آخرین ارسالی ها

**naser66**

نيايش يكم
.چون به دعا آغاز مى‏كرد نخست خداى عز و جل را با چنين عبارتهاى حمد و ثنا مى‏گفت
حمد و سپاس خداى را،آن نخستين بى پيشين را و آن آخرين‏ بى پسين را،خداوندى را كه ديده بينايان از ديدارش قاصر آيد و انديشه‏ واصفان از نعت او فروماند.آفريدگان را به قدرت خود ابداع كرد و به‏ مقتضاى مشيت خويش جامه هستى پوشيد و به همان راه كه ارادت او بود روان داشت و رهسپار طريق محبت خويش گردانيد.
چون ايشان را به پيش راند،كس را ياراى واپس گراييدن نبود،و چون واپس دارد،كس را ياراى پيش تاختن نباشد.
هر زنده جانى را از رزق مقسوم خويش توشه‏اى معلوم نهاد؛آن‏ سان كه كس نتواند از آن كه افزونش داده،اندكى بكاهد و بر آن كه‏ اندكش عنايت كرده،چيزى بيفزايد.
سپس هر يك از آدميان را عمرى معين مقرر كرد و مدتى محدود كه با گامهاى روزها و سالهايش مى‏پيمايد،تا آنگاه كه به سر آردش؛آن سان‏ كه چون آخرين گامها را بر دارد و پيمانه عمرش لبريز شود،او را فرو گيرد:يا به ثواب فراوانش بنوازد،يا به ورطه عقابى خوفناكش‏ اندازد،تا بدكاران را به كيفر عمل خويش برساند و نيكوكاران را به‏ پاداش كردار نيك خويش و اين خود عين عدالت اوست.
منزه و پاك است نامهاى او و ناگسستنى است نعمتهاى او.كس را نرسد كه او را در برابر اعمالش باز خواست كند و اوست كه همگان را به‏ باز خواست كشد.#(1) حمد و سپاس خداوندى را كه اگر معرفت حمد خويش را از بندگان‏ خود دريغ مى‏داشت،در برابر آن همه نعمتها كه از پس يكديگر بر آنان‏ فرو مى‏فرستاد،آن نعمتها به كار مى‏داشتند و لب به سپاسش‏ نمى‏گشادند،به رزق او فراخ روزى مى‏جستند و شكرش نمى‏گفتند.و اگر چنين مى‏بودند از دايره انسانيت برون مى‏افتادند و در زمره‏ چارپايان در مى‏آمدند.چنان مى‏شدند كه خداى تعالى در محكم تنزيل‏ خود گفته است:«چون چارپايانند،بل از چارپايان هم گمراه‏تر.» (2)
حمد و سپاس خداوندى را كه خود را به ما شناسانيد و شيوه‏ سپاسگزارى‏اش را به ما الهام كرد و ابواب علم ربوبيت خويش را به‏ روى ما بگشاد و ما را به اخلاص در توحيد او راه نمود و از الحاد و ترديد در امر وى به دور داشت.او را سپاس گوييم،چنان سپاسى كه چون در ميان سپاسگزارانش زيستن گيريم،همواره با ما باشد و به يارى آن از همه آنان كه خواستار خشنودى و بخشايش او هستند گوى سبقت‏ بربايم.آن چنان سپاسى كه تابشش تاريكى وحشت افزاى گور بر ما روشن گرداند و راه رستاخير براى ما هموار سازد و در آن روز كه هر كس‏ به جزاى عمل خويش رسد و بر كس ستم نرود و هيچ دوستى از دوست‏ خويش دفع مضرت نتواند و كس به كس يارى نرساند،چون در موقف‏ بازخواست ايستيم،منزلت ما برافرازد و بر مرتبت ما بيفزايد .
حمد و سپاسى آنچنان كه نوشته در نامه عمل ما به اعلى عليين فرا رود و فرشتگان مقرب بر آن گواهى دهند.
حمد و سپاسى آنچنان كه در آن روز كه ديدگان را پرده حيرت‏ فرو گيرد،ديدگان ما بدان روشنى گيرد و در آن روز كه گروهى سيه‏روى‏ شوند،ما سپيدروى گرديم.
حمد و سپاسى آنچنان كه ما را از آتش دردناك خداوندى برهاند و در جوار كرمش بنشاند.
حمد و سپاسى آنچنان كه ما را با فرشتگان مقرب او همنشين سازد و در آن سراى جاويد كه جايگاه كرامت هميشگى اوست با پيامبران‏ مرسل همدوش گرداند.
