عصر یک جمعه ی دلگیر دلم گفت بگویم،بنویسم، که چرا عشق به انسان نرسیدست؟ چرا آب به گلدان نرسیدست؟ و هنوزم که هنوز است، غم عشق به پایان نرسیدست، بگو حافظ دلخسته ز شیراز بیاید، بنویسد که هنوزم که هنوز است، چرا یوسف گم گشته به کنعان نرسیدست؟ و چرا کلبه احزان به گلستان نرسیدست؟
عصر این جمعه دلگیر وجود تو کنار دل هر بی دل اشفته شود حس
تو کجایی گل نرگس؟؟

بخوان دعای فرج را دعا اثر دارد، دعا کبوتر عشق است بال و پر دارد ، بخوان دعای فرج را و عافیت بطلب ، که روزگار بسی فتنه زیر سر دارد ، بخوان دعای فرج را که یوسف زهرا ، ز پشت پرده غیبت به ما نظر دارد ، بخوان دعای فرج را به یاد خیمه ی سبز ، که آخرین گل سرخ از دلت خبر دارد...[font=Tahoma][/font]

تو بین منتظران هم عزیز من ،غریبی / عجیب تر، که چه آسان نبودنت شده عادت ، چه بی خیال نشستیم ، نه کوششی نه وفایی ، فقط نشستیم و گفتیم :
خدا کند که بیایی....[font=Tahoma][/font]

وقتی می گوییم خدا کند که بیایی شاید او می فرماید خدا کند که بخواهید...
اللهم عجل لولیک الفرج

اهل همین حوالی ام ، از شهر سیب ها
چشم انتظار، مثل تمام غریب ها
چشمم به ماه بود که دلواپست شدم؛ برگرد ای خلاصه امن یجیب ها
یک روز می رسی ولی آن روز هم هنوز؛ باور نمی کنند تو را نانجیب ها.
اللهم عجل لولیک الفرج

فرض کن حضرت مهدی به تو ظاهر گردد، ظاهرت هست چنانی که خجالت نکشی؟ باطنت هست پسندیده هر صاحب نظری؟ خانه ات لایق او هست که مهمان گردد؟ لقمه ات در خور او هست که نزدش ببری؟ پول بی شبهه و سالم ز همه داراییت، داری آنقدر که یک هدیه برایش بخری؟ حاضری گوشی همراه تو را چک بکند؟ با چنین شرط که در حافظه دستی نبری!واقفی بر عمل خویش تو بیش از دگران! می توان گفت تو را شیعه اثنی عشری؟

چه جمعه ها که یک به یک غروب شد نیامدی
چه بغض ها که در گلو رسوب شد نیامدی
خلیل آتشین سخن ، تبر به دوش بت شکن، خدای ما دوباره سنگ و چوب شد نیامدی
برای ما که خسته ایم نه؛ ولی برای عده ای چه خوب شد نیامدی
تمام طول هفته را به انتظار جمعه ام
دوباره صبح؛ظهر؛ نه غروب شد نیامدی...

با کدامین رو روزشمارش باشیم
عصرها منتظر صبح وصالش باشیم
سالهاست که منتظر سیصد و اندی مرد است
آنقدر مرد نبودیم که یارش باشیم..

غفلت از یار گرفتار شدن هم دارد
از شما دور شدن زار شدن هم دارد
هر که از چشم بیافتد محلش ندهند
عبد آلوده شدن خوار شدن هم دارد
با همه درد به دنبال طبیبم هنوز
دوری از کوی تو بیمار شدن هم دارد
از کریمان فقرا جود و کرم می خواهند
لطف بسیار طلبکار شدن هم دارد..

چشم آلوده کجا
دیدن دلدار کجا
دل سرگشته کجا
وصف رخ یار کجا
قصه عشق من و زلف تو دیدن دارد.
نرگس مست کجا
همدمی خار کجا
سر عاشق شدنم لطف طبیبانه توست
ورنه عشق تو کجا
این دل بیمار کجا
هر کسی را تو پسندی بشود خادم تو
خدمت عشق کجا
نوکر سربار کجا
کاش در نافله ات نام مرا هم ببری
که دعای تو کجا
عبد گنه کار کجا...