سلام,درقسمت وسواس مطالبی رو آورده ام که باخوندن اونها وتمرین زیاد؛ واینکه بخواهی ؛خوب خواهی شد؛ انشاء الله نجات پیداخواهی کرد.یکی از ویژگیهای شما اینست که خودت میدانی وسواس هستی؛ واین ویژگی مثبتی است, آخه اونها یی که وسواس دارند, خودشون باورشون نمی شه, که وسواس دارند؛ ولی همینقدرکه خودت معترفی ؛ خوبست.
گفتی باید خودم به خودم کمک کنم، اینهم ویژگی دومت؛ بله واقعا همینطوره؛ خداوند باآوردن قوانین شرع ؛ یک چارچوبی را دراختیار ما قرار داده؛ پس این کمک الهی, امامیمونه کمک خودمون که باید به این دستورات عمل کنیم. خواستن توانستن است.تنها راه مقابله با وسواس اینه که شما همه چیز را پاک بدونی ؛ وبرای شما همه چیز پاکه؛ اینو شرع مقدس به عهده گرفته؛ پس کاسه داغتراز آش نشویم؛ وتن به قوانین شرع مقدس بدهیم ؛هرجایی که شیطان آمد وسوسه کنه ؛ بهش بگو برای من همه چیز پاکه؛ ودماغشو به خاک بمال؛ شیطان هم چون متکبره؛ ومی بینه به حرفش نکردی, لذا دُمِشو میزاره روی کولش ومیره؛ چون بهش بر میخوره که به حرفش نمی کنی.
منهم دعات میکنم .شاد ومسرور باشی.

[quote='baran' pid='9075' dateline='1319545348']
سلام میخواستم خواهش کنم اگر کسی تجربه وسواس داشته وخوب شده بیاد اینجا بگه تا من هم استفاده کنم.
میدونم تنها راه علاجش بی اعتنایی هست اما 1ادم عادی خیلی راحت میتونه بگه بی اعتنا باش اما برای 1 ادمی مثل من واقعا سخته ولی دارم تلاشمو میکنم.
[/


سلام من دو سال پیش ناگهان وسواس شدید شدم این که می گم خیلی خیلی شدید بود به خاطر همین خیلی خیلی نگران بودم از اون جایی هم که روان پزشک های شهر ما خوب نبودن بنابراین من دائما به تهران سفر می کردم چون کارشناسان دائما می گویند بی اعتنایی کنید ولی بیماری ما همین است که به خاطر تغییراتی که در ذهن ما رخ داده نمی توانیم راضی شویم و بی اعتنایی کنیم بنابر این تنها راهش در مواقع شدید این است که با دارو ابتدا تغییراتی که در ذهنمان رخ داده به حالت اولیه باز گردونیم منم اول فکر می کردم با رفتن پیش روانشناس(نه روانپزشک)و بدون دارو میشه خوب شد در صورتی که هر دو درمان باید در کنار هم باشه.من با این حال چند تا روان پزشک عوض کردم تا این که با جستجو ی بسیار زیاد یکی از بهترین ها رو پیدا کردم و با خوردن دارو به مدت یک سال تا آخرین دونش و با مراجعه مداوم به پزشک و پرسیدن سوالات خودم از سایت مرجع تقلیدم(چون بعد از خوردن قرص دیگه راحت تر می توانستم بی اعتنایی کنم و راضی شوم)الان بسیار بسیار بهتر شدم و الان می بینم که کارهای من چقدر احمقانه بوده در صورتی که در گذشته کار های دیگران را اشتباه می دانستم. در ضمن من بعد از خوردن داروها در همان ماه اول تغییرات مثبت در حالم را کاملا حس می کردم