سلام

بدون شك يكي از مهمترين اهداف انبياء اجراي عدالت در جوامع بوده يكي از مهمترين دلايل مخالفت گروههاي حاكم در طول تاريخ با انبيا‌‌ء نيز به خاطر همين امر بوده است پيامبر اسلام هم به مانند پيامبران گذشته اين هدف را دنبال مي كرد تا به آن حد كه به تشكيل حكومت اسلامي پرداخت. اجراي عدالت در زمان پيامبر(ص) و رفع تبعيضات در تاريخ به صورت داستانهاي فراوان ذكر شده، اما از طرف ديگر شاهد به وجود آمدن روحيه عدالت خواهي و ظلم‌ستيزي در ميان مسلمانان نيز بوده‌ايم ولي پس از رحلت پيامبر (ص) بي‌عدالتي آغاز شد و تبعيضات قومي دوباره آغاز شده و جالب آن كه اين تبعيضات از طبقه‌اي انجام مي شود كه اميد آن مي‌رفت كه خود بر ضد ظلم و تبعيض قيام كنند يعني صحابه اين ظلم‌ها آن قدر ادامه پيدا كرد كه در نهايت بعد از 25 سال به صورت شورشي در مدينه جلوه‌گر شد ولكن با دسيسه و سياست‌بازيهاي پشت پرده، خليفه را به قتل رسانده و عملاً اولين قيام عدالتخواهانه در اسلام با بد نامي تمام شد در طول دوران اندك حكومت امام علي(ع) هم بيشتر درگيري بود و عدالت از طرف حاكم اجرا مي‌شد هر چند محكوم ناآگاه بود. از زمان روي كار آمدن معاويه توطئه خطرناكي شكل گرفت و آن ترويج تفكر جبرگري براي مهار انقلاب بود اين تفكر نقش بسزايي در مهار عدالتخواهان داشت لذا در اين زمان مدافع اسلام ناب و عدالت‌خواهان به طور علني درگير با خلفا نشده بودند ولي در سال 61 به اين مقام احساس نياز مي‌شد چرا كه اين بار قرار نبود فقط ظلم انجام شود بلكه قرار بر اين بود كه ظلم اساساً جايگزين عدل شود يعني در حكومت مدت‌دار يزيد ديگر اساساً عدلي به نام دين نمي‌ماند كه بخواهد قيام كند در اين جا لازم بود كه بازمانده عدالتخواهان بزرگ تاريخ قيام كند عاشورا براي هميشه تشيع علوي را با تصوف اموي جدا كرد عدالتخواهي و آزادي‌خواهي را از آن جا به كل جهان صادر كرد و حسين‌بن علي(ع) شد سرمشق عدالتخواهان تاريخ او با قيام خود به همگان آموخت كه سعادت فرد در گرو سعادت جامعه است.

موفق باشید