با سلام
چند سوال؟
1-حضرت رسول ص کی به مقام امامت رسیدند.بعد از چه اتفاقی یا بعد از چه زمانی؟آیا مقام نبوت و امامت را با هم داشتند یا مثل حضرت ابراهیم اول نبوت را داشتند و بعد از قضیه سرد شدن آتش...که امامت را دادند ....به حضرت رسول هم امامت را بعد از قضیه هایی دادند.لطفا توضیح دهید.چون ما در روایات داریم که حضرت رسول می گوید من قبل از حضرت آدم نبی بودم و...این را هم توضیح دهید.
2-آیا حضرت رسول قبل از بعثتشام می دانستند که پیامبر هستند؟آیا در کودکیشان هم می دانستند؟آخه اعتقاد شیعه اینه که پیامبر کوچک و بزرگ ندارد مرده و زنده ندارد....پس حضرت باید می دانستند که پیامبرند؟درسته؟پس باید علم و....را هم در کودکی داشته بودند؟درسته؟
3-در روایات داریم که حضرت رسول بر روی کتفشان مهر خاتم الانبیا(گوشتی بوده)داشتند آیا در زمان کودکی هم این مهر بوده؟اگر نبوده از کی به و جود آمده؟
4-در ورایات داریم که وقتی آقا امیرالمومنین بدنیا آمدند حضرت رسول آمدند پیش آقا و بعد آقا فرمودند که می خواهید سوره مومنون را که بر شما نازل نشده را برایتان بخوانم.وبعد شوع به خواندن کردند....یعنی آقا می دانستند که حضرت رسول پیامبر است؟پس باید خود حضرت رسول هم می دانستند که پیامبر اند.درسته؟
5-امام کوچک و بزرگ ندارد.درسته؟آیا امیرالمومنین کودک با امیر المونین 30 ساله و 40 ساله و...فرق دارند؟آیا آقا امیرالمومنین می دانستند که امامند؟(در زمان حیات پیامبر)
6-امام همه چیز را می داند و..درسته؟پس جریان رازی را که حضرت رسول هنگام وفاتشان در گوش آقا گفتند چه بوده؟آن چه علمی بوده؟که بعد از آن یکی یکی منتقل شده تا حضرت ولیعصر ارواحنا فداه.مگر امام همه چیز را نمی داند؟

یاعلی

(26-12-2010 10:15 PM)bittermoon نوشته شده توسط:  با سلام
چند سوال؟
1-حضرت رسول ص کی به مقام امامت رسیدند.بعد از چه اتفاقی یا بعد از چه زمانی؟آیا مقام نبوت و امامت را با هم داشتند یا مثل حضرت ابراهیم اول نبوت را داشتند و بعد از قضیه سرد شدن آتش...که امامت را دادند ....به حضرت رسول هم امامت را بعد از قضیه هایی دادند.لطفا توضیح دهید.چون ما در روایات داریم که حضرت رسول می گوید من قبل از حضرت آدم نبی بودم و...این را هم توضیح دهید.

سلام بر شما

همانگونه که می دانید از آیات و روایات استفاده می‌شود که مقام امامت‌، بالاتر از مقام نبوت و رسالت است‌. مقام نبوت و رسالت، یعنی مقام دریافت وحی الهی و تبلیغ و نشر آن در بین مردم‌، و تربیت انسان‌ها از طریق (انذار و تبشیر) و تعلیم و آگاهی بخشیدن به آنها بنابراین‌، رسول موظف است در حوزة مأموریت خود، مردم را به‌سوی خدا دعوت کند و فرمان الهی را به آنها برساند.

به عبارت دیگر وظیفه امام، اجرای دستورهای الهی در جامعه است‌ در حالی که وظیفه رسول فقط "انذار" و "تبشیر" و ابلاغ دستورها است‌؛ به همین جهت‌، مقام امامت‌، از مقام نبوت و رسالت‌، بالاتر و نیازمند شایستگی و لیاقت بیشتری است‌.
قرآن کریم‌، در آیه 124 سوره بقره می‌فرماید: « خداوند، ابراهیم را با وسایل گوناگون آزمود و او از عهده آزمایش‌ها به خوبی برآمد آن وقت‌، مقام امامت را به او داد». (1)

ما در همبنجا و در همین آیه می توانیم دو برداشت را ارائه دهیم :

