-
راهنما سالنامه لیست اعضا جستجو
 
پاسخ گوی آنلاین سؤالات شرعی


زمان کنونی: 22-05-2012, 01:55 PM درود مهمان گرامی! (ورودثبت نام)


اطلاعیه های تالار

یا صاحب الزمان کی شود پشت به خانه کعبه دهی وبانگ انا المهدی سر دهی؟؟؟

ارسال پاسخ 
 
امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امیتازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
محال معرفة الله ........
نویسنده پیام
شیعه آفلاین
عضو کوشا
***

ارسال‌ها: 226
تاریخ عضویت: Feb 2010
اعتبار: 3
ارسال: #11
RE: محال معرفة الله ........
با سلام وصلوات بر محمد وآل برگزیده اش

انسان هدف دارد وهدف هم الله است . کتب آسمانی مسیر الله را نشان دادند اما پیامبران وامامانی هم لازمند تا دست انسان را بگیرند وبه مقصد برسانند وگرنه ارسال رسل چه لزومی داشت ؟ مگر خداوند قادر نبود که مثلا بهمان طریق فطری وبدون نیاز به اولیاء الهی انسان را هدایت کند؟

چه کسی باید دین جهانی را به منسه ظهور برساندوبشر را از این همه اختلاف وبدبختی برهاند وعدالت وکمال آدمی که از اهداف خلقت بودند محقق سازد؟


برای تسهیل و سادگی ، خلاصه موضوع اینست : آیا معرفت وشناخت خدای متعال امکان دارد ؟ واگر ممکن است چگونه وبه چه طریق؟

با دقت در آیات قران می یابیم که همه انسانها فطرتا خداشناس هستند اما این مرحله دانی معرفت است که بعدا با کمک عقل وسیر در آفاق وانفس ، انسان جاده حقیقت را پیدا میکند اما برای رسیدن به مقصد ونهایت عرفان ، ولایت ولی الله لازم است بزبان دیگر عقل لازم است اما کافی نیست. وتلبیس ابلیس درجاده سیر الی الله ، گاهی سراب را آب مینمایاند که :طی این مرحله بی همرهی خضر مکن ، ظلمات است بترس از خطر گمراهی

توشه این راه هم تقواست واگر تقوا نباشد انسان به ولایت اولیاء الله نمیرسد : أنه لا تنال ولايتنا إلا بالورع وإلا بالعمل .. فو الله لا تنال ولايتناإلا بالورع والاجتهاد في الدنيا ومواساة الاخوان في الله .

در احادیث نیز از حضرات معصومین علیهم السلام بعنوان محال یا جایگاه معرفت خدای سبحان نامبرده شده است که با بررسی آیات ولایت (55سوره مائده)و فمن تبعنی فانه منی ، وجود ولی الله بعد از الله ورسولش لازمه رسیدن به نور حقیقت است.

معرفت چیست ؟ مراتبش کدام است؟

میدانیم که اگر بین عارف ومعروف یا عالم ومعلوم سنخیت وتشابهی وجود نداشته باشد شناخت غیر ممکن است. حال درباره خدای سبحان که مثل ومانندی ندارد (لیس کمثله شئ) وبه چشم وحواس یافت نمیشود پس چگونه باید خد ا را شناخت؟

جواب اینست که اگر خدای متعال از روح خودش در آدمی ندمیده بود ودین فطری نبود ، شناخت خدا امری محال بود (ونفخت فیه من روحی ) ... (واعلموا ان الله یحول بین المرء وقلبه) و بدانيد كه خدا حائل مى شود ميان مرد و دل او.پس بین نفس و رب ارتباطی وجود دارد.


اما همه این مطالب در حد کلمات هستند که با آنها مقدمه ورود به دریا را پیدامیکنیم ، بزبان ساده تر همه این مطالب بسان کلاس شنایی است که بصورت تئوری برگزار میشود وتا همه ما عملا در استخر آب نیفتیم معنی ومفهوم آب وشنا را درک ولمس نمیکنیم.
معرفت الله از بالقوه به فعل برسد.