حمد خداوندى را كه سيرتها و صورتهاى پسنديده را براى ما برگزيد و روزيهاى خوش و نيكو را به ما ارزانى داشت.خداوندى كه ما را آن گونه برترى داد كه بر همه آفريدگان سلطه يابيم،چندان كه به‏ قدرت او هر آفريده فرمانبردار ماست و به عزت او در ربقه طاعت ما.
سپاس خداوندى را كه جز به خود،در نياز را به روى ما فرو بست.
چگونه از حمد او بر آييم؟كى سپاسش توانيم گفت؟نمى‏توانيم،كى‏ توانيم؟
حمد خداوندى را كه در پيكر ما ابزارهايى نهاد كه توان بست و گشادمان باشد و به نعمت روح،زندگيمان عنايت فرمود و اندامهايى داد كه به نيروى آنها كارها توانيم ساخت و ما را از هر چه خوش و گوارنده‏ است روزى داد و به فضل خويش بى‏نياز گردانيد و به من و كرم خود سرمايه بخشيد.و تا فرمانبردارى و سپاسگزاريمان بيازمايد،به كارهايى‏ فرمان داد و از كارهايى نهى فرمود.چون از فرمانش سر برتافتيم و بر مركب عصيان برنشستيم،به عقوبت ما نشتافت و در انتقام از ما تعجيل‏ روا نداشت،بلكه به رحمت و كرامت خويش ما را زمان داد و به رأفت و حلم خود مهلت عطا فرمود،باشد كه بازگرديم.
حمد و سپاس خداوندى را كه ما را به توبه راه نمود.و اگر پرتو فضل‏ او نبود،هرگز بدان راه نمى‏يافتيم.و اگر از فضل او تنها به همين يك‏ نعمت بسنده مى‏كرديم،بازهم دهش او به ما نيكو و احسان او در حق ما جليل و فضل و كرمش بس كرامند مى‏بود،كه روش او در قبول توبه پيشينيان نه چنين بود.ما را از هر چه فراتر از تاب و توانمان بود معاف‏ داشت و جز به اندازه توانمان تكليف نفرمود و جز به اعمال سهل و آسانمان وا نداشت،تا هيچ يك از ما را عذرى و حجتى نماند.
هر كه از ما سر از فرمانش برتابد،كارش به شقاوت كشد و آن كه به‏ درگاه او روى كند،تاج سعادت بر سر نهد.
حمد و سپاس خداى را،بدان سان كه مقرب‏ترين فرشتگانش و گرامى‏ترين آفريدگانش و ستوده‏ترين ستايندگانش مى‏ستايند.
حمدى برتر از هر حمد ديگر،آن سان كه پروردگار ما از همه آفريدگان‏ خود برتر است.
حمد باد او را به جاى هر نعمتى كه بر ما و بر ديگر بندگان در گذشته و زنده خود دارد،به شمار همه چيزها كه در علم بى‏انتهاى او گنجد و چند برابر نعمتهايش،حمدى بى‏آغاز و بى‏انجام و تا روز رستاخيز،حمدى‏ كه حدى و مرزى نشناسد و حسابش به شمار در نيايد و پايانش نبود و زمانش در نگسلد.حمدى كه ما را به فرمانبردارى و بخشايش او رساند و خشنودى‏اش را سبب گردد و آمرزش او را وسيله باشد و راهى بود به‏ بهشت او پناهگاهى بود از عذاب او و آسايشى بود از خشم او و ياورى بود بر طاعت او و مانعى بود از معصيت او و مددى بود بر اداى حق و تكاليف‏ او.حمدى كه ما را در ميان دوستان سعادتمندش كامروا كند و به زمره‏ آنان كه به شمشير دشمنانش به فوز شهادت رسيده‏اند درآورد.انه ولى‏ حميد.
پى‏نوشتها
1)اشاره است به اين آيه: «لا يسئل عما يفعل و هم يسئلون (سوره 21/آيه 23)
2) ان هم الا كالانعام بل هم اضل سبيلا (سوره 25/آيه 44)

**naser66**

نيايش دوم
.دعاى آن حضرت است.پس از حمد و سپاس خداوندى،بر محمد رسول الله(ص) درود مى‏فرستد
حمد و سپاس خداوندى را كه بر ما منت نهاد و پيامبر خود محمدصلى الله عليه و آله را به رسالت بر ما فرستاد.اين نعمت ويژه ما بود وامتهاى گذشته كه در قرنهاى پيشين مى‏زيستند بى‏بهره از آن بودند.
اين همه برآمده از قدرت اوست كه ناتوان نبود در هر كار هر چند سترگ‏بود و فرو نگذارد هيچ كارى را هر چند خرد بود.
پس ما را خاتم همه آفريدگان قرار داد و گواهان بر منكران.و به‏كرم خود شمار ما را از آنان كه شمارشان فرو كاست فزونى بخشيد.
