سلام دوستان جوابمو بالاخره پیدا کردم.هر کی باور نداره ادیسون بهشتیه اینجا را بخونه

http://www.bornanews.com/Pages/News-70273.aspx

سلام دوست عزیز اشتباه نکنید :

این گونه افراد اگر ایمان داشته باشند و محرّک الهى که بحثى در آن نیست و اگر نداشته باشند اما محرّکشان انسانى و مردمى باشد بدون شک پاداش مناسبى از خداوند دریافت خواهند داشت، این پاداش ممکن است در دنیا باشد، و ممکن است در جهان دیگر، مسلّماً خداوند عالم و عادل آنها را محروم نمى کند، آما چگونه و چطور؟ جزئیاتش بر ما روشن نیست، همین اندازه مى توان گفت: «خداوند اجر چنین نیکوکارانى را ضایع نمى کند»

بنابراین تصور شما اشتباه ست.

موفق باشید

(27-08-2011 02:17 AM)ثمين نوشته شده توسط:  سلام اقاي اسماعيلي .لطفا تفسير ايه هايي كه خواستم رو تو دو يا سه خط بهم بگيد

باسلام

متاسفانه تفسیر این همه آیه در 3 خط برای بنده مقدور نیست.
موفق باشید

با سلام.
خداوند متعال در سوره های مختلفی از قرآن کریم به این مسئله اشاره فرموده که شرط جزای عمل ، ایمان و اخلاص است. مثلا:
* و من یعمل من الصالحات من ذکر او انثی و هو مومن فاولئک یدخلون الجنة و لا یظلمون نقیرا.* انبیاء 124 .
* من عمل صالحا من ذکر او انثی و هو مومن فلنحیینه حیاة طیبة و لنجزینهم باحسن ما کانوا یعملون* نحل 97.
* و من اراد الاخرة و سعی لها سعیها و هو مومن فاولئک کان سعیهم مشکورا* اسراء 19 .
ووو

لذا شرط ایمان درجزای اخروی از اصولیست که خذشه ناپذیر می باشد.

با درود بر راستجویان

آیه زیر را بخوانید

وَهِي تَجْرِي بِهِمْ فِي مَوْجٍ كَالْجِبَالِ وَنَادَى نُوحٌ ابْنَهُ وَكَانَ فِي مَعْزِلٍ يا بُنَي ارْكَبْ مَعَنَا وَلَا تَكُنْ مَعَ الْكَافِرِينَ(هود/42)
و آن کشتي، آنها را از ميان امواجي همچون کوه‌ها حرکت ميداد؛ (در اين هنگام،) نوح فرزندش را که در گوشه‌اي بود صدا زد: «پسرم! همراه ما سوار شو، و با کافران مباش!»
[/][/size]

اکنون پرسش



اگر کشتی در میان امواج کوه پیکر در حال حرکت بوده است و پسر نوح نیز در جایی خشک ،

به فرض اجابت در خواست پدر ، نامبرده چگونه می توانست آن سوار کشتی بسیار بزرگ شود ؟
[/size]

سلام

اشتباه شما ناشی از ترجمه نا صحیحی اس که ارائه دادید و همچنین آیه ای را از دل آیاتی که مرتبط به هم است کشیده اید بیرون.

خدا در دو آیه قبل دستور حرکت به نوح و قومش میدهد . در آیه قبل می گوید به نام خدا حرکت را آغاز کنید : « بسم الله ... »

در این ایه خداوند توصیف آن لحظه را می کند که کشتی در حال جدا شدن حالا از ساحل یا از هر نقطه ای از خشکی است که نوح فرزندش را در بین گروهی از جاماندگان می بیند .
در اینجا نوح با صدایی بلند و رسا ( و نه آرام ) فریاد می زند که پسرکم با ما بیا و از آن گروه نباش و ادامه ماجرا که پسرش می گوید به قطه ای در بالای کوه خواهم رفت .

تصور شما ظاهرا اشتباهه که کشتی وسط دریا و پسر در گوشه ای از خشکی است .
خیر کشتی مقدار کمی ( در حد یه موج آب ) از ساخل و خشکی فاصله گرفته که این اتفاق روی می دهد .

موفق باشید

(16-12-2011 10:45 AM)هم ولایتی نوشته شده توسط:  سلام

اشتباه شما ناشی از ترجمه نا صحیحی اس که ارائه دادید و همچنین آیه ای را از دل آیاتی که مرتبط به هم است کشیده اید بیرون.

خدا در دو آیه قبل دستور حرکت به نوح و قومش میدهد . در آیه قبل می گوید به نام خدا حرکت را آغاز کنید : « بسم الله ... »

در این ایه خداوند توصیف آن لحظه را می کند که کشتی در حال جدا شدن حالا از ساحل یا از هر نقطه ای از خشکی است که نوح فرزندش را در بین گروهی از جاماندگان می بیند .
در اینجا نوح با صدایی بلند و رسا ( و نه آرام ) فریاد می زند که پسرکم با ما بیا و از آن گروه نباش و ادامه ماجرا که پسرش می گوید به قطه ای در بالای کوه خواهم رفت .

تصور شما ظاهرا اشتباهه که کشتی وسط دریا و پسر در گوشه ای از خشکی است .
خیر کشتی مقدار کمی ( در حد یه موج آب ) از ساخل و خشکی فاصله گرفته که این اتفاق روی می دهد .

موفق باشید

درود
ترجمه اگر از نظر شما اشتباه است ترجمه ی مرجع عالی مقام مکارم شیرازی است

در ضمن وقتی که آن کشتی بسیار بزرگ در میان امواج کوه پیکر پیوسته در حال نوسان های شدید است فرضا اگر هم پسر بخواهد چه گونه می تواند داخل کشتی برود ؟

آیا فکر نمی کنید این یک داستان تخیلی بیش نیست ؟

طوفان و باد شدید است و آب با قدرت تمام در حال بالا رفتن و پایین آمدن و کشتی غول پیکر هم همینطور

جدا از تعصب مذهبی و تمایلات ذهنی ، شما جدا می توانید آن لحظات بسیار سخت محیطی را تجسم کنید ؟

به قول حافظ علیه سلام
شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل
کجا دانند حال ما سبکباران ساحلها