(۱-۴-۱۳۸۹ ۰۵:۲۸ عصر)nikzad نوشته شده توسط:  با تشکر
بنده عرض نکردم شما مدير دفتر آيت الله احدي هستيد همان عنواني را که خود انتخاب فرموديد را گفتم.
خوب بود اگر با خود حضرتعالي آشنا ميشديم.
هر جا صحبت از عرفان هست، صحبت از ابن عربي ميشود. اينکه فرموديد سرسلسله عرفا اهل بيت هستند، قبول اما منافاتي ندارد. اين مانند تسميه شيعه به جعفري است و حال اينکه همه ميدانند که شيعه را رسول الله پايه گذاري کرد و همه پيروان اميرالمؤمنين هستند. اما امام صادق(ع) نسبت به ترويج اين عقيده فرصت خوبي به دست آورده و کارهاي مهمي انجام داده ولذا مذهب به نام ايشان خوانده ميشود.
کدام يک از کتب ابن عربي را توصيه ميفرماييد و استاد در اين زمينه را چگونه بيابم

باسمه رب الحسین(ع)
محی الدین ابن عربی در عرفان نظری از بزرگان است و به عنوان امام العرفاء ملقب است
پیرامون تشیع ایشان چنین منقول است که کتاب فتوحات مکیه ایشان از کتبی است که با مذهب ما مطابق است می گویند وقتی این کتاب را نوشت در پشت بام مکه اوراق را کنار هم چید تا انچه غلط است در بارا ن از بین برود بعد از 1 سال به سراغ نوشتجات رفت و در ان هیچ تغییری ندید بحث راجع به کتاب فصوص ایشان است که در شام نوشته شده و تعضی از عناوین ان مخالف مذهب ماست که علما قایل هستند که ایشان در تقییه بوده اند
علامه محمد حسین طهرانی در کتاب روح مجرد مفصلا این مطلب را تحقیق کرده و قابل استفاده می باشد

با تشکر از عزيزي که پاسخ مرا داده است. بنده نظر مدير پايگاه آقاي احدي را هم مشتاقم بدانم که اميدوارم ايشان محبت نموده و پاسخ دهد.
البته فکر نکنم در باره فتوحات مکيه بحثي نباشد و موافق مذهب ما باشد و همچنين کلام علامه تهراني درست باشد.

سلام علیکم
آدرس دفتر قم : خیابان ارم، کوچخ 16، مقابل دفتر حآیت الله بهجت، پلاک 28
درس عرفان شبهای 5 شنبه نیز در همین مکان برگزار می شود.
در ضمن ایشان شبهای جمعه در تهران معرفت النفس می گویند.
آدرس : پاسداران میدان نوبنیاد، شهرک شهید چمران، مسجد امام موسی کاظم(ع)
تلفن دفتر قم:
02547837163
02517837164
هر دو درس عرفان و معرفت النفس قم و تهران بعد از نماز مغرب و عشاء برگزار می شود. (نماز به امامت معظم له )
لازم به ذکر است ایشان این هفته تشریف ندارند( عراق هستند).

چه بگویم... چه دارم بگویم جز شرمندگی و روسیاهی.
الهی! انت مولای و انا العبد .......
دوستان عزیزم: شرمنده ام از قصور خدمت ... تو را به خدا حلالم کنید. دیگر توانی برای آمدن به این انجمن ندارم. ببخشید مرا. در ضمن برای سلامتی استادم هم دعا نمایید. نگران حال ایشان نیز هستیم.
برای من حقیر هم دعا نمایید. اگر عمری بود شاید در زمانی دیگر برگشتم.