1) اين آيه به مغايرت مفهوم امامت با دو مفهوم نبوت و رسالت گواهى مى دهد زيرا ابراهيم از ساليان پيش از اين آزمايشهاى الهى كه از جمله تصميم بر قربانى كردن فرزند خود (اسماعيل) بوده است، به مقام نبوت نائل گرديد. و اين مطلب چنين ثابت مى شود كه همه مى دانيم خداى بزرگ در دوران كهولت ابراهيم، فرزندان وى (اسماعيل و اسحاق) را به او عنايت فرمود. «الحمد الله الذى وهب لى على الكبر اسمعيل و اسحق) » (2)
يعنى سپاس خداى را كه در دوران پيرى، اسماعيل و اسحاق را به من عطا فرمود.

از اين جا روشن مى شود كه يكى از آزمايش هاى الهى، يعنى تصميم بر ذبح اسماعيل، كه به دنبال آن آزمايش هاى دشوار خدا مقام امامت را به ابراهيم ارزانى داشت، در اواخر عمر آن حضرت به وقوع پيوسته و او در پايان زندگيش به مقام پيشوايى بر مردم نايل گرديده است، در حالى كه از ساليان دراز پيش از آن داراى مقام نبوت بوده است زيرا قبل از آن كه داراى ذريه گردد، وحى الهى كه نشانه نبوت است بر او فرود آمد (3).

2) همچنين از اين آيه استفاده مى شود كه مقام امامت الهى فوق مرتبه نبوّت و رسالت است; زيرا در عين حال كه ابراهيم به مقام نبوت و رسالت رسيده بود، مى بايست امتحاناتى را پشت سر بگذارد و پس از رستگارى در آن آزمايش ها، امامت به وى ارزانى شود.

برترى موقعيت امامت

از سخنان قبل روشن شد كه كار نبى و رسول، تنها تذكر و روشنگرى راه است و هرگاه نبى يا رسول به مقام امامت رسيد، مسؤوليت خطيرترى بر دوش وى نهاده مى شود كه در پى آن موظف به تحقق بخشيدن به برنامه هاى الهى و اجراى دستورات شرع مقدس در راستاى ايجاد جامعه اى نمونه و سعادتمند مى گردد. و روشن است كه تحمل چنين مسؤوليت مهمّى، نياز مبرم به قدرت معنوى دارد و قيام به اين وظيفه، پيوسته با مشكلات همراه است كه صبر و شكيبايى برترى مى خواهد لذا خداوند مقام امامت را پس از يك رشته امتحانات طاقت فرسا به ابراهيم عطا فرمود و از اين جهت پيامبر گرامى اسلام نيز حكومت و رهبرى جامعه را به عهده و به مقام امامت نايل شده بود.


منابع:
1. اقتباس از تفسیر نمونه‌، آیت‌الله مکارم شیرازی و دیگران‌، ج 1، ص 435 ـ 446، دارالکتب الاسلامیه‌.
2. سوره ابراهیم /39
3. به آيات 99 تا 102 سوره صافات و آيه 53 و 54 سوره حجر و آيه 70 و 71 سوره هود مراجعه شود .

(26-12-2010 10:15 PM)bittermoon نوشته شده توسط:  با سلام
2-آیا حضرت رسول قبل از بعثتشان می دانستند که پیامبر هستند؟آیا در کودکیشان هم می دانستند؟آخه اعتقاد شیعه اینه که پیامبر کوچک و بزرگ ندارد مرده و زنده ندارد....پس حضرت باید می دانستند که پیامبرند؟درسته؟پس باید علم و....را هم در کودکی داشته بودند؟درسته؟

باسلام

در روایات زیادی آمده است که خلقت نور آن حضرت قبل از خلقت همه موجودات و ازجمله حضرت آدم (ع)بوده است.(1) پیامبری حضرت محمد(ص) نیز قبل ازخلقت حضرت آدم(ص) در علم خدا مقرر و ثابت بوده است.

