برادر عزیز هم ولایتی،

*** این مطلبی را که عنوان کردید (شروع سیادت و مساله شرافت معنوی) نظر شخصی خودتان است یا برای آن منبع و سندی دارید؟ ***

در مورد مساله شرافت، لغت شرف و یا شرافت از جمله مفاهیمی است که در زمان عرب جاهلی بسیار کاربرد داشته است و افراد به دلیل های مختلف خود را از دیگران شریف تر می دانستند. شرافت های قومی، قبیله ای و خانوادگی از جمله آن ها می باشد.

با آمدن اسلام و آغاز رسالت پیامبر خدا، به صورت گسترده و برنامه ریزی شده ای با مفاهیمی نظیر شرافت خانوادگی، قومی، قبیله ای و ... مبارزه شد. جالب است بدانید که حتی یک مورد استفاده از لغتی با ریشه "شرف" در آیات قرآن وجود ندارد و این در حالی است که شرف و شرافت یکی از پر کاربرد ترین لغات در اشعار و زبان عرب جاهلی بوده است (۱، ۲ و ۳). این عدم کاربرد چنین لغتی در کلام الهی را یکی از نشانه های مبارزه با این نحوه ارزش گذاری را می دانند (۴).

شرافت داشتن افرادی بر دیگران بر اساس قرابت فامیلی یا قومی از مواردی بوده است که اسلام و پیامبر خدا با آن به شدت مبارزه کرده اند و همان طور که در کامنت های دیگر خود به برخی آیات قرآن در این زمینه اشاره کردید، به نظر منطقی نمی آید که خداوند افرادی را بر دیگران به دلایل قومی شرافت داده باشد آن هم شرافت معنوی. به نظر می آید بر اساس آموزه های اسلامی و الهی شرافت و برتری معنوی در پرتو الطاف و عنایت الهی کسب کردنی است نه وراثتی و ژنتیکی.
این موضوع با مساله علاقه فردی مردم به افرادی که منسوب به خاندان پیامبر خدا هستند کاملا متفاوت است و این علاقه شرافتی به ارمغان نمی آورد.

موفق باشید
العظمه لله الواحد القهار