بار خدايا،بر محمد كه امين وحى توست،برگزيده از ميان‏آفريدگان توست،دوست مخلص از ميان همه بندگان توست،آن امام‏رحمت و پيشواى خير و كليد بركات،درود بفرست،آن‏سان كه او جان‏خويش در فرمان تو نهاد و جسم خويش به راه تو هدف تير بلا گردانيد ودر دعوت به دين تو با خويشاوندان خود آشكارا خصومت ورزيدو براى خشنودى تو با خاندان خويش به پيكار برخاست و تا دين تو رازنده دارد،پيوند از خويش و پيوند ببريد.نزديكان انكارپيشه را از خوددور داشت و دوران دعوت‏پذير را به خود نزديك ساخت.در راه تو بابيگانگان دوستى ورزيد و با نزديكان دشمنى .و تا حق رسالت تو بگزارد،خويشتن را به رنج افكند.جان خويش در بوته تعب نهاد تا به كيش تودعوت كند.خويشتن به كار داشت تا امت را اندرز دهد.به ديار غربت‏رخت كشيد و موطن مألوف و زادبوم و سراى انس خود رها كرد،تا دين‏تو را نصرت دهد و بر آنان كه بر تو كفر مى‏ورزيدند غلبه جويد،تا به‏هر چه در حق دشمنان تو خواسته بود به تمام دست يافت و هر چه در باره‏دوستان تو انديشيده بود،به كمال حاصل آمد.پس بدان هنگام كه به‏يارى تو پيروزى مى‏طلبيد و به نيروى نصرت تو بر ناتوانى خويش‏چيره مى‏گشت،آهنگ جنگ ايشان كرد.با آنان در دل خانه‏هايشان غزاكرد و به ناگاه در ميان منازلشان بر سرشان تاخت،تا دين تو آشكارگرديد و كلمه تو برتر شد،اگر چه مشركان را ناخوش افتاد.
بار خدايا محمد را به پاداش رنجى كه در راه تو كشيد به عالى‏ترين‏درجات بهشت خود فرابر،آن سان كه هيچ كس را نرسد تا به منزلت بااو برابرى جويد و به مرتبت با او همبرى كند و هيچ ملك مقرب و پيامبرمرسلى در نزد تو با او برابرى نتواند.
بار خدايا،افزون از آنچه او را وعده داده‏اى كه شفاعتش را در حق‏اهل بيت پاك و امت با ايمانش بپذيرى،عطا فرماى.
اى خداوندى كه هيچ وعده‏اى خلاف نكنى و به هر چه گويى وفاكنى.
اى دگرگون كننده بديها به چند برابر نيكيها انك ذو الفضل العظيم‏و الجواد الكريم.

**naser66**

نيايش سوم
.از دعاهاى آن حضرت است در درود بر حاملان عرش و هر ملك مقرب ديگر
بار خدايا،درود بفرست بر حاملان عرش خود،فرشتگانى كه‏در تسبيح تو سسستى نپذيرند و از تقديس تو ملال نگيرند و از پرستش تودر نمانند و فرمانبردارى تو را آن گونه به جد در ايستند كه چشم بر هم‏زدنى كوتاهى نورزند و از عشق و شيفتگى تو ذره‏اى غفلت نكنند.
بار خدايا،درود بفرست بر اسرافيل،آن فرشته صاحب صور كه‏چشم گشوده منتظر فرمان توست،تا در صور خود بدمد و خفتگان گور رابرانگيزاند.
بار خدايا،درود بفرست بر ميكائيل،آن فرشته‏اى كه در نزد تواش‏مقامى ارجمند است و در فرمانبردارى تواش مكانتى رفيع.
بار خدايا،درود بفرست بر جبرئيل،آن فرشته‏اى كه امين وحى‏توست و ساكنان آسمانهايت را مطاع است و در آستان تواش مرتبتى‏عظيم است و خود مقرب درگاه توست.
و درود بفرست،بر روح،آن فرشته‏اى كه فرمانرواى فرشتگان‏مأمور بر حجابهاست،و بر روح كه از عالم امر توست.
بر آنها درود بفرست و برفرشتگانى كه فروتر از آنهايند:آنان كه‏ساكنان آسمانهاى تواند و امينان رسالتهاى تو.هر چه كوشش كنند،خستگى بر خود نبينند و هر چه تحمل رنج كنند،درماندگى و سستى‏نپذيرند.خواهشهاى دل از تسبيح تو بازشان ندارد و سهوها و غفلتها ازتعظيم تو رويگردانشان نسازد.از خشوع ديده بر هم نهاده‏اند و ياراى‏نگريستن در تو را ندارند.
سر فرو داشته‏اند و رغبتشان به چيزهايى كه درنزد توست بسيار است.
