مطلب بالا را چگونه یافتید ؟ آیا از خودتونه ؟ و تفکرات شماست؟

(14-07-2010 07:56 PM)هم ولایتی نوشته شده توسط:  مطلب بالا را چگونه یافتید ؟ آیا از خودتونه ؟ و تفکرات شماست؟

خیر دوستان با ایمیل برایم فرستاده اند. اما من در باره اش فکر کردم و سؤالاتی بذهنم رسید که مطرح میکنم. ابتدا شما نظرتون را بگید. سپاس.

درود.
آیا مطالعه ی این مقاله خیلی بطول خواهد کشید؟ لطفا زمان پاسخگوئی را مشخص کنید تا مرتبا مجبور به بازدید و سرکشی نشوم. سپاس.

سلام بر شما کاربر محترم

در این سایت هر انجمن کارشناس خود را دارد و سوالات تخصصی مربوط را کارشناس آن تالار جواب خواهند گفت .

انشاالله هر زمان جناب محمد آسیابانی و یا همدم حضور یافتند جوابتان را خواهند داد . ( زیاد طول نمیکشه نهایتا 5 الی 7 روز)

موفق باشید

بسیار عالی.
برای منهم همین مدت طول کشید تا متوجه شدم که نظرم در باره ی آن چیست! اما نظر من مهم نیست، مهم اینست که نظر یک فیلسوف متخصص در اینباره چیست! من میترسم قبل از نظر تخصصی در باره ی آن اظهار نظر کنم.

سلام
قسمتی ار متن شما

بخش مهمی از محموله‌ی فکری انسان، "تناقض" است. عناصر فکری، دریافتها(percept)،برداشتهااستنباط(inference)، و تلقیات و افکاری هستند که در برخورد با اشیاء و مفاهیم، در ذهن انسان پدیدار میگردد، و اینگونه عناصر غالبا توسط انسان به نقد کشیده میشوند. در این نقادی‌هاست که فکر به سینتاگماهای واژه تبدیل میشود، و واژگان از نوعی هستند که غالبا و اجبارا به یک بُعد خاص اشاره میکنند، و مفاهیم کلی واژگان غالبا به شکلی است که اگر بخواهیم آنرا بشکل احجام فضائی تجسم کنیم، چندوجهی‌های نامنظمی را شبیه است که در هر وجه خود معنای متفاوتی را حمل میکند. در چنین حالتی، در هر بار استعمال، کاری جز توجه به یک وجه خاص مفهوم از واژه ساخته نیست، و از آنجا که این وجوه نامنظمند، یا با [نظم "واژه‌محور"]ی که ما میشناسیم، قابل تعریف نیستند بنابراین دو واژه که به وجوه مختلف یک مفهوم اشاره میکنند،از آنجاکه موضوعشان یکیست متناقض بنظر میرسند. اکنون با این تفاسیر، پاراگراف فوق به شما میگوید که: "نیرو ستودنی است".. اما از سوی دیگر میبینید که جزء تفکیک‌ناپذیر اندیشه‌ی ما، "ضدقدرت" است.. آیا تکلیف اینگونه تناقضات چه میشود؟ نیرو مذموم است یا ستودنی؟

حرفهای ما
وقتی که الفاظ همانند چند وجهی نا منظم است که در هر وجه خود معنای متفاوتی را حمل می کند شما چگونه و نویسنده چگونه می تواند نظرش را به من منتقل کند تا من بفهمم او چه میگوید و بتوانم جوابی به او بدهم تا او بفهمد و تبادل اطلاعات صورت پذیرد
و از ان جالب تر او چگونه و با چه امیدی این متن رانوشته تا کسی ان را بخواند و با او هم نظر شود
او چگونه عقاید دیگران را نقد مکند شاید ان وجهی از کلام که اویه ان توجه نکرده با عقاید او در تضاد نیاشد
ملاک در این گونه نوشتجات چیست ؟