بزبان دیگر علم الیقین از دانسته ها ناشی میشود و ما تا شنا نکرده ایم اجمالا از شنا وآب (معرفت والله) دانسته هایی داریم(بصورت فطری وسیردرآفاق وانفس) وعین الیقین پس از دیدن دریا نتیجه میشود وحق الیقین پس از افتادن در دریا وشنا که مخصوص بعد از مرگ وقیامت ولمس نعمات بهشت یا آتش جهنم (لقاء الله ومحجوب شدن از الله) است.

پس انسان باید همیشه در حال توبه باشد که توبه بازگشت به جاده است و زمان عمر هم محدود وهیچ امری واجب تر ازتوبه نیست وبیشتر فریاد دوزخیان از تسویف(تاخیر توبه)است.

اما اشکالات مطروحه :

در زمان انبیاء شناخت به چه صورت بوده است ؟ با توجه به نص آیه فطری بودن دین ، انسان فطرتا خداشناس است وبهمین منظور هم دائما بخیال جاودانگی در دنیا دنبال ریاست ولذت و...است (که اینها هم در اثر همان تشعشعات روح خدایی در وجود آدمی است) دچار اشتباه شده و پیامبران جهت تذکر انسان به فطرتش ودستگیری از او ورساندن به مقصد از سوی خدای متعال بنابر لطف او ارسال شدند.وتا زمانیکه انسان بخدا نرسد آرام نخواهد شد.

آیا معرفت به دیدن است؟

مگر در قرآن نخواندیم که : وَإِن تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدَى لاَ يَسْمَعُواْ وَتَرَاهُمْ يَنظُرُونَ إِلَيْكَ وَهُمْ لاَ يُبْصِرُونَ (198) یعنی عده ای از همین اصحاب با وجود داشتن چشم که آلت معرفت ابتدایی انسان است به پیامبر (ص) نگاه میکنند ولی نمیبینند در حالیکه بعضی دیگر با نگاه به شتر وطبیعت به وجود الله پی میبرند . مانند جناب اویس قرنی که حتی یکبار هم پیامبر(ص) راندید اما پیامبر فرمود من بوی خدای رحمان را از سوی یمن (شهراویس) میشنوم.وعلت عرفانش هم تقوایش بود.

نکته دیگر اینکه خدای متعال در قرآن از آیات برای موقنین یاد کرده ، آیه خود خدا نیست بلکه نشانه خداست یعنی آیه را ببین تا بدانی خدایی وجود دارد اما جهت رسیدن به خدا باید از ولی مرشد کمک خواست. ذَلِكَ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ مَن يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَن يُضْلِلْ فَلَن تَجِدَ لَهُ وَلِيًّا مُّرْشِدًا (کهف17) . ولی مرشد .
بنابراین در زمان فقد نبی یا زمان غیبت ولی الله ، اگر حجت خدای متعال را نشناسیم ، گمراه خواهیم شد.


اللَّهُمَّ عَرِّفْنِي حُجَّتَكَ فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تُعَرِّفْنِي حُجَّتَكَ ضَلَلْتُ عَنْ دِينِي .اصول کافی

اللهم اجعل عاقبة امرنا خیرا
(آخرین ویرایش در این ارسال: 26-02-2011 11:13 AM، توسط شیعه.)
24-02-2011 09:56 AM
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
جستجو آفلاین
عضو کوشا
***

ارسال‌ها: 158
تاریخ عضویت: Jan 2011
اعتبار: 2
ارسال: #12
RE: محال معرفة الله ........
(24-02-2011 09:56 AM)شیعه نوشته شده توسط:  ...
نکته دیگر اینکه خدای متعال در قرآن از آیات برای موقنین یاد کرده ، آیه خود خدا نیست بلکه نشانه خداست یعنی آیه را ببین تا بدانی خدایی وجود دارد اما جهت رسیدن به خدا باید از ولی مرشد کمک خواست. ذَلِكَ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ مَن يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَن يُضْلِلْ فَلَن تَجِدَ لَهُ وَلِيًّا مُّرْشِدًا (کهف17) .


با سلام و تشکر فراوان از دوست عزیز جناب شیعه

در خصوص اینکه "آیات" یا نشانه های خدا بر اساس قرآن چه هستند و چه ویژگی هایی دارند و اینکه در برابر آیات چه تعامل هایی در قرآن ذکر شده مواردی اشاره می شود.