اما اینکه پیامبر اکرم (ص) می دانست که در آینده به پیامبری مبعوث می شود هیچ دلیلی بر آن نداریم و آن حضرت هیچ ادعایی در این رابطه نداشته اند. حتی اگر پیامبر اکرم (ص) چنین علمی داشته و آن را از دیگران کتمان کرده باشد، علم پیامبر(ص) به نبوت خود معنایش این نخواهد بود که پیامبر(ص) از همان کودکی همه چیز و از جمله خواندن و نوشتن را هم می دانسته است. زیرا آن حضرت در جواب جبرئیل فرموده است من خواندن نمی دانم واین دو مطلب هیچ گونه منافاتی با هم ندارد بالأخره با این که پیامبر(ص)، از قبل برای این منصب برگزیده شده است و علم به این مطلب داشته است با این حال دلیل نمی شود که او خواندن و نوشتن را هم باید بداند.

منابع:
1. بحارالأنوار 25 22 باب 1- بدو أرواحهم و أنوارهم و طینت .

(26-12-2010 10:15 PM)bittermoon نوشته شده توسط:  با سلام
3-در روایات داریم که حضرت رسول بر روی کتفشان مهر خاتم الانبیا(گوشتی بوده)داشتند آیا در زمان کودکی هم این مهر بوده؟اگر نبوده از کی به و جود آمده؟

باسلام
يكي از نشانه‌هاي خاص حضرت ختمي مرتبت كه در واقع منشور انتخاب او به عنوان خاتم پيامبران است، «مهر نبوت» است. اين مهر در ميان دو شانه ي او جاي داشت
مولف كتاب سنن النبي درباره‌ي مهر نبوت حضرت رسالت مي‌آورد: «قطب راوندي در كتاب «الخرائج و الجرائح» گويد: «يكي از معجزات رسول خدا (ص) كه اخبار متواتر بر آن دلالت دارد و كافر و مومن به آن اعتراف كرده، مهر نبوت است كه بر موهاي متراكم ميان دو كتف آن حضرت نمايان بود».

درباره زمان آشکار شدن مهر ( درکودکی و ...) نقل خاصی ذکر نشده است .

(26-12-2010 10:15 PM)bittermoon نوشته شده توسط:  با سلام

4-در ورایات داریم که وقتی آقا امیرالمومنین بدنیا آمدند حضرت رسول آمدند پیش آقا و بعد آقا فرمودند که می خواهید سوره مومنون را که بر شما نازل نشده را برایتان بخوانم.وبعد شوع به خواندن کردند....یعنی آقا می دانستند که حضرت رسول پیامبر است؟پس باید خود حضرت رسول هم می دانستند که پیامبر اند.درسته؟

سلام

من چنین روایتی نشنیدم . ظاهر روایت هم برای من عجیب است .
یعنی زمان تولد امیرالمومنین حضرت زبان باز کردند ( معجزه ) و برای رسول خدا سوره مومنون را خواندن ؟

(26-12-2010 10:15 PM)bittermoon نوشته شده توسط:  با سلام

5-امام کوچک و بزرگ ندارد.درسته؟آیا امیرالمومنین کودک با امیر المونین 30 ساله و 40 ساله و...فرق دارند؟آیا آقا امیرالمومنین می دانستند که امامند؟(در زمان حیات پیامبر)

سلام

بر طبق نظر شیعه امامت انتصابی است و می تواند فرد کوچک هم باشد و به اذن خدا مقام امامت را هم دارا باشد ( مانند امامت امام زمان (عج) .

فرق از چه لحاظ ؟

سوالتان تقریبا شباهت بسیاری به سال قبلیتان درباره علم رسول خدا به نبوت خودشان دارد . دقیقا نمی توان نظر داد که آیا اینطور بوده یا خیر زیرا نه نقلی وجود دارد نه در سیره و سنت چیزی آمده است .

(26-12-2010 10:15 PM)bittermoon نوشته شده توسط:  با سلام

6-امام همه چیز را می داند و..درسته؟پس جریان رازی را که حضرت رسول هنگام وفاتشان در گوش آقا گفتند چه بوده؟آن چه علمی بوده؟که بعد از آن یکی یکی منتقل شده تا حضرت ولیعصر ارواحنا فداه.مگر امام همه چیز را نمی داند؟

باسلام

لطف کنید منبع این حدیث و روایت را ذکر کنید .