نوح تویی روح تویی فاتح و مفتوح تویی
سینه مشروح تویی بر در اسرار مرا


نور تویی سور تویی دولت منصور تویی
مرغ که طور تویی خسته به منقار مرا


قطره تویی بحر تویی لطف تویی قهر تویی
قند تویی زهر تویی بیش میازار مرا


حجره خورشید تویی خانه ناهید تویی
روضه اومید تویی راه ده ای یار مرا


روز تویی روزه تویی حاصل دریوزه تویی
آب تویی کوزه تویی آب ده این بار مرا


دانه تویی دام تویی باده تویی جام تویی
پخته تویی خام تویی خام بمگذار مرا



این تن اگر کم تندی راه دلم کم زندی

راه شدی تا نبدی این همه گفتار مرا

جناب نیکزاد:
اینجانب کسی نیستم که جوابی از خود داشته باشم. العیاذ بالله. با وجود این همه استاد گرامی من حقیر لب به سخن بگشایم؟ ولی مطالبی که جناب همدم ذکر کردند صحیح است. البته بنده حقیر رویه دیگری دارم. بنده شخصا وقتی اهل بیت را می شناسم دیگر به دنبال خواندن کنب دیگر کمتر می روم. نه اینکه قبول نداشته باشم و نخوانم. می خوانم آن کتب را ولی وقت کمتری صرف آن کتب می کنم.. آنقدر این دریای قرآن و حدیث عمیق است که خدا می داند کی به انتهای این بحر برسی. هر چقدر اهل بیت را بهتر بشناسیم در عرفان بیشتر موفق خواهیم شد. البته نمی توان از اشعار حافظ و مولانا و رضی الدین آرتیمانی و مشفق گذشت. نمی توان. یکی از کتبی که به هیچ وجه از این حقیر جدا نمی شود، دیوان حضرت حافظ علیه الرحمه است.
سعی کنید این قال صادق ها و قال باقر ها را به فرموده آیت الله العظمی بهجت دست کم نگیرید. تا می توانید از احادیث و قرآن در این مسیر سلوک استفاده نماید. مگر عرفان چیزی بیش از قرآن است؟ شما نگاه کنید ببینید این قرآن چه دنیای عجیبی است. استاد این حقیر در جلد سوم تفسیر فروغ خود فقط آیه " الم" سوره بقره را تفسیر می نمایند !!!!! آن هم از چند منظر، عرفان ، فلسفه، ریاضیات، و .... یعنی یک جلد تفسیر فقط یک آیه!! آنچه این حقیر در این مدت فهمیده ام این است که عرفان چیزی جز قرآن نیست ولی کمتر توجه به آن می شود. یکی از احوالات هفته آخر موت آیت الله العظمی بهجت این بود که قرآن بسیار می خواند و گریه می کرد و به همسر خویش می گفت نمی توانم از قران جدا شوم.... علاقه ای بسیار به آن دارم. روزی محضر یکی از همین عرفای قم نشسته بودم.. ایشان این را می گفت و گریه می کرد: " وقتی من علی(ع) دارم مرا به ابن عربی چه حاجت، وقتی حسن(ع) و حسین (ع)دارم مرا به مولانا چه حاجت... "حال عجیبی بود. بدن ها مانند بید در محضر ایشان می لرزید.
دوستان عزیزم: من را هم حلال کنید. اگر مطلبی گفته ام که باعث گمراهی شما شده ببخشید مرا. شیخ الاستاد حضرت آیت الله احدی نژاد هم حال خوشی ندارند. هفته قبل بود که گفتند دیگر هیچ چیزی از دنیای شما نمی خواهم.دیگر چیزی در این دنیا مرا خوشحال نمی کند. برای ایشان هم دعا کنید. همه محتاج دعای شما مومنین هستیم.
فی امان الله( شاید برای همیشه)

با تشکر از مدير پايگاه آقاي احدي نژاد
فرمايشات ايشان بسيار متين است و من خود نيز بر همين باورم اما چه کنم که بزرگاني که شما و اون برادر عزيز قبول دارند اقوال و نظرات ابن عربي را اگر بر قول معصوم ترجيح ندهند حد اقل برابر ميدانند و در مقام دفاع از ايشان عجايب و غرايبي را که نمونه‌اش را فرمودند(قضيه گذاشتن فتوحات مکيه بربام کعبه) در حالي که در همين فتوحات مکيه ايشان از عمر بن خطاب و ديگر دشمنان اهل بيت تعريف و تمجيد کرده و در صدد اثبات عصمت ايشان بوده پس اين دوگانگي مال چيست؟ اگر اهل بيت کفايت ميکنند و صراط مستقيم آنها هستند چرا جاده‌هاي سنگ لاخ و پر دست انداز مانند ابن عربي را که اختلاف زيادي در مورد شيعه بودنش هست را معرفي ميکنند؟ کتب ايشان را با افتخار تدريس ميکنند و او را امام العرفا ميدانند؟ اين تناقض نيست؟ با وجود اميرالمؤمنين چه کسي ميتواند امام العارفين باشد؟
شخصي که اگر نگوييم دشمن اهل بيت است حداقل تعريف از دشمن اهل بيت کرده.
عزيزان مستحضرند که تقيه به عدم سب و عدم تعرض نسبت به دشمنان محقق ميشود و لازم نيست تعريف و تمجيد کند.
طالبين حقيقت مراجعه کنند به فتوحات مکيه که چگونه شيعه را تخطئه کرده و براي دشمنان اهل بيت اثبات فضيلت و حتي عصمت العياذ بالله نموده است.
پس عزيزان بدانند که عرفان چيزي غير از انجام واجبات و ترک محرمات که همان اطاعت و مودت اهل بيت و تبري از دشمنانشان نيست.
حال اگر کسي اصرار بر فضيلت و برتري کساني مثل ابن عربي داشته باشد تحت هر عنواني که باشد و هر کسي که باشد از مقام تبري دور افتاده و منحرف ميباشد خواه القاب رنگارنگ آيت الله و علامه و عارف صمداني و... را يدک بکشد يا نکشد.
و السلام علي من اتبع الهدي

