با سلام

همه ما این حدیث معروف و مشابه آنرا در زمینه معرفت اولیاء الله شنیده ایم :

خدايا حجت خود را به من بشناسان ، زيرا اگر حجت خود را به من نشناسانى ، از دين خود گمراه خواهم شد.اصول کافی


ویا امام باقر عليه السلام مى‏فرمود: تنها كسى خداى عزوجل را شناسد و پرستش كند كه هم خدا را بشناسد و هم اماماز ما خاندان را و كسى كه خداى عزوجل را نشناسد و امام از ما خاندان را نشناسد غيرخدا را شناخته و عبادت كرده، اينچنين (مانند عامه مردم) كه بخدا گمراهند .
سوال : طریق یا طرق معرفت امام چیست؟

دوستان عزیز با تفکر و مستدل جواب خود را ارائه دهند.

(26-02-2011 10:00 AM)شیعه نوشته شده توسط:  
سوال : طریق یا طرق معرفت امام چیست؟

دوستان عزیز با تفکر و مستدل جواب خود را ارائه دهند.

با سلام وتشكر از همه سروران که شرکت فرمودند . چون بحث مهم واساسی است ابتدا خلاصه وسپس کل مطلب آورده میشود وعلاقه مندان دقیق بخوانند .

خلاصه :

اينگفتار سعی دارد که این مطلب را روشن کند که برای مومنین فرقی ندارد که درزمان حضورولی الله باشند یا در زمان غیبت حجت الله و رسیدن به الله در هر زمان ممکن است ،مهم معرفت وعمل به وظیفه است ومعرفت هم به دیدن امام نیست همچنانکه جناب اویس قرنیکه از اوتاد و کملین وصاحب سر ائمه است حتی یکبار هم موفق به دیدن پیامبر نشد اماعرفانش از کسانیکه صبح وشب پیامبر را میدیدند بیشتر بود .

....................


امام صادق عليه السلام فرمود: زمانيكه بندگان به خداى عزوجل ذكر نزديكترند و خدا از ايشان بيشتر راضى است ، زمانيست كه حجت خداى عزوجل از ميان آنها مفقود شود و آشكار نگردد و جاى او را هم ندانند و از طرفى هم بدانند كه حجت و ميثاق خداى جل ذكره باطل نگشته و از ميان نرفته است (فضيلت اين زمان براى بندگان ، از اين جهت است كه شخص امام و معجزات او را به چشم نمى بينند و تنها از روى تفكر و تامل در آثار و براهين به وجود او معتقد مى شوند و شبهات و وساس شياطين جن و انس هم در آن زمان بسيار است ) در آن حال در هر صبح و هر شام به انتظار فرج باشيد (و با اين عمل غم و اندوه را از خود بزدائيد و چون وقت ظهور معلوم نيست . هميشه احتمال آن مى رود، و اميد و نشاط شما را زنده نگه مى دارد، از رحمت خدا مايوس ‍ نباشد) زيرا سخت ترين موقع خشم خدا بر دشمنانش زمانى است كه ، حجت او از ميان بندگانش مفقود باشد و آشكار نشود، و خدا مى داند كه اوليائش (در زمان غيبت امام هم ) شك نمى كنند و اگر ميدانست شك مى كنند، چشم به هم زدنى حجت خود را از ايشان نهان نمى داشت ، و ظهور امام جز بر سر بدترين مردم نباشد (يعنى براى از بين بردن آنها و جايگزينى عدل و داد است . يا آنكه غضب خدا در زمان غيبت مخصوص مردم بداست ولى نسبت به مؤ منين رحمت و ثواب است ).


واحادیث موید این حدیث :

«اي علي! بدان شگفت آورترين مردم در ايمان و بزرگ‏ترين آنان در يقين، کساني هستند كه در پايان دوران ـ با آن‌كه پيامبر خود را درک نکرده‌اند و از امام خود در پرده‌اند ـ به نوشته‌اي سياه بر صفحه‏اي سپيد، ايمان مي‏آورند.»[ يا عَلي اَعجَبُ النَّاسِ اِيمانا ًوَ اَعْظَمُهُمْ يَقيناً قَوْمٌ يَكُونُونَ فِي آخِرِالزَّمانِ لَمْ يَلْحَقُوا النَبِي وَحُجِبَ عَنْهُم الحُجَّةُ فَآمَنُوا بِسَوادٍ عَلَي بَيَاضٍ...»، شيخ صدوق، من لا يحضره الفقيه، ج4، ص366؛ ، كمال‏الدين و تمام النعمة، ج1، ص288، باب 25، ح8

....................