اگر منظورتان علم پیامبر است و امام ، بله علم دارند . اما علم خود را هر جایی به کار نمی برند .
روزی اصحاب رسیدند خدمت پیامبر گفتند اگر پیامبری به ما بگو اون سمت کوه چیه ؟ پیامبر بهشون گفت من هم مثل شما بشری هستم و علم ندارم .
در جای دیگری هم هست که رسول خدا از آینده جنگ خبر می دهد و ... .

(27-12-2010 09:05 PM)هم ولایتی نوشته شده توسط:  [quote='bittermoon' pid='5428' dateline='1293389113']


برترى موقعيت امامت

از سخنان قبل روشن شد كه كار نبى و رسول، تنها تذكر و روشنگرى راه است و هرگاه نبى يا رسول به مقام امامت رسيد، مسؤوليت خطيرترى بر دوش وى نهاده مى شود كه در پى آن موظف به تحقق بخشيدن به برنامه هاى الهى و اجراى دستورات شرع مقدس در راستاى ايجاد جامعه اى نمونه و سعادتمند مى گردد. و روشن است كه تحمل چنين مسؤوليت مهمّى، نياز مبرم به قدرت معنوى دارد و قيام به اين وظيفه، پيوسته با مشكلات همراه است كه صبر و شكيبايى برترى مى خواهد لذا خداوند مقام امامت را پس از يك رشته امتحانات طاقت فرسا به ابراهيم عطا فرمود و از اين جهت پيامبر گرامى اسلام نيز حكومت و رهبرى جامعه را به عهده و به مقام امامت نايل شده بود.

حالا آخر نفهمیدیم اول نبوت بوده بعد امامت یا هر دو را با هم داشتند؟
اگر که حالت اول باشد بعد از چه اتفاق خاصی امامت داده شده؟

(27-12-2010 09:36 PM)هم ولایتی نوشته شده توسط:  

(26-12-2010 10:15 PM)bittermoon نوشته شده توسط:  با سلام

4-در ورایات داریم که وقتی آقا امیرالمومنین بدنیا آمدند حضرت رسول آمدند پیش آقا و بعد آقا فرمودند که می خواهید سوره مومنون را که بر شما نازل نشده را برایتان بخوانم.وبعد شوع به خواندن کردند....یعنی آقا می دانستند که حضرت رسول پیامبر است؟پس باید خود حضرت رسول هم می دانستند که پیامبر اند.درسته؟

سلام

من چنین روایتی نشنیدم . ظاهر روایت هم برای من عجیب است .
یعنی زمان تولد امیرالمومنین حضرت زبان باز کردند ( معجزه ) و برای رسول خدا سوره مومنون را خواندن ؟

بله حتی من هم از چند روحانی سوال کردم و تایید کردند.سند رو برام میارید و به سوال هم جواب بدید در این مورد

(27-12-2010 10:10 PM)bittermoon نوشته شده توسط:  حالا آخر نفهمیدیم اول نبوت بوده بعد امامت یا هر دو را با هم داشتند؟
اگر که حالت اول باشد بعد از چه اتفاق خاصی امامت داده شده؟

شاید ایراد ذز تعریف مصادیق امامت و نبوت باشد .
برطبق فرهنگ قرآن « نبی » به انسانى مى گويند كه وحى الهى را از خداوند، با روشهاى گوناگون مى گيرد و گزارشگرى است كه بدون وساطت بشرى ديگر از جانب خدا خبر مى دهد . نبى كسى است كه بدون وساطت انسان ديگر، وحى خدا را براى مردم بازگو كند.

اما در مرتبه دیگر مقام رسالت پیامبر نیز به میان می آید . « رسول » بر پيامبرانى اطلاق مى شود كه علاوه بر اخذ وحى و خبر دادن از جانب خدا، مسؤوليت ابلاغ رسالتى الهى را از جانب خدا بر دوش دارند و مأموريت دارند كه آن رسالت را به مردم برسانند.

حال در مقابل این دو مقام که در اختیار رسول خدا نیز بود مقام « امامت » نیز وجود دارد که بر طبق نظر قرآن، غير از دو مقام ياد شده و توأم با اختيارات و تصرفاتى گسترده تر در راستاى مديريت و رهبرى جامعه و پيشوايى مردم مى باشد.

با تبیین هر وظیفه از هر مرتبه درک این دو مقام حضرت ابراهیم رسول خدا برایتان آسانتر خواهد بود .

باز هم اگر نقطه ابهامی است در خدمتم .