تعامل با آیات خداوند :

ایمان آوردن یا داشتن به آیات

وَإِذَا جَاءَكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِآيَاتِنَا فَقُلْ سَلَامٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلَىٰ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنكُمْ سُوءًا بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابَ مِن بَعْدِهِ وَأَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿الأنعام: ٥٤﴾

فَكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّـهِ عَلَيْهِ إِن كُنتُم بِآيَاتِهِ مُؤْمِنِينَ ﴿الأنعام: ١١٨﴾

وَمَا تَنقِمُ مِنَّا إِلَّا أَنْ آمَنَّا بِآيَاتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاءَتْنَا رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ﴿الأعراف: ١٢٦﴾

پیروی از آیات

وَلَوْ أَنَّا أَهْلَكْنَاهُم بِعَذَابٍ مِّن قَبْلِهِ لَقَالُوا رَبَّنَا لَوْلَا أَرْسَلْتَ إِلَيْنَا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آيَاتِكَ مِن قَبْلِ أَن نَّذِلَّ وَنَخْزَىٰ ﴿طه: ١٣٤﴾

وَلَوْلَا أَن تُصِيبَهُم مُّصِيبَةٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَيَقُولُوا رَبَّنَا لَوْلَا أَرْسَلْتَ إِلَيْنَا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آيَاتِكَ وَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ﴿القصص: ٤٧﴾

خواندن و تذکار آیات

لَيْسُوا سَوَاءً مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّـهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ ﴿آل عمران: ١١٣﴾

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّـهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آيَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ﴿الأنفال: ٢﴾

... ذُكِّرَ بِآيَاتِ رَبِّهِ ...﴿الكهف: ٥٧﴾

تکذیب و تکفیر
در کلام قرآن مجید موارد متعددی از تکذیب یا تکفیر آیات توسط انسان آورده شده است.
وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُولَـٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿البقرة: ٣٩﴾

مَن يَكْفُرْ بِآيَاتِ اللَّـهِ فَإِنَّ اللَّـهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ ﴿آل عمران: ١٩﴾

يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّـهِ وَأَنتُمْ تَشْهَدُونَ ﴿٧٠﴾

استکبار ورزیدن و به سخره گرفتن

كُنتُمْ عَنْ آيَاتِهِ تَسْتَكْبِرُونَ ﴿الأنعام: ٩٣﴾

وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَيُجَادِلُ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ وَاتَّخَذُوا آيَاتِي وَمَا أُنذِرُوا هُزُوًا ﴿الكهف: ٥٦﴾

ذَٰلِكَ جَزَاؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوا وَاتَّخَذُوا آيَاتِي وَرُسُلِي هُزُوًا ﴿الكهف: ١٠٦﴾

تلاش بر علیه آیات و مجادله در آیات

وَالَّذِينَ سَعَوْا فِي آيَاتِنَا مُعَاجِزِينَ أُولَـٰئِكَ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ ﴿الحج: ٥١﴾

أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُجَادِلُونَ فِي آيَاتِ اللَّـهِ أَنَّىٰ يُصْرَفُونَ ﴿غافر: ٦٩﴾

الحاد در آیات

إِنَّ الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي آيَاتِنَا لَا يَخْفَوْنَ عَلَيْنَا أَفَمَن يُلْقَىٰ فِي النَّارِ خَيْرٌ أَم مَّن يَأْتِي آمِنًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ إِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ﴿فصلت: ٤٠﴾

فروختن آیات

وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَن يُؤْمِنُ بِاللَّـهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْهِمْ خَاشِعِينَ لِلَّـهِ لَا يَشْتَرُونَ بِآيَاتِ اللَّـهِ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَـٰئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ إِنَّ اللَّـهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ ﴿آل عمران: ١٩٩﴾

وَلَا تَشْتَرُوا بِآيَاتِي ثَمَنًا قَلِيلًا وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللَّـهُ فَأُولَـٰئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ ﴿المائدة: ٤٤﴾

اشْتَرَوْا بِآيَاتِ اللَّـهِ ثَمَنًا قَلِيلًا فَصَدُّوا عَن سَبِيلِهِ إِنَّهُمْ سَاءَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿التوبة: ٩﴾

غافل و بی خبر بودن از آیات

إِنَّ الَّذِينَ لَا يَرْجُونَ لِقَاءَنَا وَرَضُوا بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَاطْمَأَنُّوا بِهَا وَالَّذِينَ هُمْ عَنْ آيَاتِنَا غَافِلُونَ ﴿يونس: ٧﴾

