سلام هم ولایتی بر دوستان عزیزم

تو این تاپیک قصد اینو دارم تا به صورت نکته به نکته به شما دوستان طرز صحیح تلفظ حروف عربی ( خاصه هنگام خواندن نماز ) را به شما آموزش دهم ...

شاید بگید لزومی نداره و ما که داریم نمازمونو می خونیم حالا یه ذره «ه » رو «ح » بگیم یا فتحه رو کسره بگیم چه دخلی داره ؟ اصلا اهمیت هم داره ؟

خوب یه جمله جوابشه : اگر نتونی و نخوای صحیح تلفظ کنی نمازت باطله . دلیلشم الان با آوردن معنای کلماتی که ناصحیح در نماز بر زبان می آوری توضیح می دهم .

املای غلط کلمه / معنای کلمه
..........................................................
الرّهمان الرّهیم = مرهم گذار
الهمد = هلاک و خاموشی
العالِمین = دانشمندان
آلمین = درد کنندگان
نئبُدُ = همیشه می دانیم
نستئین = طلب وقت می کنیم
مستغیم = طلب ابری
انئمت = ناله ضعیف در آوردی
المقضوب = شاخه بریده شده
ظالّین = سایه کنندگان
ذالّین = خوار شده گان
زالّین = به لرزه افتادگان
غُل = بگیر ، هلاک کن و ...
اهد = زمین گود
سمد = ایستاده متحیّر
ثمد = آب باران نامطبوع مانده از زمستان
سبهان = عقل او را به خاطر پیری اش می گیریم
عزیم = اراده کنندگان
ازیم = سختی و قحطی
اَلا = آگاه باش
بهَمدِه = به هلاکت کردن او مشغولیم
سلَّ = شمشیر بکش ، به بیماری سل مبتلا کن
مُهَمّد = هلاک شده ، خفه شده
سالِحین = غائط شده گان


املای درست کلمه / معنای کلمه
.........................................................................
الرحمن الرحیم = بخشنده و مهربان
الحمد = ستایش
العالَمین = جهانیان
نعبد = عبادت می کنیم
نستعین = یاری می جوییم
مستقیم = راست
انعمت = نعمت داده ای
المغضوب = غضب شده ای
الضالین = گمراهان
قل = بگو
احد = یگانه
صمد = بی نیاز
سبحان = منزه می دانیم
عظیم = بزرگ
اعلی = برتر
بحمده = به ستایش او مشغولیم
صلّ = درود فرست
محمّد = ستوده شده
صالحین = شایسته گان

حالا متوجه شدید فتحه رو کسره گفتن قدر تفاوت معنا داره ؟ صالحین رو سالحین گفتن چقدر معنا رو برمی گردونه ؟

به مثال زیر دقت کنید :
الحمد لله رب العالمین = ستایش می کنم خدایی را که پروردگار جهان است .
الهمد لله رب العالمین = هلاک می کنم خدایی را که پروردگار جهانیان است .

پس حالا دیگه متوجه شدید که تا حالا چی می خوندید ....

موفق باشید[/size]

تلفظ 10 حرف ویژه

این مبحث مهم در واقع دومین کلید لهجه عرب است . پس کاملا دقت کنید و با تمرین کافی ، در تلفظ حروف ورزیده شوید . با کمی دقت در تلفظ حروف عربی و مقایسه آنها با تلفظ حروف فارسی ، مشخص می گردد که در بین 28 حرف زبان عرب فقط در 10 حرف از انها ، تلفظشان با زبان فارسی متفاوت است . این حروف دهگانه عبارتند از :
« ث - ح - ذ - ص - ض - ط - ظ - ع - غ - و »
18 حرف باقیمانده از حیث تلفظ تفاوتی با تلفظ فارسیشان ندارند . به عنوان مثال ، حرف « ب » در کلمه ابراهیم در هر دو زبان به یک شکل تلفظ می شود ؛ همچنین ، عرب حرف «س» را در کلمه سلام دقیقا مانند یک فارس تلفظ می کند . بنابراین در این مرحله ، کافی است که ما تنها تلفظ 10 حرف یاد شده را فرابگیریم .

حرف «ث»

این حرف را باید به اصطلاح ( نوک زبانی ) ونازک و کم حجم تلفظ کرد ( مانند کودکی که نوک زبانی صحبت می کند ) یعنی در حلیکه نوک زبان با دندانهای جلو در آرواره بالا تماس دارد ، هوا را به بیرون می دمیم ( فشار نوک زبان بر دندانها زیاد نباشد ) . حرف «ث» بدون اینکه صدای سوت از آن شنیده شود تلفظ می گردد : ثواب ، ثقلت ، ثابت .

موفق باشید

سین و ثاء

در تلفظ حرف سین ، بخش جلوی سطح زبان به لثه و قسمت صاف دندانهای پیشین بالا نزدیک می شود و این حرف دارای صدایی شبیه به سوت می باشد . ولی حرف ثاء از اتصال بخش مجاور نوک زبان به سر دندانهای پیشین بالا و به صورت دمیدگی ادا می شود مانند :
اِسم ( نام ) اِثم ( گناه )

هاء و حاء
حرف هاء به سادگی از حنجره و انتهای حلق ادا می شود ، ولی حرف حاء از وسط حلق تلفظ شده و در هنگام ادای آن ، دیواره حلق فشرده و جمع شده و این حرف با گرفتگی خاصّی ادا می شود مانند :
أهوی ( فرود آورد ) أحوی ( سیاه )
اُهِلَّ ( برده شد ) اُحِلَّ ( حلال شد )

همزه و عین
حرف همزه از حنجره و انتهای حلق ادا شده و در هنگام تلفظ آن تارهای صوتی به یکدیگر متصل می شود به طوری که صدای این حرف در حال سکون قطع می شود ولی حرف عین از وسط حلق ادا شده و در هنگام تلفظ آن دیواره ی حلق جمع شده و صدای این حرف در حال سکون قدری کشیده می شود مانند :
تألمون ( رنج می برید ) تعلمون ( می دانید )
أمین ( امانت دار ) عَمین ( نابینایان )

با سلام

یه سوال در مورد حروف عربی داشتم جایی بهتر از این تاپیک ندیدم.

