترکی است برای تمامی فرقی که خود را به حق می دانند و سعی در موجه جلوه دادن خود دارند .

خیلی عوامل می تواند دخیل باشد : عدم تحقیق کافی در رابطه با دین ، حقیقت ناپذیری ، تعصبات بی مورد ، تبلیغات و ...
دقیقا برعکس این قضیه برای آنها هم وجود دارد . آن ها هم می گویند مثلا چرا مسلمانان بهایی نمی شوند !!!

موفق باشید

بنام خدا
ظاهرا کتابی هم دارند بنام اقدس !!! تصور میکنم بنده و جناب همولایتی هم بتوانیم کتبی بهتر از اقدس بنویسیم !!!!! حتی در دیگر ادیان الهی هم بر ختم نبوت توسط پیامبر اعظم اشاره شده و بالاخره در بین بهاییان باید اهل تحقیق باشند. اما صرف تبلیغ نمیتواند اینهمه موثر باشد. مگر ما با تبلیغ حاضریم یهودی شویم؟
شاید... شاید چیزی در دیانتشان باشد که خودشان را مسلمانی بهایی میدانند. مثل ما که مسلمان شیعه هستیم.
آیا اینگونه است؟
ضمنا در باره اصول دینشان بطور خلاصه مطلبی هست ؟در همین سایت البته...؟

نقل قول: سوال اینست که بهاییان خودشان که میدانند یک فرقه ساختگی دارند که توسط شخصی گمراه بنا نهاده شده... پس چرا از آن دست نمیکشند؟
شاید ما برای اثبات تشیعمان چندان توان علمی نداریم ولی حداقل میدانیم که راه درستی است.
آنها هم احتمالا میدانند که چه اندازه به خطا رفته اند...چرا ادامه میدهند؟

با سلام

در پاسخ به سوال شما دوست عزیز چند علت میتوان ذکر نمود :

اول اینکه خدای متعال بزرگترین نعمت را که عقل است به انسان ارزانی داشت وبه استفاده از آن دستور داد ونجاست را بر کسانی قرار داد که تعقل نکنند ، اما شما میبینید که مکاتب دروغین برای بقا ودوام، استفاده از همین عقل را محدود کرده وبر تعبد و پذیرش بزرگانشان بدون هیچ گونه تحقیقی تاکید دارند .


مثلا همین بهائیان از اوان کودکی تحت تربیت خاصی قرار میگیرند و از همان ابتدا بر قبول بدون چون وچرای رهبرشان ، رشد مییابند . حتی خود بهاء الله در اولین جمله کتابش میگوید که هر که مرا نشناسد گمراه است ...وهمه گمراهند بجز بهائیان !! و.... ودر تعلیم دیگرشان هم آمده که همه کتب غیر از کتب امر و بیان باید از بین بروند .

بنابراین در سایه چنین تعلیمات وجمودی شما توقع دارید که عقل توان حرکت داشته باشد ؟؟؟


علت دیگر مساله غفلت است مثلا همه ما میدانیم که روزی خواهیم مرد ودر گور دفن خواهیم شد اما چند درصد از ما حقیقتا مرگ را باور کرده است ؟ پس گاهی اوقات انسان بر حقیقت امری واقف است اما تغافل و سهو میکند وگناهش را توجیه وبه گردن دیگران که باعث گمراهی اش هستند می اندازد .


علت دیگری هم که بنظر میرسد در جلب مردم بخصوص قشر جوان موثر بوده آزادیهای جذاب جنسی و عبادی و.... است که درس عبرتی است برای افراطیون که سختگیری بیمورد در بعضی مواقع ، دافعه ایجاد میکند.

دلايل زيادي وجود داره.... همون طور كه جناب شيعه گفتن يكي از اين دلايل تعليم بهايي‌زادگان از دوران كودكيه
امام در مورد كساني كه در بزرگسالي و رشد عقلاني بهايي مي‌شوند دلايل متفاوتي رو ميشه ذكر كرد
اول اينكه بسياري از منتظران امام زمان حتي همين حالا در ابتدا به علت توقيت يا نشانه شناسي افراطي به اين مكتب رو ميارند كه البته اكثر افراد اين گروه به همون سرعتي كه عضو شدند از اون خارج ميشن
گروه ديگه كه اكثريت افراد اين فرقه رو تشكيل ميدن افراد نادان و ظاهربين و دنياپرست هستن كه بعد از ورود به اين فرقه به علت احكام راحت اون (به عبارتي بي‌قيد و شرطي )يا تهديد و فشار در اون باقي ميمونن
البته تأثير گذارترين افراد اين گروه كساني هستند كه با علم به پوچ و باطل بودن اين مسلك و براي ضربه زدن به اسلام و خوش خدمتي به اربابانشون در اين فرقه باقي موندن

پاسخ به شبهات معروف وارده به کلمه «خاتم» در آیه 40 سوره احزاب




[1] . ر.ك. سبحاني، جعفر، مفاهيم القرآن، ج 3، ص 126- 125.

[2] ثقفى تهرانى، محمد، تفسير روان جاويد، ج ‏3، ص 472، ناشر: انتشارات برهان، تهران‏، چاپ سوم، 1398 ق‏.

[3] ميرزا خسروانى، على رضا، تفسير خسروي، ج ‏5، ص 412، ناشر: انتشارات اسلاميه‏، تهران، چاپ اول‏، 1390 ق‏.

[4] قرشى سيد على اكبر، قاموس قرآن، ج ‏7، ص 8، ناشر: دار الكتب الإسلامية، تهران، 1371 ش‏؛ طبرسى، فضل بن حسن، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‏7، ص 144، ‏ناشر: انتشارات ناصر خسرو، تهران، 1372 ش‏؛ طباطبائی، محمد حسین، الميزان ج 2 ص 140، تهران، دارالکتب الاسلامیة، چاپ سوم، 1397هـ.ق.

[5] . نهج‌البلاغة، خطبه 235.