حالت موضوعی | حالت خطی

***محمد آسیابانی*** · 03-08-2011 01:45 AM

مسیحیت در ترازوی عقل

دین مبین اسلام زمانی به منصه‌ی ظهور رسید که بشریت توانایی حفظ و پاسداری از کلام خدا را در خود می‌دید، بنابراین دیگر نیازی به مسئله‌ی تجدید ادیان نبود. دین اسلام نیز نه تنها ادیان ابراهیمی پیش از خود را نفی نکرده بلکه خود را در امتداد آنها و در واقع کاملترین آنها می‌داند؛در این راستا نیز حضرت باری‌تعالی در آیه 85 سوره مبارکه آل‌عمران می‌فرماید:«و هر كس جز اسلام دينى[ديگر]جويد هرگز از وى پذيرفته نشود و وى در آخرت از زيانكاران است.»
در بعضی از کتاب‌های تاریخی اشاره شده است که کتاب مقدس در برهه‌ای از زمان مفقود شد و بعدها عده‌ای دوباره شروع به نگارش آن کرده و مقادیری بر آن افزودند؛این نکته شبهه‌ی موجود در عدم کلام‌الله بودن عهدعتیق را اثبات می‌کند، به همین ترتیب شبهه‌هایی نیز در سندیت داشتن اناجیل مطرح است و در طول تاریخ علم بودند اندیشمندانی که با تفکری منطقی و پژوهش‌های دقیق تاریخی، تناقضات موجود در کتاب مقدس را عیان کردند.در کلام شیعی نیز ابتدا ائمه معصومین وارد این جریان شده و تناقضات عهدین (به خصوص اناجیل) را مطرح کردند به طوریکه مناظرات امام‌رضا(ع)با«جاثلیق»پیشوای‌مسیحیان مشهور است. دکتر حسین فریدونی یکی از چهره‌های سرشناس در زمینه پژوهش علوم دینی به ویژه در رشته‌ی شناخت ادیان است که چندین سال تحقیقات جامع و گسترده‌ای را در ارتباط با شناخت یهودیت، مسیحیت، وهابیت، تصوف و... را داشته و به جز سخنرانی‌های پرشمار، کتاب‌ها و مقالاتی را نیز منتشر کرده است. مجموعه‌ی کتاب‌های کوچک 20 جلدی «بررسی‌وتحلیلی‌منصفانه‌پیرامون مسیحیت» نیز یکی از تالیفات دکتر فریدونی است که چهار جلد پایانی آن چندی پیش منتشر شد و مورد استقبال دانشجویان و مبلغان، قرار گرفت. این مجموعه کوچک به زبانی ساده به بررسی و نقد تناقضات اناجیل، فِرَق مسیحی، انحرافات این دین و ضدیت با علم و...می‌پردازد. مهمترین نکته‌ی این مجموعه در این است که محقق توانسته با مراجعه به خود متون الهیات مسیحی، تناقضات و انحرافات موجود در مسیحیت را عیان کند، کاری که البته در بین اندیشمندان و روشنفکران مسیحی نیز مسبوق به سابقه است. به عنوان مثال در کتابچه‌ی «اناجیل و تناقضات» مبجثی پیرامون خوب یا بد بودن شراب‌سازی وجود دارد که محقق با دو روایت از دو انجیل این تناقض را عیان می‌کند. روایت اول از انجیل یوحناست: «انجیل یوحنا ماجرای شراب‌سازی حضرت‌عیسی (ع) را در یک مجلس عروسی از جمله معجزات حضرت ذکر می‌کند: ... و در روز دوم در قانای جلیل عروسی بود و عیسی و شاگردانش را نیز به عروسی دعوت کردند و چون شراب تمام شد مادر عیسی بدو گفت شراب ندارند، .... مادرش به نوکران گفت هر چه بشما بگوید بکنید و در آنجا 6 قدح سنگی بر حسب تطهیر یهود نهاده بودند .... عیسی بدیشان گفت که قدح‌ها را از آب پر کنید و آنها لبریز کردند، پس بدیشان گفت الان بردارید و به نزد رئیس مجلس ببرید، پس بردند و چون رئیس