فَالْيَوْمَ نُنَجِّيكَ بِبَدَنِكَ لِتَكُونَ لِمَنْ خَلْفَكَ آيَةً وَإِنَّ كَثِيرًا مِّنَ النَّاسِ عَنْ آيَاتِنَا لَغَافِلُونَ ﴿يونس: ٩٢﴾

مکر در آیات

وَإِذَا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِّن بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُمْ إِذَا لَهُم مَّكْرٌ فِي آيَاتِنَا قُلِ اللَّـهُ أَسْرَعُ مَكْرًا إِنَّ رُسُلَنَا يَكْتُبُونَ مَا تَمْكُرُونَ ﴿يونس: ٢١﴾


نکات دیگری در مورد آیات خداوند

بیان بیان کننده بودن (گویی بیان کننده بودن یا مبین بودن از صفت های آیات است)

كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّـهُ آيَاتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ﴿البقرة: ١٨٧﴾

فِيهِ آيَاتٌ بَيِّنَاتٌ مَّقَامُ إِبْرَاهِيمَ وَمَن دَخَلَهُ كَانَ آمِنًا وَلِلَّـهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ اللَّـهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعَالَمِينَ ﴿آل عمران: ٩٧﴾

انظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْآيَاتِ ثُمَّ انظُرْ أَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ ﴿المائدة: ٧٥﴾

وَكَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ الْآيَاتِ وَلِتَسْتَبِينَ سَبِيلُ الْمُجْرِمِينَ ﴿٥٥﴾

فِيهَا آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ لَّعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ﴿النور: ١﴾

خداوند آیات را می نمایاند یا پنهان می کند

هَلْ يَنظُرُونَ إِلَّا أَن تَأْتِيَهُمُ الْمَلَائِكَةُ أَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ أَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ ۗ يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لَا يَنفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِن قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا ۗ قُلِ انتَظِرُوا إِنَّا مُنتَظِرُونَ ﴿١٥٨﴾

سَأَصْرِفُ عَنْ آيَاتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ ... ﴿الأعراف: ١٤٦﴾

عطا کردن آیات توسط خداوند (برای مثال به پیامبران)

ثُمَّ بَعَثْنَا مِن بَعْدِهِم مُّوسَىٰ بِآيَاتِنَا إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَظَلَمُوا بِهَا فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ ﴿الأعراف: ١٠٣﴾

ثُمَّ بَعَثْنَا مِن بَعْدِهِم مُّوسَىٰ وَهَارُونَ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ بِآيَاتِنَا فَاسْتَكْبَرُوا وَكَانُوا قَوْمًا مُّجْرِمِينَ ﴿يونس: ٧٥﴾

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِآيَاتِنَا وَسُلْطَانٍ مُّبِينٍ ﴿هود: ٩٦﴾

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِي آتَيْنَاهُ آيَاتِنَا فَانسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطَانُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِينَ ﴿الأعراف: ١٧٥﴾

آیات به معنی معجزه

وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَىٰ تِسْعَ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ فَاسْأَلْ بَنِي إِسْرَائِيلَ إِذْ جَاءَهُمْ فَقَالَ لَهُ فِرْعَوْنُ إِنِّي لَأَظُنُّكَ يَا مُوسَىٰ مَسْحُورًا ﴿الإسراء: ١٠١﴾



موفق باشید
العظمه لله الواحد القهار

جستجو
25-02-2011 12:40 AM
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
جستجو آفلاین
عضو کوشا
***

ارسال‌ها: 158
تاریخ عضویت: Jan 2011
اعتبار: 2
ارسال: #13
RE: محال معرفة الله ........
اما موارد خاصی که در قرآن از آیات الهی یاد شد است:

خون, شپش، قورباغه، ملخ، طوفان (در مورد قوم بنی اسراییل)

فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ آيَاتٍ مُّفَصَّلَاتٍ فَاسْتَكْبَرُوا وَكَانُوا قَوْمًا مُّجْرِمِينَ ﴿١٣٣﴾

اختلاف شب و روز، آسمان و زمین، خورشید و ماه

إِنَّ فِي اخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمَا خَلَقَ اللَّـهُ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَتَّقُونَ ﴿يونس: ٦﴾

هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِتَسْكُنُوا فِيهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَسْمَعُونَ ﴿يونس: ٦٧﴾

وَهُوَ الَّذِي مَدَّ الْأَرْضَ وَجَعَلَ فِيهَا رَوَاسِيَ وَأَنْهَارًا وَمِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ جَعَلَ فِيهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهَارَ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ﴿الرعد: ٣﴾

وَفِي الْأَرْضِ قِطَعٌ مُّتَجَاوِرَاتٌ وَجَنَّاتٌ مِّنْ أَعْنَابٍ وَزَرْعٌ وَنَخِيلٌ صِنْوَانٌ وَغَيْرُ صِنْوَانٍ يُسْقَىٰ بِمَاءٍ وَاحِدٍ وَنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلَىٰ بَعْضٍ فِي الْأُكُلِ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ﴿الرعد: ٤﴾

وَسَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومُ مُسَخَّرَاتٌ بِأَمْرِهِ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ﴿النحل: ١٢﴾

وَجَعَلْنَا السَّمَاءَ سَقْفًا مَّحْفُوظًا وَهُمْ عَنْ آيَاتِهَا مُعْرِضُونَ ﴿الأنبياء: ٣٢﴾

أَلَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنَا اللَّيْلَ لِيَسْكُنُوا فِيهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ﴿النمل: ٨٦﴾

حضرت یوسف و برادرانش

لَّقَدْ كَانَ فِي يُوسُفَ وَإِخْوَتِهِ آيَاتٌ لِّلسَّائِلِينَ ﴿يوسف: ٧﴾

پرندگان

أَلَمْ يَرَوْا إِلَى الطَّيْرِ مُسَخَّرَاتٍ فِي جَوِّ السَّمَاءِ مَا يُمْسِكُهُنَّ إِلَّا اللَّـهُ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ﴿النحل: ٧٩﴾

اصحاب کهف

أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ كَانُوا مِنْ آيَاتِنَا عَجَبًا ﴿الكهف: ٩﴾

وَتَرَى الشَّمْسَ إِذَا طَلَعَت تَّزَاوَرُ عَن كَهْفِهِمْ ذَاتَ الْيَمِينِ وَإِذَا غَرَبَت تَّقْرِضُهُمْ ذَاتَ الشِّمَالِ وَهُمْ فِي فَجْوَةٍ مِّنْهُ ذَٰلِكَ مِنْ آيَاتِ اللَّـهِ مَن يَهْدِ اللَّـهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَن يُضْلِلْ فَلَن تَجِدَ لَهُ وَلِيًّا مُّرْشِدًا ﴿الكهف: ١٧﴾

خوردن و چرای حیوانات

كُلُوا وَارْعَوْا أَنْعَامَكُمْ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّأُولِي النُّهَىٰ ﴿طه: ٥٤﴾

رهایی حضرت ابراهیم از آتش
فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَن قَالُوا اقْتُلُوهُ أَوْ حَرِّقُوهُ فَأَنجَاهُ اللَّـهُ مِنَ النَّارِ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ﴿العنكبوت: ٢٤﴾

خلقت انسان از خاک و به صورت زوج برای آرامش

وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَكُم مِّن تُرَابٍ ثُمَّ إِذَا أَنتُم بَشَرٌ تَنتَشِرُونَ ﴿الروم: ٢٠﴾

وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِّتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُم مَّوَدَّةً وَرَحْمَةً إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ﴿الروم: ٢١﴾

خواب در شب و تلاش برای معاش در روز

وَمِنْ آيَاتِهِ مَنَامُكُم بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَابْتِغَاؤُكُم مِّن فَضْلِهِ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَسْمَعُونَ ﴿الروم: ٢٣﴾

ترس و امید در صاعقه

وَمِنْ آيَاتِهِ يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَطَمَعًا وَيُنَزِّلُ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَيُحْيِي بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ﴿الروم: ٢٤﴾

رزق و روزی تنگ و گشاده

أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّـهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاءُ وَيَقْدِرُ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ﴿الروم: ٣٧﴾

باد

وَمِنْ آيَاتِهِ أَن يُرْسِلَ الرِّيَاحَ مُبَشِّرَاتٍ وَلِيُذِيقَكُم مِّن رَّحْمَتِهِ وَلِتَجْرِيَ الْفُلْكُ بِأَمْرِهِ وَلِتَبْتَغُوا مِن فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿الروم: ٤٦﴾