[quote='nikzad' pid='1943' dateline='1277382466']
با تشکر از مدير پايگاه آقاي احدي نژاد
فرمايشات ايشان بسيار متين است و من خود نيز بر همين باورم اما چه کنم که بزرگاني که شما و اون برادر عزيز قبول دارند اقوال و نظرات ابن عربي را اگر بر قول معصوم ترجيح ندهند حد اقل برابر ميدانند و در مقام دفاع از ايشان عجايب و غرايبي را که نمونه‌اش را فرمودند(قضيه گذاشتن فتوحات مکيه بربام کعبه) در حالي که در همين فتوحات مکيه ايشان از عمر بن خطاب و ديگر دشمنان اهل بيت تعريف و تمجيد کرده و در صدد اثبات عصمت ايشان بوده پس اين دوگانگي مال چيست؟ اگر اهل بيت کفايت ميکنند و صراط مستقيم آنها هستند چرا جاده‌هاي سنگ لاخ و پر دست انداز مانند ابن عربي را که اختلاف زيادي در مورد شيعه بودنش هست را معرفي ميکنند؟ کتب ايشان را با افتخار تدريس ميکنند و او را امام العرفا ميدانند؟ اين تناقض نيست؟ با وجود اميرالمؤمنين چه کسي ميتواند امام العارفين باشد؟
شخصي که اگر نگوييم دشمن اهل بيت است حداقل تعريف از دشمن اهل بيت کرده.
عزيزان مستحضرند که تقيه به عدم سب و عدم تعرض نسبت به دشمنان محقق ميشود و لازم نيست تعريف و تمجيد کند.
طالبين حقيقت مراجعه کنند به فتوحات مکيه که چگونه شيعه را تخطئه کرده و براي دشمنان اهل بيت اثبات فضيلت و حتي عصمت العياذ بالله نموده است.
پس عزيزان بدانند که عرفان چيزي غير از انجام واجبات و ترک محرمات که همان اطاعت و مودت اهل بيت و تبري از دشمنانشان نيست.
حال اگر کسي اصرار بر فضيلت و برتري کساني مثل ابن عربي داشته باشد تحت هر عنواني که باشد و هر کسي که باشد از مقام تبري دور افتاده و منحرف ميباشد خواه القاب رنگارنگ آيت الله و علامه و عارف صمداني و... را يدک بکشد يا نکشد.
و السلام علي من اتبع الهدي
[/
quote]

باسمه رب الحسین (ع)
1 علامه طهرانی در روح مجرد به این مساله پرداخته که در نسخ جدید مطالبی دال بر مخالفت با مذهب حقه وجود دارد که پس از تحقیق و دیدن نسخ قدیمی به این نبیجه رسیدیم که بعدها این کتاب تحریف شده و مقایله این نسخ با هم نمایانگر این مطلب است
2 این مطلب بر بام پشت بام گذاشتن قبل از تحریف بوده
3 امام در لغت به معنی پیشوا می باشد که دال بر تقدس در مقام لغت نیست در قران داریم هر قومی روز قیامت با امامش محشور می شود
4 اگر بر کسی امام العرفاء اطلاق شود به حسب تحقیقاتش می باشد نه به منظور قائل بودن امامت اصطلاحی در علم کلام
5 ما شیعه اهل بیت هستیم نه ابن عربی این کلام شما که ما کلام این گروه را بر اهل بیت ترجیح میدهیم صحیح نیست
6 کسی در اینجا محی الدین دا معرفی نکرده بلکه شما سوال کرده اید و ما هم جواب داده ایم
7 تکفیر کردن قومی به علت اختلاف نظر از تقوا به دور است
8 مگر به حضرت امام خمینی چنین افترا هایی مثل رمی به تصوف نشده است
9ما اختلافات علما و عرفا با اهل بیت را قبول نداریم و در صورت دیدن به دیوار می زنیم
10 من فکرمی کنم تقییه در مراتب مختلف متفاوت است گاهی اوقات که انسان در خطر باشد شاید اکراه به تمجید باشد بی اشکال باشد
11از اداب سوال کردن نزد اهل بیت این است که سوال برای فهمیدن باشد نه برای مج گیری
12 از بقواست که در محکوم کردن از عدالت خارج نشویم
به نیت 12 امام در 12 بند جواب داده شد