مجلس آن آب را که شراب گردیده بود، بچشید و ندانست که از کجاست...» کتاب ذیل این روایت توضیحی هم در مورد کلمه شراب موجود در متن دارد که: «در کتاب مقدس عربی به جای شراب کلمه خمر در انگلیسی کلمه Wine آورده شده و در کتاب مقدس به زبان فرانسه کلمه Levin به کار برده شده که هر سه معنای شراب مسکر دارند. اما روایت دوم از انجیل لوقا (باب اول شماره‌های 13تا16) اورده شده است که بر اساس ان شراب و مسکر ننوشیدن را جزو شرافت‌های حضرت یحیی (ع) ذکر کرده است: «فرشته بدو گفت ای زکریا ترسان مباش زیرا که دعای تو مستجاب گردیده است و زوجه‌ات الیصابات برای تو پسری خواهد زایید و او را یحیی خواهید نامید و بسیاری از ولادت او مسرور خواهند شد زیرا که در حضور خداوند بزرگ خواهد بود و شراب و مسکری نخواهد نوشید.» حال بر اساس این دو روایت کاملا متناقض، یک مسیحی معتقد چگونه باید به دستورات شرعی عمل کند؟ شراب نوشیدن عمل خوبی است یا بد؟
مسئله ضدیت کلیسا (به خصوص کلیسای کاتولیک) با هرگونه علم نیز شهره‌ی آفاق بوده و دادگاه‌های تفتیش عقاید در قرون وسطی که منجر به شکنجه و سوزاندن عده‌ی بیشماری شد، ثمره‌ی این بی‌خردی است؛ کم نیستند دانشمندانی که به تیر جهل مسیحیت گرفتار آمده و سر بر راه علم و دانش داده‌اند، از این دست آزاداندیشان می‌توان به گالیله و جوردانو بورانو (فیلسوف و کشیش ایتالیایی) و جولیو چزاره دانینی (راهب و پزشک ایتالیایی که در فرانسه پس از قطع زبان سوزانده شد) اشاره کرد. دکتر فریدونی در کتابچه‌ی «مسیحیت و دانش و دانشمندان» ریشه‌ی این جهالت را با بیان دلایلی خود اناجیل ذکر کرده و سپس به طور موجز به شرح اقدامات ارباب کلیسا در قتل عام مردم و دانشمندان آزاداندیش می‌پردازد. بنابر این کتاب یکی از ضدیت‌های عهد جدید با علم پزشکی (که نشانه‌ایست از دور بودن مسیحیت فعلی از تعالیم پیامبر اولوالعزم حضرت مسیح) عمل «ختنه» در مردان است که با وجود تاکید عهد قدیم و حضرت مسیح و همینطور فواید پزشکی که این عمل دارد، در مسیحیت از آن نهی شده است و بانی دوری از این عمل بهداشتی کسی نیست جز پولس (بنیانگذار الهیات مسیحیت فعلی) چرا که در رساله پولس به فیلیپیان (باب 3 شماره‌های 3 و 4) آمده است: «از سگ‌ها باحذر باشید از عاملان شریر احتراز نمایید و از ختنه شدگان بپرهیزید، چرا که مختونان ما هستیم که خدا را در روح عبادت می‌کنیم.» دستور جناب پولس به این معنی است که همانطور که از سگ احتراز می‌کنید از ختنه شدگان نیز احتراز کنید و جالب است که با این کلام پولس امر بهداشتی و پزشکی ختنه از مسیحیت رخت بر بست. (برداشت از صفحه 13 کتاب) جالب است بدانید که پولسِ (به عبری شائول) کذاب از یهودیان متعصب بود و در اوایل به آزار و شکنجه مسیحیان دست داشت و هرگز مسیح پیامبر را از نزدیک ندید، اما بعدها با حیله به آیین مسیح گروید و تبدیل به شخص دوم مسیحیت شد. او باعث انحراف مسیحیت از راه حق با طرح عقیده‌ی الوهیت مسیح است و اناجیل بهره‌ی زیادی از تفکرات او دارند.

محمد آسیابانی