[3] مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْخَطَّابِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ سَيْفٍ عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ رِزْقٍ الْغُمْشَانِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ (؟) عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ وَلَايَتُنَا وَلَايَةُ اللَّهِ الَّتِي لَمْ يَبْعَثْ نَبِيّاً قَطُّ إِلَّا بِهَا

این حدیث دقیقا ترجمه وتفسیر آیه 55 سوره مائده است که الله تعالی فرمود :

إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آَمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ .

همچنین خدای سبحان در قرآن فرمود : ولکل قوم هاد : یعنی هر قومی یک هادی دارند.

همچنین فرمود:

{فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِن كُلِّ أمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَـؤُلاء شَهِيداً }النساء41
{وَيَوْمَ نَبْعَثُ مِن كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً ثُمَّ لاَ يُؤْذَنُ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ وَلاَ هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ }النحل84
{وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً عَلَيْهِم مِّنْ أَنفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيداً عَلَى هَـؤُلاء وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَاناً لِّكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ }النحل89
{وَجَاءتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّعَهَا سَائِقٌ وَشَهِيدٌ }ق21

یعنی هر امتی یک شهید دارند وهمانطور که میدانیم حتی در دوران فترت رسل وغیبت معصوم هم این قاعده پابرجاست وهمواره حجت الهی در زمین وجود دارد حال که امام غایب است آیا امر ولایت که در قرآن واحادیث تصریح شده هم غایب است ؟ جواب منفی است زیرا همان خداییکه انبیاء را فرستاد و خاتم النبیین (ص) هم ولایت الله را داشت بنص : انما ولیکم الله ورسوله والذین ....ودر زمان غیبت امام ، ولایت الهی بصورت دیگری به امر حضرت حجت در حال جریان است یعنی گاهی امر ولایت هویداست وگاهی پنهانی وسری که با توجه به احادیثی که گذشت برای مومنین حقیقی فرقی نمیکند که در زمان پیامبر باشند یا امام ویا در زمان غیبت بلکه معرفت الله ورسول واولیاء الله مهم است بزیان دیگر برای شیعه الله چیزی که مهم است شناخت وظیفه وعمل به وظیفه است که اگر این تقوا رعایت شود خدای متعال فرقان را هم عطا میکند وانسان بتدریج تحت ولایت الله و واولیائش قرار میگیرد وبه مقصد میرسد.پس نگران غیبت امام زمان نباشید .

تا آن‌گاه كه از فرزندان من از ديدگان مردمان پنهان شود... پس به پروردگار علي سوگند! حجّت حق، بر زمين استوار است، در جاده‌ها حركت مي‌كند. در خانه‌ها و قصرها وارد مي‌شود و در شرق و غرب زمين به گردش مي‌پردازد، سخن مردم را مي‌شنود و بر مردم سلام مي‌كند، مي‌بيند و ديده نمي‌شود، تا زمان ظهور وعدة الهي و نداي آسماني. هان! آن روز، روز شادي فرزندان علي و پيروان او است.غیبت نعمانی
...............


امام صادق مى‏فرماید: “من عرف هذا الامر ثم مات قبل ان یقوم القائم كان له مثل اجر من قتل معه‏”(54)،
كسى كه این امر(مسئله‏ى پیشوایى و امامت) را بشناسد و قبل از قیام قائم بمیرد، براى او اجرى همانند پاداش كسى است كه به همراه قائم شهید شده است.

آیا معرفت به دیدن است؟

مگر در قرآن نخواندیم که : وَإِن تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدَى لاَ يَسْمَعُواْ وَتَرَاهُمْ يَنظُرُونَ إِلَيْكَ وَهُمْ لاَ يُبْصِرُونَ (198) یعنی عده ای از همین اصحاب با وجود داشتن چشم که آلت معرفت ابتدایی انسان است به پیامبر (ص) نگاه میکنند ولی نمیبینند در حالیکه بعضی دیگر با نگاه به شتر وطبیعت به وجود الله پی میبرند . مانند جناب اویس قرنی که حتی یکبار هم پیامبر(ص) راندید اما پیامبر فرمود من بوی خدای رحمان را از سوی یمن (شهراویس) میشنوم.وعلت عرفانش هم تقوایش بود.

اللهم اهدنا من عندک ...اللهم عرفنی حجتک .

تفصيل مطالب در :


https://sites.google.com/site/hojjah/ser.maktum.zip

همان طور که دوست عزیزمان فرمودند معرفت امام به دیدن امام نیست چه بسا افرادی بودند که امام را می دیدند اما نسبت به مقام شامخ او هیچ اطلاعی نداشتند و یا اطلاع داشتند و هوی و هوس دنیوی باعث می شد که آن را نادیده بگیرند.
معرفت امام به شناخت مقام والای امام است و خود همواره مطیع اوامر و ولایتش بودن می باشد