نقل قول: 1 علامه طهرانی در روح مجرد به این مساله پرداخته که در نسخ جدید مطالبی دال بر مخالفت با مذهب حقه وجود دارد که پس از تحقیق و دیدن نسخ قدیمی به این نبیجه رسیدیم که بعدها این کتاب تحریف شده و مقایله این نسخ با هم نمایانگر این مطلب است
2 این مطلب بر بام پشت بام گذاشتن قبل از تحریف بوده
3 امام در لغت به معنی پیشوا می باشد که دال بر تقدس در مقام لغت نیست در قران داریم هر قومی روز قیامت با امامش محشور می شود
4 اگر بر کسی امام العرفاء اطلاق شود به حسب تحقیقاتش می باشد نه به منظور قائل بودن امامت اصطلاحی در علم کلام
5 ما شیعه اهل بیت هستیم نه ابن عربی این کلام شما که ما کلام این گروه را بر اهل بیت ترجیح میدهیم صحیح نیست
6 کسی در اینجا محی الدین دا معرفی نکرده بلکه شما سوال کرده اید و ما هم جواب داده ایم
7 تکفیر کردن قومی به علت اختلاف نظر از تقوا به دور است
8 مگر به حضرت امام خمینی چنین افترا هایی مثل رمی به تصوف نشده است
9ما اختلافات علما و عرفا با اهل بیت را قبول نداریم و در صورت دیدن به دیوار می زنیم
10 من فکرمی کنم تقییه در مراتب مختلف متفاوت است گاهی اوقات که انسان در خطر باشد شاید اکراه به تمجید باشد بی اشکال باشد
11از اداب سوال کردن نزد اهل بیت این است که سوال برای فهمیدن باشد نه برای مج گیری
12 از بقواست که در محکوم کردن از عدالت خارج نشویم
به نیت 12 امام در 12 بند جواب داده شد

بنده قبلاً جواب اين پست را داده بودم لکن در اثر هک شدن سايت در روز 13 رجب پاسخم هم از بين رفت.
فرمايشات علامه تهراني متين اما ما قسم حضرت عباس را ببينيم يا دم خروس؟
چقدر تحريف صورت گرفته؟
الان که آقايان و آقازاده‌هاي متصدي دکانهاي عرفان همين کتاب موجود به قول شما و علامه تهراني تحريف شده را تدريس مي‌کنند.
من فکر ميکنم که شما اهل فضل بايد باشيد و شايد هم طلبه باشيد چطور نميدانيد که اگر اجمالاً بدانيم مطلبي از کتابي تحريف شده يا از روي تقيه گفته شده و ندانيم کدام مطلب و کجاي آن چنين است به طور کامل از حجيت مي‌افتد؟
ما روايات بسياري که اتفاقاً صحيح السند هم هستند داريم که به جهت تقيه يا حتي احتمال تقيه از حجيت افتاده و کسي الا من شذ و ندر با آنها اعتنا نکرده.(مانند روايات سهو النبي). چه برسد به اقوال و نظريات کسي که از اندلس و در زمان استيلاي امويان، اين دشمنان قسم خورده‌ي اهل بيت بر آن سامان سر در آورده و معروف شده و لقب امام العرفا گرفته‌اند.
علامه تهراني فرمايشات ديگري هم داشته از جمله در کتاب امام شناسي ج 18 ص 230 مطلبي دارد و در آن نسبت به قول کسي که لقب امام به آيت الله خميني داده اعتراض کرده و از مطلب ايشان چنين استفاده ميگردد که نميشود امام به غير معصوم اطلاق کرد. اين مطلب را مکرر از دکانداران عرفان به نقل از ايشان شنيده‌ام.
اينکه حضرتعالي شيعه اهل بيت هستيد نه شيعه ابن عربي چيز بسيار خوبي است اما بنده کي گفتم که شما شيعه ابن عربي هستيد؟ وچرا مطلب را به خودتان ميگيريد؟ واقعيتي را گفتم که بعضي از دکانداران عرفان چنين هستند. البته خيلي از مريدانشان که ممکن است شما هم جزء آنان باشيد واقعاً چنين نيستند و اساساً آثار ابن عربي و بالخصوص فتوحات مکيه را نخوانده‌اند و الا با خواندن آن کتاب سراسر تعريف و تمجيد از دشمنان اهل بيت خيليها روشن شده و به جاده اطاعت و ولايت اهل بيت باز گشته‌اند.
مقصود بنده از سؤال و مطرح کردن محيي الدين فقط و فقط تنوير اذهان بود نه خداي نکرده تعجيز و مچ گيري. مگر شما نديديد که در ابتداي بحث بعضيها حتي منصور حلاج را در زمره عرفا آورده و به اين نيز بسنده نکرده تا جايي پيش رفتند که از کلامشان مقايسه اينها با امير المؤمنين را بعضيها از جمله، بنده فهميدند.