آیا حرف ( ا ) جزو حروف عرب است؟ یا نه، فقط جنبه ی حرکتی دارد؟

(12-09-2010 10:41 AM)S_S_T نوشته شده توسط:  با سلام

یه سوال در مورد حروف عربی داشتم جایی بهتر از این تاپیک ندیدم.

آیا حرف ( ا ) جزو حروف عرب است؟ یا نه، فقط جنبه ی حرکتی دارد؟

سلام

زبان عربي داراي دو نوع الف است . الف حركت (صدا) پذير كه در واقع همان همزه است و به آن «الف يابسه» مي‎گويند و جزء حروف اصلي است . مانند : اَحْمَدْ.

اما قسم دوم الف ، الف حركت (صدا) ناپذير كه همان الف مدّي است و به آن «الف ليّنه» نيز مي‎گويند. مانند : والِدانَ .

اما اختلافي كه شما در تلفظ بيان كردد بيشتر برميگرده به الف نوع دوم . گروهي كه آن را حرف مستقلّي به حساب نياورده‎اند مي‎گويند الف مدّي مجرد صوت و قائم به
غير است و هميشه ساكن بوده و به تنهايي ادا نمي‎شود و جزء هيچ يك از حروف شمسي يا قمري نيست بلكه همانند واو و ياء مدّي، جزء‌ حروف فرعي مي‎باشد. امّا گروهي كه آن را حرف مستقلي به حساب آورده‎اند، مي‎گويند الف هم همانند ساير حروف داراي مخرجي در دستگاه تكلّم مي‎باشد، منتهي از فضاي دهان خارج مي‎شود و از حروف «هوائيّه» يا «جوفيّه» مي‎باشد.

موفق باشي

پس در مورد این حرف اختلاف نظر وجود داره؟ به نظر شما کدومش درسته؟

(12-09-2010 10:59 AM)S_S_T نوشته شده توسط:  پس در مورد این حرف اختلاف نظر وجود داره؟ به نظر شما کدومش درسته؟

سوال خوبيه

از نظر من در مقام آموزش قرآن بهتره اين اختلاف لحاظ نشه و تعداد حروف بدون لحلظ همان 28 حرف قرار بگيره . دليلش هم سردرگمي در تلفظ هر دو قسم است كه در عمل هيچ تاثيري ندارد .

موفق باشيد

من این سوال رو از این بابت می پرسم که دبیر عربی کنونی ما یه بحثی پیش اومد و گفت ما در عربی اصلا حرف "ا" نداریم و هرچی هست یا همزه هست یا حرکت.

می خواستم فقط ببینم نظر دوستان چیه.

ممنون

سلام

اين حرفشون صحيحه . ما در تلفظ حرف الف ابتدا حركت را مي گوييم ( يعني مصوت ) و بعد سكون ( صامت) را بيان مي كنيم . مثال تقطيع شده اش را مي زنم :

احمد = ء + ا + ح + م + َ + د

همانگونه كه مي بيني در تقطيع هجايي ما ابتدا مصوت را مي آوريم و بعد الف صامت را .

موفق باشي

قاف و غین
در تلفظ حرف قاف ، انتهای زبان به ابتدای زبان کوچک متصل شده و سپس به صورت ناگهانی از هم جدا می شوند . بنابراین صدای این حرف دارای صفت شدّت است و صدا در تلفظ آن قطع می شود . ولی در تلفظ حرف غین ابتدای حلق (مرز حلق و دهان) به زبان کوچک نزدیک شده و این حرف دارای صفت رخاوه است و صدا در تلفظ آن قطع نشده و به صورت کشیده ادا می شود مانند :
قَلَّ ( کم شد ) غَلَّ ( خیانت کرد )

واو
حرف واو در زبان فارسی از اتصال لب پایین به سر دندانهای پیشین بالا پدید می آید ولی در زبان عربی لبها بدون برخورد با دندانها به حالت گرد و پیوسته در می آید و این حرف از میان دو لب تلفظ می شود .

سین و ثاء
در تلفظ حرف سین ، بخش جلوی سطح زبان به لثه و قسمت صاف دندانهای پیشین بالا نزدیک می شود و این حرف دارای صدایی شبیه به سوت می باشد . ولی حرف ثاء از اتصال بخش مجاور نوک زبان به سر دندانهای پیشین بالا و به صورت دمیدگی ادا می شود مانند :
اِسم ( نام ) اِثم ( گناه )

زاء و ذال
محل تلفظ حرف زاء ، بخش جلوی سطح زبان و لثه و قسمت صاف دندانهای پیشین بالا می باشد ولی حرف ذال از اتصال بخش مجاور نوک زبان به سر دندانهای پیشین بالا و به صورت نازک و کم حجم ادا می شود مانند :
زکیُّ ( پارسا ) ذکیُّ ( هوشیار )


ادامه دارد ...