روان بودن کشتی در دریا

أَلَمْ تَرَ أَنَّ الْفُلْكَ تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِنِعْمَتِ اللَّـهِ لِيُرِيَكُم مِّنْ آيَاتِهِ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ ﴿لقمان: ٣١﴾

وَمِنْ آيَاتِهِ الْجَوَارِ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلَامِ ﴿الشورى: ٣٢﴾

قرآن خود یکی از آیات و حاوی آیات

كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَيْكَ مُبَارَكٌ لِّيَدَّبَّرُوا آيَاتِهِ وَلِيَتَذَكَّرَ أُولُو الْأَلْبَابِ ﴿ص: ٢٩﴾

جدا شدن روح از بدان در حین خواب و مرگ

اللَّـهُ يَتَوَفَّى الْأَنفُسَ حِينَ مَوْتِهَا وَالَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنَامِهَا فَيُمْسِكُ الَّتِي قَضَىٰ عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْأُخْرَىٰ إِلَىٰ أَجَلٍ مُّسَمًّى إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ﴿الزمر: ٤٢﴾

رویش پس از باران

وَمِنْ آيَاتِهِ أَنَّكَ تَرَى الْأَرْضَ خَاشِعَةً فَإِذَا أَنزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ إِنَّ الَّذِي أَحْيَاهَا لَمُحْيِي الْمَوْتَىٰ إِنَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿فصلت: ٣٩﴾

خلق و آفرینش موجودات

وَفِي خَلْقِكُمْ وَمَا يَبُثُّ مِن دَابَّةٍ آيَاتٌ لِّقَوْمٍ يُوقِنُونَ ﴿الجاثية: ٤﴾

رام کردن آنچه در آسمان و زمین است برای انسان

وَسَخَّرَ لَكُم مَّا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا مِّنْهُ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ﴿الجاثية: ١٣﴾

موفق باشید
العظمه لله الواحد القهار

جستجو
(آخرین ویرایش در این ارسال: 25-02-2011 12:54 AM، توسط جستجو.)
25-02-2011 12:53 AM
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
جستجو آفلاین
عضو کوشا
***

ارسال‌ها: 158
تاریخ عضویت: Jan 2011
اعتبار: 2
ارسال: #14
RE: محال معرفة الله ........
نکته آخر در مورد آیات که به نظر این حقیر در خور توجه دو چندان است اختصاص بیان کردن آیات و نازل کردن آنها به خداوند است ...
همچون

كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّـهُ لَكُمُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ﴿النور: ٦١﴾

يُبَيِّنُ اللَّـهُ لَكُمْ آيَاتِهِ وَاللَّـهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ﴿النور: ٥٩﴾

هُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ عَلَىٰ عَبْدِهِ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ لِّيُخْرِجَكُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَإِنَّ اللَّـهَ بِكُمْ لَرَءُوفٌ رَّحِيمٌ ﴿الحديد: ٩﴾

اگر به نمونه های خاصی که از آیات در قرآن کریم یاد شده دقت شود موارد متعددی دیده میشود که سادگی و در دسترس بودن آنها مشخص است و گویی همه جا را فرا گرفته اند.

در تفسیر سوره حمد امام خمینی می گویند، این خورشید و ماه (مخلوقات) نیست که شما را از خدا دور می کند بلکه این منیت ها و خود خواهی های انسان است که انسان را از خداوند دور می سازد.
به عبارتی اگر خود خواهی و منیت انسان کنار برود چیزی مانع وی برای شناخت خدا نخواهد شد بلکه گویی همه چیز وی را به خدا می رساند.

برای مثال ... آیا ذات فعل نگاه کردن به زیبایی مخلوق خدا (یک زن) توسط مخلوقی دیگر (یک مرد) شر یا نا ثواب است یا این خودخواهی مرد و زن است که چون چیزی جز "خود" و "من" را در آن لحظه نمی بینند صورت این فعل را زشت و ناپسند می کند؟

موفق باشید
العظمه لله الواحد القهار

جستجو
25-02-2011 01:08 AM
یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
ارسال پاسخ 


پرش به انجمن: