سلام

خواستم چیزی بنویسم در رابطه با زندگی و شهادت حضرت رقیه (س) تا بدین وسیله ارادت خود را محضرشان اعلام داریم .

ولی یه سوال از شما دارم :

کودک 3 ساله چه بیوگرافی ای می تواند داشته باشد ؟
بگیم مادرش مادر خوبی بود ؟ که مادرش ( ام اسحاق) را در کودکی از دست داد . چگونه می تواند مادر را درک کند ؟

هنوز در دامان زینب مراحل پروریدن را نپیموده بود که در سال 60 هجری با کاروان راهی کربلا شد . دختر بچه داره بازی می کنه ... از کربلا و دشمن و تشنگی و ... خبری نداره .

بگیم پدرش امام حسین رو دید و درکش کرد ؟ نه عزیانم حتی این کودک عزیز نتوانست شهادت پدرش را ببیند . همانطوری که نفهمید مادرش که بود .

وقتی حسین شهید شد رقیه تو خواب شیرینی داشت رویاهاشو ترسیم می کرد . باور ندارید ؟ برید از زینب بپرسید که بچه وقتی بیدار شد چند بار سراغ باباشو گرفت .

باقی ماجرا رو حفظید . وقتی بچه از خواب بیدار شد که کاملا رخت اسارت رو پوشانده بود . روانه شام شدند .

براتون بگم از دربار یزید ؟

بچه بی تاب دیدن باباشه . هیچ کس بهش نگفته باباشو دیگه نمیتونه ببینه . رقیه سه ساله انقدر ناله زد و گریه کرد تا یزید ملعون دستور داد سر باباشو بیارن . سر رو تو سرپوشی قرار می دهند و برای بچه میارن . رقیه نگاهی به تشت می کنه و نگاهی یه عمه زینب .

عمع جان من که غذا نخواستم !!!

روپوش رو از تشت بر میدداره و ...

خیلی گریه کرد ... خیلی ناله کرد ... خیلی با باباش حرف زد . رقیه درد دلها با سر بریده پدر کرد و سرانجام جان به جان آفرین تسلیم نمود و در همانجا غریبانه به خاک سپرده شد. به راستی تصور این مصیبت که کودکی تنها با 3 سال سن با غم بی مادری و فراق بابا وتحمل آن همه مصیبت جانگداز. باز هم مورد آزار و اذیت قرار می گیرد قلب هر موجود با احساسی را به درد می آورد.

امروزه مرقد مطهر این نازدانه ابا عبدالله الحسین (ع) در شهر شام در سوریه به صورت بارگاهی عظیم وآبرومندی برای زیارت مشتاقان اهل بیت پیامبر (ص) درآمده است و همه روزه هزاران نفر عاشق به کوری چشم دشمنان. آن عزیز را زیارت می‌کنند.

موفق باشید و التماس دعا