همه آزمنديشان ياد نعيم توست و در برابرعظمت تو و جلال كبرياى تو به تواضع سر به زير افكنده‏اند.و چون به‏لهيب دوزخ تو بنگرند و نهيبش را بر گنهكاران بشنوند،گويند كه‏پروردگارا منزهى تو،تو را آنچنان كه سزاوار پرستش توست‏نپرستيده‏ايم.
خداوندا،بر ايشان درود بفرست و بر ملائكه رحمت خويش،و آنان‏كه مقرب درگاه تواند،و آنها كه حاملان غيب به پيامبران تواند،و آنان‏كه امينان وحى تواند،و بر فرشتگانى كه خاص خود گردانيده‏اى و به‏تقديس خود از خوردن و آشاميدنشان بى‏نياز ساخته‏اى و در درون‏طبقات آسمانهايت جاى داده‏اى.و درود بفرست بر آن گروه ازفرشتگان كه در اطراف آسمانها ايستاده‏اند،آن هنگام كه فرمان اتمام‏وعده خداوندى فرا رسد.
درود بفرست بر خازنان باران و روان كنندگان ابرها كه چون برابرها بانگ زنند،آواز تندرها به گوش رسد و چون ابرها از آن نهيب به‏راه افتند،آذرخشها از درونشان بدرخشد.و بر آن فرشتگان كه دانه‏هاى‏برف و تگرگ را از پى مى‏آيند و با هر قطره باران كه فرو مى‏شود،فرودمى‏آيند .و بر آن فرشتگان كه نگهبانان خزاين بادهايند و آنان كه‏موكلان بر كوههايند تا فرو نريزند و آن فرشتگان كه ميزان و مقدار آبها وپيمانه بارانها را به ايشان آموخته‏اى.
درود بفرست بر آن فرشتگان كه رسولان تو به ساكنان زمينند:يا بلايى ناخوش فرو مى‏آورند يا آسايشى خوش.و آن سفيران گرانقدرنيكوكار و آن بزرگواران كه نويسنده و نگهدارنده اعمال ما هستند.ودرود بفرست بر فرشته مرگ و يارانش و نكير و منكر و رومان‏#(1) كه‏آزماينده ساكنان گورهاست.و آن فرشتگان كه بر گرد بيت المعمور#(2) طواف مى‏كنند.و بر مالك و خازنان دوزخ و بر رضوان و خادمان بهشت.
و بر فرشتگانى كه از فرمان خداى سر بر نمى‏تابند و هر چه فرمان يابندهمان كنند.
درود فرست بر آن فرشتگان كه به ما مى‏گويند:«سلام بر شما به‏خاطر آن همه شكيبايى كه ورزيده‏ايد.سراى آخرت چه سرايى‏نيكوست.»#(3) و درود فرست بر فرشتگان زبانى‏#(4) كه چون فرمانشان رسد كه«بگيريدش و در زنجيرش كشيد و به دوزخش در افكنيد»#(5) ،بى‏درنگ وبى‏آنكه مهلتش دهند،او را فروگيرند.
و درود فرست بر فرشتگانى كه نام آنها در وهم ما نگنجيد و مقام ومرتبت آنها را در نزد تو ندانستيم و ندانستيم به چه كارى مأمورند.
و درود بفرست بر فرشتگان ساكن هوا و زمين و آب و آنها كه برآفريدگان گماشته‏اند.
بار خدايا،بر آنان درود بفرست در روزى كه هر كس آيد با اوفرشته‏اى است كه مى‏راندش و فرشته‏اى است كه بر اعمال او گواهى مى‏دهد.
بار خدايا،بر آنان درود بفرست،آن سان درودى كه بر كرامت وپاكيشان،كرامت و پاكى ديگر افزايد.
بار خدايا،در آن هنگام كه بر فرشتگان و رسولانت درود مى‏فرستى‏و درود ما نيز به آنان مى‏رسانى،به آنكه زبان ما به ثناى ايشان گشاده‏اى‏بر ما نيز رحمت فرست.انك جواد كريم .
پى‏نوشتها
1.رومان نام ملكى است كه پيش از نكير و منكر به قبر مى‏آيد و سخن مى‏پرسد
2.بيت المعمور:خانه آبادان.خانه‏اى است در آسمان ششم برابر كعبه كه مطاف‏فرشتگان است .
3.اشاره است به اين آيه: سلام عليكم بما صبرتم فنعم عقبى الدار. (سوره 13/آيه 24)
4.زبانيها فرشتگان عذابند.
5.اشاره به آيه‏هاى «خذوه فغلوه ثم الجحيم صلوه.» (سوره 69/آيه‏هاى 30 و 31)