يكى از شاگردان مرحوم شيخ انصارى چنين مى گويد: در زمانى كه در نجف در محضر شيخ به تحصيل علوم اسلامى اشتغال داشتم يك شب شيطان را در خواب ديدم كه بندها و طنابهاى متعدّدى در دست داشت . از شيطان پرسيدم : اين بندها براى چيست ؟ پاسخ داد: اينها را به گردن مردم مى افكنم و آنها را به سوى خويش مى كشانم و به دام مى اندازم . روز گذشته يكى از اين طنابهاى محكم را به گردن شيخ مرتضى انصارى انداختم و او را از اتاقش تا اواسط كوچه اى كه منزل شيخ در آنجا قرار دارد كشيدم ولى افسوس كه عليرغم تلاشهاى زيادم شيخ از قيد رها شد و رفت .
وقتى از خواب بيدار شدم در تعبير آن به فكر فرو رفتم . پيش خود گفتم : خوب است تعبير اين رؤ يا را از خود شيخ بپرسم . از اين رو به حضور معظم له مشرّف شده و ماجراى خواب خود را تعريف كردم .
شيخ فرمود: آن ملعون (شيطان ) ديروز مى خواست مرا فريب دهد ولى به لطف پروردگار از دامش گريختم .
ين قرار بود كه ديروز من پولى نداشتم و اتّفاقاً چيزى در منزل لازم شد كه بايد آنرا تهيّه مى كردم . با خود گفتم : يك ريال از مال امام زمان (عج ) در نزدم موجود است و هنوز وقت مصرفش فرا نرسيده است . آنرا به عنوان قرض برمى دارم و انشاءاللّه بعداً ادا مى كنم . يك ريال را برداشتم و از منزل خارج شدم . همين كه خواستم جنس مورد احتياج را خريدارى كنم با خود گفتم : از كجا معلوم كه من بتوانم اين قرض را بعداً ادا كنم ؟
در همين انديشه و ترديد بودم كه ناگهان تصميم قطعى گرفته و از خريد آن جنس صرف نظر نمودم و به منزل بازگشتم و آن يك ريال را سرجاى خود گذاشتم

در احوالات مرجع بزرگ تشيع و استاد بزرگوار آيت الله بروجردي، آيت الله آقا نجفي اصفهاني آورده اند كه : در يكي از روزهايي كه مرحوم آقانجفي و برادر بزرگوارشان( آقا نورالله اصفهاني از علماو مراجع بزرگ كه توسط جلاد رضاخان؛ پزشك احمدي به شهادت رسيد)مشغول رياضت شرعي بودند، در وقت افطار ، جمعي از اهل علم و نزديكان وارد شدند . جز دو قرص نان ، چيزي حاضر نبود. بعد از نماز عشا ، مرحوم آقا نجفي در سجده ، ذكر حضرت كليم الله را مي خواند : « رب اني لما انزلت اليّ من خير فقير» . چون سر از سجده برمي دارد، چند ظرف طعام ، به رسم هديه به او مي رسد كه دقيقا به تعداد حاضران بوده است.