باسمه رب الحسین (ع)
قبول کردن نظرات در مباحث عرفانی که بنا بر نظر بعضی بر حکمت مشا استوار است سلسه مباحث عقلی می باشد که با چهار چوب عقل و با فهم صحیح از کتاب و سنت صورت می گیرد حال اگر نظری خلاف دیدگاه و تعلیمات اهل البیت (ع) بود تکلیفش مشخص شده ولی ایا این منطقی است که
اگر گوشه ای از یک کتاب تحریف شده بود همانند یک روایت واحد با یک کتاب برخورد شود ایا شما اگر در یک کتاب بک جمله اشتباه ببینید تمام کتاب را بدون فائده می دانید
نکته بعد که حائز اهمیت است این است که علم فقه با عرفان متفاوت است و شما راههای علم فقه و اصطلاحات ان را نمیتوانید در علوم دیگر استفاده کنید مثلا خبر واحد ثقه حجت است ولی در کلام به خبر واحد اهمیت داده نمیشود و عقاید را با خبر واحد درست نمی کنیم تصور بنده این است که شما با عرفان معامله فقه می کنید
شما که جمعی را متهم می کنید که کلام ابن عربی را در حد کلام اهل بیت می دانند جمعی که به عنوان عارف می شناسیم چنینن نیستند به همبن علت عرض کردم ما شیعه ابن عربی نیستیم
تکلیف شما با قران چیست که لقب امام به اهل باطل داده سوره قصص ابه 41 ائمه بدعون الی نار و جواب این امر داده شده
مرحوم سید هاشم حداد در جمله ای چنین می فرماید که عرفایی از اهل سنت که مطالب حفه ای گفته اند یا دروغ گفته اند وبا شیعه بودهاند و تقییه می کرده اند
بک توصیه
شما به جای درست کردن دشمن فرضی و بعد تنویر اذهان به صورت مستقل و با رعابت عدالت به مطلب مستقلی در این موضوع بپردازیید
و من الله التوفیق

جناب همدم فکر کنم که شما خوب ميدانيد که منظور بنده از دکانداران عرفان چيست؟
بنده هيچوقت کسي از علماي شيعه را که پيرو و مخلص اهل بيت بودند مورد طعن و اشکال قرار نميدهم.
سخن بنده با کساني است که به تعبير روايت يبالغون في حب مخالفينا... (مستدرک وسائل ج11ص380). آنهايي که در صدد توجيه اقوال امثال ابن عربي هستند و هم آنهايي که شب و روز علماي بزرگي مانند آقاي خويي و آقاي سيستاني را که شکي در شيعه بودنشان نيست تخطئه و لعن مي‌کنند
جاي بسي شکر است که عرفايي را که شما ميشناسيد اينگونه نيستند.
درباره اطلاق لفظ امام که بنده کاملاً با شما هم عقيده هستم و بايد گفت که مرحباً بناصرنا. اين اشکال را به علامه تهراني بکنيد الحمدلله که شما قائل به اشتباه علامه تهراني در اين مورد هستيد، بنده مکرر اين آيه و روايات بسِياري را به متحجرين از طرفداران ايشان(کساني که اکثريت مسلمانان را به اتهام اطلاق لفظ امام به آيت الله خميني و سيد موسي صدر منحرف ميدانند) گفته‌ام و اصلاً بهترين شاهد اطلاق امام بر امام جماعت مسجد است. اما کسي که بر عقل خود قفلي بسته باشد و کلام علامه تهراني را حتي بر آيه قرآني که نقل فرموديد ترجيح دهد را چه مي‌شود کرد؟